"Ματ" στη λήξη…

Του Γιώργου Αδαμόπουλου 26/02/2011 (12:39) Ακόμη και τα "Golden Boys" του ΝΒΑ δεν μπορούν να χαρούν τους συνήθως παχυλούς μισθούς τους. Τα συνεχόμενα ταξίδια των ομάδων δεν επιτ
Του Γιώργου Αδαμόπουλου
26/02/2011 (12:39)

Ακόμη και τα "Golden Boys" του ΝΒΑ δεν μπορούν να χαρούν τους συνήθως παχυλούς μισθούς τους. Τα συνεχόμενα ταξίδια των ομάδων δεν επιτρέπουν πολύ ελεύθερο χρόνο και οι τζένεραλ μάνατζερ τρέχουν και ιδρώνουν ενίοτε περισσότερο από τους παίκτες στο παρκέ. Ευελπιστώντας να μην τους "λούσει κρύος ιδρώτας" για τις επιλογές τους... Άλλωστε, και τα 30 "μυαλά" -εκτός γηπέδου- στην αμερικανική λίγκα έχουν πάντα άγχος τέτοιες μέρες. Εκεί, στα τέλη Φλεβάρη, που κρίνονται πολλές ανταλλαγές που ενδεχομένως να καθορίσουν το μέλλον και τις τροπαιοθήκες.  

Το "κυκλοφοριακό" στην φετινή λήξη της προθεσμίας ανταλλαγών θύμισε παλιότερες περιόδους. Αλλά τα αποτελέσματα όσων "μαγείρεψαν" οι κορυφαίοι παράγοντες στις ΗΠΑ θα φανούν στο μέλλον. Αν και υπάρχουν συμφωνίες που άλλαξαν τα δεδομένα από την πρώτη κιόλας μέρα.

Και το BasketBlog.gr επιχειρεί να θυμηθεί 10 ανταλλαγές (προσοχή, την ύστατη ώρα και λίγο πριν εκπνεύσει η προθεσμία) που είχαν άμεση επίδραση στις ομάδες. Με παίκτες που φόρεσαν απρόσμενα άλλη φανέλα, όμως πέτυχαν αμέσως και χάρισαν τίτλους ή μερικές στιγμές δόξας χωρίς δαχτυλίδι και υστεροφημία στις νέες ομάδες τους.  

Νο10: Ντάνι Μάνινγκ (Ντομινίκ Ουίλκινς) - 1994
Μπορεί να είναι μία ανταλλαγή χωρίς μεγάλο αγωνιστικό αντίκτυπο, όμως η απόφαση της Ατλάντα να αποχωριστεί τον σταρ της, της δίνει μία θέση στα αξιομνημόνευτα φινάλε της προθεσμίας. Οι Χοκς δεν δίστασαν το 1994 να παραχωρήσουν τον Ντομινίκ Ουίλκινς στους Κλίπερς, για να αποκτήσουν τον Ντάνι Μάνινγκ!

Ο "Νικ", δύο χρόνια πριν έρθει στην Ελλάδα και τον Παναθηναϊκό, είχε μεν μ.ο. 24 και κάτι πόντους, όμως δεν κατάφερε ποτέ να οδηγήσει τα "Γεράκια" σε έναν τίτλο. Οι Χοκς προτίμησαν το πολύπλευρο παιχνίδι του Μάνινγκ (μ.ο. 23π.-7ριμπ.-5ασ. εκείνη τη χρονιά), αλλά δεν κατόρθωσαν να πάνε πιο μακριά από τον 2ο γύρο των πλέι-οφς, χάνοντας από την Ιντιάνα σε 6 ματς…

   

Νο9: Μαρκ Τζάκσον - 1997
Οι Πέισερς είχαν στο ρόστερ τους τον Μαρκ Τζάκσον, προτού αποφασίσουν χωρίς προφανή λόγο να τον στείλουν στο Ντένβερ. Ωστόσο, η ηγετική φυσιογνωμία του έλειψε από την Ιντιάνα και ο τότε πρόεδρος, Ντόνι Ουόλς (νυν πρόεδρος των Νικς) θέλησε να τον επαναφέρει, το 1997, λίγους μήνες μετά την παραχώρησή του! Η παρουσία του βοήθησε τον ηγέτη των Πέισερς, Ρέτζι Μίλερ και έστω και αν δεν κατέκτησαν τον τίτλο, έφεραν την Ιντιάνα σε συνεχόμενους ανατολικούς τελικούς αλλά και στους τελικούς του 2000, όπου ηττήθηκαν με 2-4 από τους Λέικερς.    



Νο8: Ντικέμπε Μουτόμπο - 2001
Τη σεζόν 2000-01, ο κόουτς Λάρι Μπράουν είχε υπό τις οδηγίες του τον κορυφαίο σκόρερ του ΝΒΑ, Άλεν Άιβερσον. Αλλά η επιτυχία των Σίξερς δεν θα μπορούσε να εξαρτηθεί αποκλειστικά από τον μικρόσωμο γκαρντ. Και χρειαζόταν και έναν καλό ψηλό. Η ιδέα "έπεσε" στο τραπέζι λίγες ώρες πριν την λήξη της προθεσμίας και η Φιλαδέλφεια απέκτησε από την Ατλάντα τον Ντικέμπε Μουτόμπο, αντί των Τόνι Κούκοτς, Ναζρ Μοχάμεντ, Θίο Ράτλιφ και του Αργεντινού γκαρντ, πρώην παίκτη του Παναθηναϊκού, Πέπε Σάντσεζ!

Ο Μουτόμπο είχε 11,7π.-12,4ριμπ.-2,1 τάπες στην κανονική περίοδο, ανέβασε τους αριθμούς του στα πλέι-οφς (13,2-12,7-3,1 αντίστοιχα) βοηθώντας τους Σίξερς να φτάσουν στους τελικούς! Όπου, πάντως, ηττήθηκαν (1-4) από τους Λέικερς, αν και τους υποχρέωσαν στην μοναδική τους ήττα σε όλη την post-season!!!    



Νο7: Μπιλ Λαϊμπίρ - 1982
Η απόκτησή του από τους Πίστονς, τον χειμώνα του 1982, δεν τους έκανε άμεσα πιο ανταγωνιστικούς. Αλλά τους έκανε πιο… κακούς και συνέβαλε στην δημιουργία των περίφημων "Bad Boys" του Ντιτρόιτ, που κατέκτησαν δύο τίτλους το 1989 και το 1990. Λίγο πριν ολοκληρωθούν οι ανταλλαγές του 1982, τα "Πιστόνια" άρπαξαν από το Κλίβελαντ τον παρεξηγημένο και εκκεντρικό Μπιλ Λαϊμπίρ, ο οποίος το 1979, πριν παίξει στο ΝΒΑ, πέρασε μία βόλτα και από την Ιταλία!

Η υπογραφή του απαίτησε απλώς την παραχώρηση των Πολ Μοκέσκι και Φιλ Χάμπαρντ, που πέρασαν και δεν ακούμπησαν από το ΝΒΑ. Στην δεύτερη "γκάφα" του τότε προέδρου των Καβς, Τεντ Στίπιεν, που νωρίτερα είχε ανταλλάξει το Νο1 του ντραφτ, που ήταν τελικά ο Τζέιμς Ουόρθι (στους Λέικερς)!      



Νο6: Τζεφ Χόρνασεκ - 1994
Χωρίς να χαρακτηριστούμε "ιερόσυλοι", οι Τζαζ διέθεταν δύο σπουδαίους παίκτες, όπως ο Καρλ Μαλόουν και Τζον Στόκτον, αλλά ίσως δεν έφταναν ποτέ στους (χαμένους από τους Μπουλς) τελικούς του 1997 και του 1998 χωρίς τον κύριο που απέκτησαν το 1994. Την τελευταία ημέρα των ανταλλαγών, η Γιούτα συμφώνησε με την Φιλαδέλφεια για την απόκτηση του Τζεφ Χόρνασεκ (και του γκαρντ, Σον Γκριν, μαζί με δύο ντραφτ-πικ 2ου γύρου του 1995 και του 1996) αντί του Τζεφ Μαλόουν και ενός πικ 1ο γύρου. Ο Χόρνασεκ μάλλον δεν θα καταφέρει να γίνει ποτέ μέλος του Hall Of Fame, όμως ήταν η 3η -και ήρεμη- δύναμη των Τζαζ.    



Νο5: Μπαρόν Ντέιβις - 2005

Η επιθυμία του Μπαρόν Ντέιβις να αποχωρήσει από τη Νέα Ορλεάνη έγινε άρνηση να προπονείται με τους συμπαίκτες του στους Χόρνετς. Και αποφάσισε να κάνει… γιόγκα και να γυμνάζεται μόνος του! Οι "Σφήκες" ενέδωσαν τελικά στις πιέσεις του και τον έστειλαν κοντά στο σπίτι του (κατάγεται από το Λ.Α.), στο Γκόλντεν Στέιτ, την τελευταία μέρα. Ο Ντέιβις, που πήρε μέρος και στην φετινή λήξη, αφήνοντας του Κλίπερς για το Κλίβελαντ, δεν "χώρεσε" άμεσα στους Ουόριορς. Ωστόσο, έγινε σταδιακά καλύτερος πασέρ και σε δύο χρόνια ήταν ο ηγέτης τους, οδηγώντας την ομάδα του σε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις των πλέι-οφς.

Το Γκόλντεν Στέιτ δεν πήγε πιο μακριά από τον 2ο γύρο, το 2007, όμως στον 1ο απέκλεισε το Ντάλας και έγινε μόλις η 3η ομάδα που από το Νο8 της κανονικής περιόδου, πετάει εκτός το Νο1 (οι Νάγκετς το 1994, κόντρα στο Σιάτλ και οι Νικς, το 1999, κόντρα στο Μαϊάμι, ήταν οι προηγούμενες)!    



Νο4: Πάου Γκασόλ - 2008
Η ανταλλαγή που έφερε τον Πάου Γκασόλ από το Μέμφις στους Λέικερς δεν έγινε ακριβώς στη λήξη της προθεσμίας. Αλλά 20 μέρες νωρίτερα… Ωστόσο, ο "θόρυβος" γύρω από τη συμφωνία κράτησε για πολύ παραπάνω. Το Λ.Α. παραχώρησε στους Γκρίζλις τους Κουόμε Μπράουν, Τζαβάρις Κρίντεντον, τα δικαιώματα του αδερφού του, Μαρκ Γκασόλ και δύο μελλοντικά ντραφτ-πικ, αποκτώντας τον Ισπανό που έγινε αμέσως "ένα" με τον Κόμπι Μπράιαντ. Οι "ψίθυροι" για την συμφωνία ακούγονται ακόμη, αφού παράγοντας των "Αρκούδων" ήταν τότε ο θρύλος των Λέικερς, Τζέρι Ουέστ.

Ενώ ο τεχνικός των Σπερς, Γκρεγκ Πόποβιτς, δήλωσε "θιγμένος από την ανταλλαγή", θεωρώντας μηδαμινά τα ανταλλάγματα των Λέικερς. Και ζήτησε να συσταθεί μία επιτροπή που να μην αποδέχεται τις συμφωνίες "που δεν έχουν νόημα". Η ουσία είναι πως ο Γκασόλ βοήθησε τους Λέικερς στο καλύτερο δυτικό ρεκόρ εκείνης της σεζόν (57-25, αλλά στην ήττα στους τελικούς από τους Σέλτικς) και σε δύο δαχτυλίδια πρωταθλητή τα δύο επόμενα χρόνια!    



Νο3: Κλάιντ Ντρέξλερ - 1995
Η ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου του 1995 ήταν η απόδειξη της αγάπης της πόλης του Χιούστον για τον Κλάιντ Ντρέξλερ. Με άμεση ανταπόδοση. Ο αποκαλούμενος και "Τζόρνταν της Δύσης" άφησε έπειτα από 12 χρόνια το Πόρτλαντ, το οποίο είχε οδηγήσει (μόνο) στους τελικούς του1992, όπου έχασε από το Σικάγο και αποκτήθηκε από τους Ρόκετς μαζί με τον πρώην φόργουορντ των Παναθηναϊκού, ΠΑΟΚ, Τρέισι Μάρεϊ, αντί των Ότις Θορπ και του επίσης άλλοτε "πράσινου", Μαρσέλο Νικόλα.

Ο Ντρέξλερ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Χιούστον μαζί με τον Χακίμ Ολάζουον, με τον οποίο αντάμωσε πάλι στην "πόλη της ΝΑΣΑ". Ο Νιγηριανός σέντερ, βέβαια, είχε ήδη στεφθεί πρωταθλητής το 1994, και βοήθησε τον Ντρέξλερ στο πρώτο και μοναδικό του δαχτυλίδι, την ίδια σεζόν κόντρα στους Νικς! Πάντως και ο πρώην σταρ των Μπλέιζερς έβαλε το χεράκι του για τον τίτλο, έχοντας 21,4π. μ.ο. για τους Ρόκετς εκείνη τη χρονιά!    



Νο2: Ρασίντ Ουάλας - 2004
Οι ενοχλήσεις του Ρασίντ Ουάλας σε Πόρτλαντ και Ατλάντα… δεν ενόχλησαν διόλου τον κόουτς Λάρι Μπράουν στο Ντιτρόιτ. Ο "Σιντ" βαρέθηκε στους Μπλέιζερς και στις 9 Φεβρουαρίου 2004 δόθηκε ανταλλαγή στους Χοκς. Πρόλαβε να γίνει "Γεράκι" για ένα μόλις παιχνίδι, δηλώνοντας πως δεν είναι ευτυχισμένος ούτε εκεί. Και χρειάστηκε η λήξη της προθεσμίας, στις 19 του ίδιου μήνα, ώστε να μετακομίσει στους Πίστονς, αντί των Μπομπ Σούρα, του πρώην σέντερ του Παναθηναϊκού, Ζέλικο Ρέμπρατσα και ενός πικ.

Ο Ουάλας έγινε άμεσα "κομμάτι" της καλοδουλεμένης μηχανής του κόουτς Μπράουν και βοήθησε στην κατάκτηση του τίτλου τον ίδιο χρόνο, κόντρα στους Λέικερς! Αλλά και στην πρόκριση των Πίστονς ως τους τελικούς και του 2005, όπου ηττήθηκαν στα 7 ματς από το Σαν Αντόνιο.   



Νο1: Ουίλτ Τσάμπερλεϊν - 1965
Το 1965 δεν υπήρχε ακριβώς προθεσμία ανταλλαγών, αλλά η αναφορά στον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν είναι περισσότερο σεβασμός στα κατορθώματά του. Παρόλα αυτά, στα ’60s, το ανεπίσημο τέλος των συμφωνιών μεταξύ των ομάδων ήταν το All Star Game. Και σε εκείνο το διήμερο, πριν από 46 χρόνια, ο θρυλικός σέντερ πήγε σαν παίκτης του Σαν Φρανσίσκο και έφυγε σαν μέλος της Φιλαδέλφεια! Ο Τσάμπερλεϊν έριξε μεν τους μ.ο. του, καθώς από τους 38,9π. έπεσε στους 30,1, αλλά και με 10,5 σουτ λιγότερα (από 33,6 ανά αγώνα, στα 23,1).

Φτάνοντας στην Φιλαδέλφεια, έγινε αμέσως ο ηγέτης της, παρά την παρουσία μεγάλων παικτών όπως οι Τσετ Ουόκερ, Χαλ Γκριρ και Μπίλι Κάνινγχαμ. Αναδείχθηκε τρεις διαδοχικές χρονιές MVP της κανονικής περιόδου και το 1967 οδήγησε την Φιλαδέλφεια στην κατάκτηση του πρωταθλήματος!

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο