Για τον Παύλο και τον Αλέξη

Του Γιώργου Κογκαλίδη 06/12/2010 Το ημερολόγιο γράφει 6 Δεκεμβρίου. Στο εορτολόγιο είναι σημειωμένα τα ονόματα Νικόλαος, Νικολέτα και Νικολίνα. Χρόνια πολλά σε όλους όσ...
Για τον Παύλο και τον Αλέξη
Του Γιώργου Κογκαλίδη
06/12/2010

Το ημερολόγιο γράφει 6 Δεκεμβρίου. Στο εορτολόγιο είναι σημειωμένα τα ονόματα Νικόλαος, Νικολέτα και Νικολίνα. Χρόνια πολλά σε όλους όσους δεν κατάφερα να επικοινωνήσω, είτε από δική μου αβλεψία, είτε λόγω υπερβολικού φόρτου στις κινητές γραμμές επικοινωνίας.

Το 1768 εκδόθηκε για πρώτη φορά η "Britannica", το 1876 ο Ερρίκος Σλίμαν ανακάλυψε τα ανάκτορα των Μυκηνών, ο Τόμας Έντισον το 1877 αφηγήθηκε την ιστορία "η Μαίρη είχε ένα μικρό πρόβατο" στην πρώτη του ηχογράφηση, ο "Καρυοθραύστης" έκανε την πρεμιέρα του στην Αγία Πετρούπολη το 1892.

Την ίδια χρονιά πέθανε  (ενδιαφέρον πλέον για την Ελλάδα) ο Βέρνερ Φον Ζίμενς ιδρυτής της γνωστής εταιρίας, ενώ αντίθετα το 1942 γεννήθηκε ο Γερμανός συγγραφέας Πέτερ Χάντκε, ο οποίος εμπνεύστηκε τον "φόβο του τερματοφύλακα πριν το πέναλτι" (ποιον φόβο;).

Αν το άρθρο είχε αντικείμενο το μπάσκετ, θα στεκόμουν στη γέννηση του Τζέιμς Νέισμιθ, το 1861 στο Οντάριο, αλλά αυτό δεν μας απασχολεί για την ώρα. Βλέπετε, σήμερα έχουμε πολλά περισσότερα να σκεφτούμε από το μπάσκετ
.

Το 1990 έφυγε ο Παύλος Σιδηρόπουλος και πριν από δύο χρόνια ο μικρός Αλέξης. Ο ένας έπεσε θύμα του πάθους, ο άλλος έπεσε θύμα του λάθους. Γιατί κάποιοι από λάθος ιδέες νιώθουν "Ράμπο", νιώθουν "τιμωροί", αντί να συναισθανθούν την υποχρέωση της προστασίας της ζωής. Δεν έχει νόημα να επανέρθουμε, άλλωστε γράψαμε τόσα… τότε, άλλωστε μίλησε η δικαιοσύνη.

Ο Παύλος έφυγε και η χώρα μας έχασε τον πρίγκιπά της. Τον μοναδικό "πρίγκιπα" που αποδέχθηκε ο λαός, που δεν επέβαλαν ξένα κέντρα αποφάσεων, που δεν έζησε σε παλάτια.

Ο Παύλος έφυγε και η μουσική έγινε αίφνης λιγότερο μαγική. Ο Παύλος έφυγε κι εμείς μαγεμένοι από τα τραγούδια, τη φωνή, τους στίχους, μείναμε να τραγουδάμε και να ελπίζουμε ότι τα παιδιά μας θα μυηθούν στη μυσταγωγία της μουσικής του.

Έφυγε κι ο Αλέξης. Χωρίς να καταλάβει κανείς το γιατί. Ο Αλέξης έφυγε κι εμείς παγωμένοι από την αδικαιολόγητη βία (τότε και τώρα), απορημένοι που η Ελλάδα επιμένει να τρώει τα παιδιά της, μείναμε να μονολογούμε και να ελπίζουμε ότι τα παιδιά μας δεν θα έχουν την τύχη του Αλέξη.

Ο ένας ήταν σύμβολο
(έτσι κι αλλιώς), ο άλλος - ο πιο μικρός, ο πιο πικρός, ο πιο αγαπημένος- έγινε (χωρίς να το θέλει) σύμβολο για την επόμενη γενιά, για τις γενιές του μέλλοντος
.

Καταραμένη μέρα η σημερινή. Χάσαμε τον Παύλο, χάσαμε τον Αλέξη… Τον έναν τον ακούω σχεδόν καθημερινά, όσο για τον Αλέξη, περνώ κάθε Τρίτη από εκεί που έζησε τις τελευταίες του στιγμές, στον δρόμο για το ΙΕΚ Δομή.

Για τον Παύλο, δεν θα μπορούσα παρά να αφήσω το τραγούδι που γνωρίζουν περισσότερο από κάθε άλλο δικό του να μιλήσει…


Για τον Αλέξη, ένα τραγούδι γραμμένο από τον Μίκη Θεοδωράκη, σε μια μοναδική εκτέλεση, από τον Διονύση Σαββόπουλο και τον Κώστα Χατζή…


kogas@enternet.gr
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο