Advertisement

Ρέφερι "μπουρλοτιέρηδες"

Του Γιώργου Κογκαλίδη 17/11/2010 (11:34) Στις τοπικές κατηγορίες και πιο συγκεκριμένα στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΝΑ, περισσότερα είναι αυτά που σε απωθούν από το μπάσκετ, π
Ρέφερι
Του Γιώργου Κογκαλίδη
17/11/2010 (11:34)

Στις τοπικές κατηγορίες και πιο συγκεκριμένα στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΝΑ, περισσότερα είναι αυτά που σε απωθούν από το μπάσκετ, παρά αυτά που σε κάνουν να το λατρέψεις. Προσωπικά θέλω να καταθέσω δύο στοιχεία, από έναν αγώνα μπάσκετ (Φοίνικας - Δραπετσώνα) για την Α' ΕΣΚΑΝΑ που έτυχε να παρακολουθήσω.
Το ένα σε κάνει να λατρέψεις αυτόν τον χώρο, εξαιτίας μερικών ανθρώπων που ασχολούνται μαζί του και είναι πραγματικοί ΜΑΓΚΕΣ, και το άλλο σε κάνει να τον μισείς, που κάποιος, ετσιθελικά (χωρίς να γνωρίζουμε αν είχε πρόθεση, ή δεν είχε την απαιτούμενη ικανότητα, θέλουμε να πιστεύουμε το δεύτερο) μπορεί να μετατρέψει ένα παιχνίδι σε προσωπική του υπόθεση!

Ποιος προπονητής ευνοείται από τη διαιτησία σε έναν αγώνα και αντί να χαρεί και να κάνει τον Κινέζο, πάει στον δίπλα πάγκο και δίνει συγχαρητήρια λέγοντας: "Αυτό το ματς παιδιά ήταν δικό σας και δεν ξέρω γιατί αυτός σφύριξε έτσι"; Να σας πω ποιος:

Σάκης Καλλιπολίτης λέγεται, είναι τεχνικός της Δραπετσώνας, με πολλές επιτυχίες στα τοπικά πρωταθλήματα αλλά πάνω από όλα ΜΑΓΚΑΣ. Αυτός ίσως είναι ένας λόγος να ασχολείται κάποιος με το μπάσκετ.

Πέρα από τον κόουτς, όμως, όλη η Δραπετσώνα είχε αυτή τη στάση. Παίκτες και διοίκηση, στέλνοντας μήνυμα σε έναν αμελητέο μικρόκοσμο ότι η δικαιοσύνη πολλές φορές είναι πιο πολύτιμη και από τη νίκη, ότι δεν μετράει μόνο το αποτέλεσμα, έδειξαν -αν μη τι άλλο- αθλητική κουλτούρα.

Πάμε τώρα στον λόγο που σε απωθεί από το άθλημα! Το πρόβλημα της ΕΣΚΑΝΑ εδώ και χρόνια είναι οι "ανίκανοι" διαιτητές που σφυρίζουν. Ή μήπως δεν είναι ανίκανοι;

Οι άνθρωποι που διοικούν την Ένωση έχουν κάνει προσπάθειες και γνωρίζουν ότι εκτίθενται από τους Νότιους ρέφερι, χωρίς κατ' ανάγκη να φταίνε οι ίδιοι. Πραγματικά κάνουν μεγάλη προσπάθεια, όμως, δεν υπάρχει λύση γιατί οι διαιτητές είναι λίγοι (ακόμα λιγότεροι αξίζουν) και με τις πλάτες κάποιου συγκεκριμένου κυρίου (το όνομα του οποίου θα αποκαλυφθεί εν καιρώ, συμμετείχε και στις εκλογές θαρρώ), μοιράζονται κατά βούληση στα γήπεδα της ΕΣΚΑΝΑ και κάνουν "παιχνίδι", επίσης για τους λίγους που με διάφορους τρόπους χαρακτηρίζονται "ισχυροί".

Ομάδες (μερικές από αυτές ιστορικές), που επίσης θα αποκαλυφθούν εν καιρώ με αδιάσειστα στοιχεία, τα οποία θα ταλανίσουν όλο το οικοδόμημα της διαφθοράς στις τοπικές κατηγορίες. Υπομονή και κάποιοι θα πέσετε από τα σύννεφα αν αντιληφθείτε τι πρεσβεύει τελικά ο καθείς και η ιστορία του.

Πάμε λοιπόν: Διαιτητής Μελλής! Δέχθηκε φραστική επίθεση την προηγούμενη αγωνιστική από αθλητή ομάδας, κρατώντας του το δελτίο (τρεις αγωνιστικές τιμωρία στον υβριστή του). Αυτή την αγωνιστική παίκτης άλλης ομάδας τον προπηλάκισε (διαφωνούμε κάθετα με κάθε πράξη βίας), με τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας να τον σώνει από του "χάρου τα δόντια"!

Ας μου πει ένας λογικός άνθρωπος, λοιπόν, μπασκετικός ή μη, αν κάθε αγωνιστική που αυτός ο τύπος βρίζεται ή γρονθοκοπείται είναι αθώος και φταίνε όλοι οι άλλοι. Υπάρχει σατανικό σχέδιο εξόντωσής του;

Διαιτητής Ουσταμπασίδης, ή κάπως έτσι! Αναγνωρίστηκε από τον προπονητή που κέρδισε το ματς, ότι σφύριζε άλλα αντί άλλων. Τα σφυρίγματά του θέλουν πάνω από 1.000 λέξεις να περιγραφούν.

Χαρακτηριστικά: Τεχνική ποινή σε οριακό σημείο στην αναμέτρηση, σε παίκτη που είπε απλά: "Εγώ ρεφ;", βλέποντάς τον να υποδεικνύει φάουλ. Πέμπτο φάουλ ήταν η τεχνική ποινή στον καλύτερο της ομάδας και τέσσερις βολές με κατοχή στην απέναντι ομάδα, που τον κοιτούσε επίσης έκπληκτη γελώντας!

Αυτοί είναι δύο ρέφερι από τους πολλούς που… ψάχνουμε. Το basketblog.gr θα διευρύνει τη λίστα, αν συνεχιστούν τέτοιες καταστάσεις. Άνθρωποι του site θα είναι σε κάθε παιχνίδι που σφυρίζουν αυτοί οι δύο. Όχι γιατί ο κάθε "γκρίζος" αποτελεί στόχο μας (το αντίθετο, είμαστε με τους διαιτητές και το έχουμε αποδείξει), αλλά γιατί το ερασιτεχνικό μπάσκετ έχει άλλο ρόλο και σε αυτό είμαστε κάθετοι.

Δεν μπορεί κάποιοι απλά να διασκεδάζουν, να θέλουν να εκτονωθούν, να κάνουν όνειρα, να συμμετέχουν στη ραχοκοκαλιά του αθλήματος (καθένας για τον δικό του λόγο) και άνθρωποι που είτε δεν θέλουν, είτε δεν μπορούν, να τους οδηγούν στα όρια τους.
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο