Τόσα δίνω, πόσα θες;

Γράφει η Σβετλάνα 31/01/2011 Τελευταία μέρα του μήνα, δεν μπορούσα να αφήσω να περάσει χωρίς να ανεβάσω άλλο ένα άρθρο. Μπορεί να μην ανήκω στον χώρο των δημοσιογράφων, ...
Τόσα δίνω, πόσα θες;
Γράφει η Σβετλάνα
31/01/2011

Τελευταία μέρα του μήνα, δεν μπορούσα να αφήσω να περάσει χωρίς να ανεβάσω άλλο ένα άρθρο. Μπορεί να μην ανήκω στον χώρο των δημοσιογράφων, μπορεί ποτέ κανείς να μην με αποθεώσει γι' αυτά που γράφω, όμως εδώ διαβάζετε αλήθειες.
Η διαφορά μου είναι πως ακριβώς επειδή δεν λογαριάζομαι μεταξύ των δημοσιογράφων, μπορώ να γράφω και για το σινάφι τους, χωρίς συντεχνιακές σκοπιμότητες, χωρίς άγχος αν θα τους χαλάσω τη μανέστρα.

Έχω έναν φίλο που δεν φημίζεται για την ευφυΐα του. Πίστευε ότι μπορεί να προσληφθεί στο μέγαρο (με όλη τη σημασία της λέξης) της Αγίας Παρασκευής κι εγώ η δύσμοιρη προσπαθούσα μάταια να του εξηγήσω πως θαύματα στις μέρες μας δεν κάνει ούτε η Αγία Παρασκευή.

Πού να χωρέσεις βρε άνθρωπε; Ο ένας έχει μπει με εντολή Υπουργού, ο άλλος απευθείας από το Προεδρικό Μέγαρο, επέβαλλαν κατά τη συνήθη πρακτική τους από έναν οι δύο "μεγάλοι" του ελληνικού αθλητισμού, κλείσαμε. Πόσοι να χωρέσουν πια;

Γίνονται τέτοια πράγματα στις μέρες μας; Όχι καλέ, αξιοκρατικά μπαίνουν. Πάλι καλά που εγώ δεν διεκδικώ αυτές τις θέσεις, για να με νοιάζει. Για τον κακομοίρη τον φίλο μου στεναχωρήθηκα και -για να σοβαρευτούμε- για την ποιότητα της πληροφόρησης που έχουμε.

Γιατί, δεν γίνεται αγάπη μου να σε θέλει ο πρόεδρος κι εσύ να μιλήσεις εναντίον του. Δεν γίνεται να παλεύει ο πρόεδρος να σε κάνει διευθυντή κι εσύ να μην δοξολογείς τη λίγκα του τίγρη (καμιά σχέση με τον Αλεξανδρή) και του Ευφράτη.

Δεν γίνεται τόσα χρόνια να είσαι στην ομοσπονδία, σε όλα τα κλιμάκια, να πληρώνεσαι χρόνος μπαίνει χρόνος βγαίνει κι όταν έρχεται η στιγμή να μην στηρίξεις το αφεντικό σου. Ε, κύριε Γιώργο;

Αλλά καλά να πάθει ο Οικονομίδης, ο οποίος στην εποχή που όλοι επιβάλλουν ποιος θα είναι πίσω από το μικρόφωνο, αυτός κάθεται στην εξέδρα στο Ιβανόφειο και σκούζει στο κινητό. Θα μάθει κάποτε κι αυτός, αλλά μπορεί να έχει περάσει το τρένο…

Επειδή, είτε μιλάμε για τηλεόραση, είτε για ραδιόφωνο, πάντα χρειάζεται ένα… μουσικό χαλί (ενίοτε για να καλύψει το χάλι του λόγου), προτείνω (για να ταιριάζει με την περίσταση) το εξαιρετικό τραγούδι του Δημήτρη Μητροπάνου (κατά σύμπτωση από εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης), με έμφαση στον στίχο "τόσα δίνω, πόσα θες"…

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο