LUAVI header ad

Αγάπα το μπάσκετ όπως πρέπει και δεν θα χάσεις...

Ο Νίκος Βούλγαρης γράφει στο basketblog τις απόψεις του για το ελληνικό μπάσκετ στις μικρές ηλικίες. Ο συναγερμός που έχει χτυπήσει μέσω basketblog έχει κινητοποιήσει τον κόσμο του μπάσκετ που καταγράφει απόψεις. Περιμένουμε και απόψεις άλλων προπονητών ακαδημιών.
Αγάπα το μπάσκετ όπως πρέπει και δεν θα χάσεις...

Αμέτρητα είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια το ελληνικό μπάσκετ, όμως η αγάπη του κόσμου και το ταλέντο των παιδιών, το διατηρούν στην ελίτ της Ευρώπης. Ο κόσμος ωστόσο, βλέπει μόνο τη βιτρίνα και όχι τι κρύβεται πίσω από αυτή διότι το ταλέντο "κουκουλώνει" πολλά από τα προβλήματα.

Είμαι στο συγκεκριμένο άθλημα από 10 ετών, ως επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής 22 χρόνια, ενώ τα τελευταία τρία χρόνια, ασχολούμαι με την προπονητική στις κατηγορίες παίδων και εφήβων. Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το μπάσκετ, το πρώτο πράγμα που μου έμαθαν οι τότε προπονητές μου, ήταν να αγαπήσω την μπάλα με τα σπυριά. Αυτό κάναμε σχεδόν όλα τα παιδιά εκείνων των εποχών, είτε παίξαμε, είτε δεν παίξαμε επαγγελματικά. Τα πράγματα, δυστυχώς, κατά την προσωπική μου άποψη, έχουν αλλάξει πολύ σήμερα. Πλέον άπαντες, έχουν την απαίτηση το μπάσκετ να αγαπήσει τον αθλητή και να του προσφέρει έτοιμα πράγματα χωρίς να ιδρώσει. Τι εννοώ όμως?

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Οι "ρομαντικοί" παράγοντες τείνουν να εξαφανιστούν. Πλέον για να ασχολείται κάποιος με τις ακαδημίες, θα πρέπει ή να είναι έμμισθος ή να έχει τα παιδιά του στα τμήματα. Οι παράγοντες που έτρεχαν από ανοιχτό σε ανοιχτό αλλά και από αγώνες μίνι και προμίνι, έτσι ώστε να τσεκάρουν τα νέα ταλέντα με γνώμονα το πραγματικό συμφέρον της ομάδας τους και όχι να εκμεταλλευτούν οικονομικά το παιδί, δεν υπάρχουν πια!

ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ

Παλαιότερα, οι προπονητές στις ακαδημίες ήταν ανθρωποι με όραμα και όρεξη να βγάλουν παίκτες, όχι μόνο για το επίπεδο της Α1 αλλά για όλες τις κατηγορίες των εθνικών πρωταθλημάτων. Προπονητές κανονικοί (Σορώτος-Δάγλας-Ζούρος-Πεδουλάκης και πολλοί άλλοι) και όχι προπονητές-παίκτες για να καλύψουν οι ομάδες τα μεροκάματα του αντρικού τους. Ούτε προπονητές που βλέπουν τα παιδιά σαν ένα προιόν που πρέπει να το ξεζουμίσουν με personal και όλων των ειδών προπονήσεων που έχουν γίνει πλέον της μόδας και παίρνουν χαρτζιλίκι πολλοί και διάφοροι, μεγάλο ποσοστό των οποίων, δεν έχει παρακολουθήσει ούτε ένα σεμινάριο προπονητικής. Αλήθεια, πόσοι από αυτούς τους προπονητές που κάνουν ατομικές στα παιδιά πηγαίνουν και τους βλέπουν σε συνθήκες αγώνα μέσα στην αγωνιστική χρονιά; Για να μην παρεξηγηθώ, είμαι υπέρ των ατομικών προπονήσεων αλλά πάντα από ανθρώπους που έχουν γνώση και εμπειρία πάνω σε αυτό.

ΓΟΝΕΙΣ

Ένα τεράστιο και διαχρονικό πρόβλημα. Οι περισσότεροι επενδύουν τα προσωπικά τους όνειρα πάνω στα παιδιά τους."Έχει ο γιος μου ταλεντο, νομίζω ότι είναι ο νέος Σπανουλης ή ο Διαμαντίδης. Απαιτώ σαν γονέας, ο εκάστοτε προπονητής να κάνει τα χατήρια του παιδιού μου. Να παίξει χωρίς να ιδρώσει, χωρίς να κουραστεί, χωρίς να πιεστεί. Και αν δεν παίξει, φυσικά θα φταίει πάντα ο προπονητής και οι συμπαίκτες του". Ετσι, ο αθλητής μετά το πιπίλισμα στο σπίτι, αισθάνεται ότι δεν φταίει ποτέ αυτός και πάντα κάποιος άλλος. Και ακούει τον "γονέα-προπονητή" και όχι τον προπονητή της ομάδας. Είναι σαν να πω εγώ σε έναν καπετάνιο, πως θα ταξιδέψει το καράβι του. Φυσικά και δεν είναι όλοι οι γονείς έτσι...

ΣΥΛΛΟΓΟΙ

Πάψτε να βλέπετε τα παιδιά σαν φοροεισπρακτικό μηχανισμό. Εννοείται ότι πρέπει να έχουν συνδρομή οι ομάδες διότι αλλιώς δεν θα υπάρχουν. Αλλά, άλλο έχω ακαδημίες για να εισπράτω και άλλο για να προσφέρω στο γενικό σύνολο έργο στις σημαντικότερες ηλικίες. Να κάνω τα παιδιά να μάθουν να λειτουργούν σε ένα σύνολο, να πειθαρχούν, να ιδρώνουν για να καταφέρουν κάτι και φυσικά να αγαπήσουν το άθλημα. Πρόσφέρετε στα παιδιά πράγματα και καταστάσεις που θα τα κάνουν να δώσουν το κάτι παραπάνω για να πετύχουν. Καλό είναι το χρήμα αλλά δεν είναι το παν.

Τέλος, αφήνω τους ΑΘΛΗΤΕΣ-ΠΑΙΔΙΑ, που πρέπει να σταματήσουν να έχουν απαίτηση το μπάσκετ να τους τα προσφέρει όλα χωρίς κόπο και ιδρώτα. Για να πετύχεις, πρέπει πρώτα από όλα να δουλέψεις σκληρά, να εμπιστευτείς τους προπονητές σου, να εμπιστευτείς τον σύλλογο σου. Μην αλλάζετε ομάδες σαν τα πουκάμισα, δεν σας βοηθάει. Μην πληρώνετε συνέχεια χρήματα άσκοπα νομίζοντας πως ότι έτσι θα παίξετε. Η δουλεία σας είναι να παίζετε μπάσκετ, η δουλειά του προπονητή είναι να σας βελτιώσει σε όλα τα επίπεδα και η δουλειά του γονέα είναι να είναι πάντα δίπλα σας αλλά ταυτόχρονα μακριά σε ότι έχει να κάνει με το αντικείμενο.

Οπότε, σε όποιο παιδί κάνει τον κόπο και διαβάσει αυτό το άρθρο, ας αναρωτηθεί:

Να αγαπήσω το μπάσκετ ή... το μπάσκετ να αγαπήσει εμένα;

Δούλεψε σκληρά, άκου τους προπονητές σου και δεν θα χάσεις. Οι κόποι σου θα ανταμειφθούν και όχι σήμερα, σίγουρα αύριο...

ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ ΝΙΚΟΣ
Assistant coach ΠΑΝΕΛΕΥΣΙΝΙΑΚΟΣ Α.Ο (Β ΕΘΝΙΚΗ )
Coach ΕΦΗΒΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ Α.Ο ΙΩΝΙΚΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ (Α ΕΣΚΑΝΑ ΕΦΗΒΩΝ)

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΚΑΛΑΘΟΣΦΑΙΡΙΣΤΗΣ ΕΩΣ ΜΑΙΟ 2019
ΟΜΑΔΕΣ: Γ.Σ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ-ΙΩΝΙΚΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ-Α.Ο ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ-ΠΑΝΕΛΕΥΣΙΝΙΑΚΟΣ-Α.Ε ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ-ΠΟΡΦΥΡΑΣ-ΜΕΛΙΣΣΙΑ

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο