LUAVI header ad

Και τώρα ας ασχοληθούμε με το μπάσκετ

Το πρωτάθλημα τελείωσε, ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε έναν ακόμα τίτλο και δικαιούται να γιορτάζει. Ο Προμηθέας έζησε ιστορικές στιγμές. Όμως απ’ εδώ και στο εξής απαιτούνται αλλαγές στην Basket League και κυρίως στη νοοτροπία. Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης
Και τώρα ας ασχοληθούμε με το μπάσκετ

Πριν προχωρήσω στην καταγραφή των σκέψεων μου οφείλω να ξεκαθαρίσω κάτι: Επ’ ουδενί δεν έχω σκοπό να μειώσω την επιτυχία του Παναθηναϊκού. Όταν μια ομάδα κατακτά τίτλο είναι επιτυχημένη και δεν μ’ ενδιαφέρει ποιος αντίπαλος ήταν απέναντί της. Στην τελική, αν ήθελε και μπορούσε, ας ήταν άλλος…

Ένα το κρατούμενο. Δεύτερον, ο Παναθηναϊκός ομολογουμένως ήταν η καλύτερη ομάδα, συνολικά, στην Basket League και δικαίως πήρε το πρωτάθλημα. Τρίτον, ο Προμηθέας έγραψε ιστορία όχι απλώς με την παρουσία του στον τελικό αλλά και με τη διάθεση που δείχνει να… ξαναγράψει ιστορία! Κι αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό και για τους Πατρινούς αλλά και για την Basket League.

Πρέπει όμως να δούμε τι θα γίνει στη συνέχεια. Και ξεκαθαρίζω- εκ νέου- ότι δεν αφορά στον Ολυμπιακό το άρθρο αυτό. Οι Πειραιώτες επέλεξαν να πάνε σε μετωπική χωρίς να υπολογίζουν το κόστος. Κι από τη στιγμή κατά την οποία αποτελεί επιλογή τους (για εμένα με εντελώς λανθασμένο τρόπο) δεν έχουμε να συζητήσουμε σχετικά με το «τι θα γινόταν αν…». Ο ίδιος ο Ολυμπιακός αφαιρεί το «αν».

Πάμε παρακάτω…

Κανείς δεν μπορεί να πει ότι παρακολουθήσαμε ένα… υπέροχο πρωτάθλημα. Υπήρξαν θετικά αλλά μάλλον μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού. Η σταθερότητα του Προμηθέα που εξακολουθεί να βρίσκεται στα υψηλά, το επιτυχημένο τεστ στην Λήμνο είναι μέσα στα θετικά… Όπως επίσης και την θριαμβευτική επιστροφή του Περιστερίου.Τι άλλο είδαμε;

Ομάδες να παίζουν χωρίς να έχουν δικαίωμα μεταγραφών. Άλλες να αποθεώνονται επειδή άντεχαν απλήρωτες. Οι εξέδρες άδειες. Του κόσμου οι «σκιές» για ζητήματα που συζητούνται στα στέκια και θα έπρεπε να απασχολήσουν περισσότερο ΠΡΩΤΑ τους ίδιους τους ιδιοκτήτες.

Ένα πρωτάθλημα που έχει γίνει προσωποκεντρικό, χωρίς κανείς να ενδιαφέρεται πραγματικά για την πρόοδο του μπάσκετ.

Τους νεαρούς Ελληνες παίκτες, με ελάχιστες εξαιρέσεις να μην υπάρχουν πουθενά αλλά αντιθέτως να ευδοκιμούν ξένοι που έρχονται με…καραβιές. Κανένα πλάνο ανάπτυξης να μην υπάρχει.

Τα Δ.Σ. του ΕΣΑΚΕ να παραμένουν πεδίο αντιπαράθεσης και επικοινωνιακής μάχης ανάμεσα στους δύο «ισχυρούς» χωρίς κανέναν λόγο πέρα από το προφανές της διαχείρισης καθενός με τον κόσμο του. Τον Ολυμπιακό να αποχωρεί και να αλλοιώνει το πρωτάθλημα (προσέξτε τα ζευγάρια των πλέι οφ) και τον Παναθηναϊκό να κάνει το…κομμάτι του στέλνοντας το Λαύριο στην Α2.

Επισκέψεις σε σπίτια διαιτητών. Εσώρουχα και κοτόπουλα σε πάγκους. Συσκέψεις στο γραφείο του υφυπουργού (στην πιο άστοχη ιδέα που είχε ποτέ ο κ.Βασιλειάδης) να μετατρέπονται σε παράσταση προέδρων πάλι για τους γνωστούς επικοινωνιακούς λόγους.

Κάποια στιγμή στο ΔΣ του ΕΣΑΚΕ να αποφασίζεται, έτσι, στα…χαμένα μια αναδιάρθρωση που θα έκανε ΑΝΩ ΚΑΤΩ όλα τα εθνικά πρωταθλήματα. Χωρίς κανέναν προφανή στόχο και για συζητήσιμο (στην καλύτερη) λόγο. Ευτυχώς η αναδιάρθρωση δεν θα προχωρήσει διότι θα είχαμε άλλον έναν…πυροβολισμό στα πόδια.

Κάποιες ομάδες είτε να έχουν μεγάλοι άνοιγμα (π.χ. Χολαργός) είτε να ψάχνονται να πουλήσουν τη θέση (π.χ. κάποια περίοδο η Κύμη).

Ας τραβήξουμε λοιπόν μια ΓΡΑΜΜΗ. Κι ας κοιτάξουν, όσοι βρίσκονται εδώ, να φτιάξουν το μπάσκετ.

Διότι έτσι όπως πάει, θα έρθουν ακόμα χειρότερα. Αν υπάρχουν; Φυσικά και υπάρχουν…

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο