LUAVI header ad

Απογοήτευσης συνέχεια

Το κακό είναι ότι ελάχιστοι περίμεναν κάτι καλό από τον Παναθηναϊκό στον αγώνα με την Φενέρμπαχτσε στην Κωνσταντινούπολη. Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης.
Απογοήτευσης συνέχεια

Η φράση «μία νίκη κάτω από τα πλέι οφ» ή «δύο νίκες κάτω από τα πλέι οφ» που ακούγεται για τον Παναθηναϊκό μετά από κάθε ήττα του, πιθανότατα να είναι ό,τι πιο ενοχλητικό και ταυτόχρονα ανούσιο! Ειλικρινά ακόμα κι αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει τελικά να περάσει στα πλέι οφ, τι θα συμβεί; Απλώς θα πει «προκρίθηκα στην οχτάδα» και τίποτε παραπάνω…

Μα από μόνος του αυτός ο στόχος ουσιαστικά μικραίνει τον Παναθηναϊκό. Το να μπει στα πλέι οφ μόνο και μόνο για το…πρεστίζ (και μετά να αποκλειστεί στα πλέι οφ, χαλαρά) είναι ο στόχος της Μπάγερν ας πούμε. Όχι του Παναθηναϊκού. Το έχω ξαναγράψει: Είναι προτιμότερο να θεωρήσουν «χαμένη» την χρονιά στην Ευρωλίγκα και να βάλουν στόχο να χτίσουν βάσεις και αρχές προκειμένου να αρχίσουν να φτιάχνουν κάτι για το μέλλον. Διότι αυτή την στιγμή κυνηγούν ανεμόμυλους, βάζουν στόχους που δεν προσφέρουν το παραμικρό και είναι ανώφελοι και παντελώς ανούσιοι. Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα που από την αρχή της χρονιάς έβαλε υψηλό στόχο (ο ίδιος ο πρόεδρος είχε πει ότι «θα είναι αποτυχία αν δεν πάμε στο φάιναλ φορ») αντί να αντιληφθούν άπαντες ότι αυτό θα ήταν υπέρβαση. Ακολούθως υπήρξε ένα νεφέλωμα: Το αβαντάζ, η 5η θέση, τα πλέι οφ, ένας χαμός… Κανένα νόημα, καμία ουσία. Τι πιστεύετε ότι είναι χειρότερο για τον Παναθηναϊκό; Να αποκλειστεί μια χρονιά από τα πλέι οφ ή να συνεχίσει να ζει στην ψευδαίσθηση ότι μπορεί να πάει στο φάιναλ φορ όταν απλώς δεν μπορεί; Στην πρώτη περίπτωση πιθανότατα να βρεθεί κίνητρο ώστε να διορθωθούν τα λάθη και να γίνει κάτι από την αρχή, με ηρεμία, σταθερότητα και υπομονή. Στην δεύτερη θα φταίνε πάντα κάποιοι άλλοι κι εξαιτίας τους ο Παναθηναϊκός δεν θα έχει πετύχει.

Θεωρώ ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που παρουσιάζει ο Παναθηναϊκός είναι η έλλειψη αυτογνωσίας που τον οδηγεί στον δρόμο του πουθενά. Μια κατάσταση που βρίσκεται εντελώς εκτός λογικής με δεδομένο ότι οι «πράσινοι» δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα και πουθενά αλλά λειτουργούν λες και κάποιοι τους… κυνηγούν επειδή θέλουν το κακό τους και πρέπει να τους...απαντήσουν. Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει.

Ο Παναθηναϊκός στερείται ηρεμίας, σταθερότητας και πλάνου όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είναι τυχαίο ότι η μόνη χρονιά που πραγματικά πλησίασε σε φάιναλ φορ ήταν η 1η σεζόν μετά την φυγή του Ομπράντοβιτς. Τότε που ο σύλλογος λειτούργησε ως Survivor και με γνώση ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Απ’ εκεί και πέρα κάπου… χάθηκε το έργο. Δεν είναι αργά, όμως, για τίποτα. Ο Παναθηναϊκός έχει σταθερή διοίκηση. Τα χρήματα που πάνε στην ομάδα δεν είναι αντίστοιχα της ΤΣΣΚΑ αλλά σίγουρα είναι υπολογίσιμα και δεν τα λες και λίγα. Αρκεί να μπει στον δρόμο της πραγματικότητας.

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο