Βαθιά υπόκλιση

Του Γιώργου Κογκαλίδη 13/01/2011 Όταν ο Ντούσαν Ίβκοβιτς έδωσε την πρώτη του συνέντευξη ως κόουτς του Ολυμπιακού, με ενόχλησε η έμμεση αναφορά του στον προκάτοχό του ("...
Βαθιά υπόκλιση
Του Γιώργου Κογκαλίδη
13/01/2011

Όταν ο Ντούσαν Ίβκοβιτς έδωσε την πρώτη του συνέντευξη ως κόουτς του Ολυμπιακού, με ενόχλησε η έμμεση αναφορά του στον προκάτοχό του ("τώρα ο Παναθηναϊκός θα έχει αντίπαλο στον πάγκο" ήταν το νόημα των δηλώσεών του). Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν άστοχη δήλωση.

Βεβαίως, στην ουσία, ο Ομπράντοβιτς όχι μόνο είχε αντίπαλο, αλλά ηττήθηκε από τον κουμπάρο του. Ίσως και όχι μόνο, αλλά αυτό αφορά άλλο άρθρο…

Ο Ίβκοβιτς απέδειξε πόσο λάθος έκανε ο Σωκράτης Κόκκαλης όταν έλεγε ότι "μπορώ να κάνω τον κηπουρό μου προπονητή", απέδειξε πως δεν είναι μόνο οι παίκτες που κάνουν τον κόουτς, αλλά και ο τεχνικός τους παίκτες.

Δεν θα μπω σε ανάλυση της σύνθετης άμυνας που έπαιξε, ούτε στο πώς αξιοποίησε τον Νεστέροβιτς, ούτε στο πώς ανάγκασε σε λάθος επιλογές τον αντίπαλο κόουτς. Αυτά, φαντάζομαι, θα αποτελέσουν πραγματεία του Νικήτα Αυγουλή, που έχει και το προπονητικό μικρόβιο.

Η ηρεμία, ακόμα και σε στιγμές που το γήπεδο κόχλαζε, που το ένα λάθος διαδέχονταν το άλλο, που το μομέντουμ έλεγε "Παναθηναϊκός", ήταν στοιχείο πρωτόγνωρο στον Ολυμπιακό (της εποχής των Αγγελόπουλων). Δεν άλλαζε σαν μανιακός τους παίκτες του, άφηνε τις πεντάδες του να βρουν ρυθμό στο παρκέ. Δεν "τιμωρούσε" το λάθος των παικτών του, τους άφηνε να σκεφτούν τι έκαναν και να το διορθώσουν.

Ο Ολυμπιακός πάταγε γερά στο γήπεδο και αυτό το νιώθαμε, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Άλλωστε και να έχανε το ματς, είχε πετύχει να είναι πολύ κοντά στο σκορ (η σε βάρος του διαφορά ποτέ δεν ξεπέρασε τους πέντε πόντους), οπότε έτσι κι αλλιώς θα είχε τον πρώτο λόγο στη ρεβάνς
.

Τα προηγούμενα χρόνια, όταν ο Ολυμπιακός έπαιρνε διαφορά στο σκορ, όλοι περιμέναμε ότι θα ανατραπεί. Αυτή τη φορά, με έναν Παναθηναϊκό που προέρχονταν από εξαιρετικές εμφανίσεις και εντυπωσιακές -σε έκταση σκορ- νίκες, μόλις οι φιλοξενούμενοι πέρασαν 2.5 καλάθια μπροστά "πάγωσε" το ΟΑΚΑ.

Ο Ολυμπιακός χθες είχε προσανατολισμό, ταυτότητα, εμπιστοσύνη. Παίκτες που ήξεραν τι ήθελαν πάνω στο παρκέ. Ακόμα και ο απολύτως λογικά ανέτοιμος Παναγιώτης Βασιλόπουλος ένιωθα ότι ανέπνεε πιο ελεύθερα. Ο συνήθως "γκρινιάρης" (με την καλή έννοια) Γιάννης Μπουρούσης, που χθες ήταν θετικότατος και ίσως να μπορούσε να παίξει και περισσότερο, δεν έβγαζε τον εκνευρισμό προηγούμενων ετών.

Μετά από μια νίκη, και μάλιστα αυτού του επιπέδου, όλα μοιάζουν καλώς καμωμένα, αλλά είναι αλήθεια πως αυτός ο Ολυμπιακός είναι έργο Ίβκοβιτς.

Σε προχωρημένη (προπονητική) ηλικία, κάποιοι θεωρούσαμε (είναι υποκρισία να το αρνηθούμε) πως ίσως είναι ξεπερασμένος. Του οφείλουμε μια βαθιά υπόκλιση. Ο πρώτος γύρος του ανήκει, αλλά πιο πολύ του ανήκει η ταυτότητα που ο Ολυμπιακός χρόνια έψαχνε και τώρα βρήκε

kogas@enternet.gr
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο