Μετά τον Μουμπάρακ ποιος;

Του Γιώργου Κογκαλίδη 31/01/2011   Είναι νομοτελειακό φαινόμενο μετά την άνοδο να επέρχεται αργά ή γρήγορα η πτώση. Έπεσε ο Τσαουσέσκου, έπεσε ο Σαντάμ, έπεσε ο υπαρκτό...
Μετά τον Μουμπάρακ ποιος;
Του Γιώργου Κογκαλίδη
31/01/2011  

Είναι νομοτελειακό φαινόμενο μετά την άνοδο να επέρχεται αργά ή γρήγορα η πτώση. Έπεσε ο Τσαουσέσκου, έπεσε ο Σαντάμ, έπεσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός, έπεσε το τείχος του Βερολίνου, πέφτει ο Χόσνι, ποιος μένει; Ναι, καλά το καταλάβατε. Ο τελευταίος διοικητής προτεκτοράτου στον πλανήτη είναι ο Γιώργος Βασιλακόπουλος.

Το καλό γι' αυτόν (κακό για το μπάσκετ) είναι πως κανείς από τους παίκτες, τους προπονητές, αλλά και μια σειρά επαγγελματιών που κινούνται γύρω από το μπάσκετ και χάνουν χρήματα δεν θα βγουν να διαδηλώσουν στον δρόμο. Το Περιστέρι αγωνίστηκε κόντρα στην Καβάλα χάρη στο φιλότιμο προπονητή και παικτών. Στον Ηρακλή ο κόσμος ζήτησε να βγάλουν οι παίκτες τις φανέλες, αλλά κανείς δεν ζητά από τους παράγοντες να πληρώσουν τους παίκτες. Στην ΑΕΚ όποιος παίζει, παίζει με… δική του ευθύνη, καθώς λεφτά δεν υπάρχουν.

Στην Α2 το Ρέθυμνο χρωστάει τρεις μήνες, το Λαύριο ειδοποίησε πως λεφτά δεν υπάρχουν, στο Παγκράτι οι παίκτες ψάχνουν ομάδες του εξωτερικού και πάει λέγοντας. 

Η ΕΟΚ είχε οδηγήσει τους παράγοντες των ομάδων στην επιλογή της αποδοχής των όρων Μπιτσαξή. Τώρα, που στον προϋπολογισμό δεν βρίσκει κανείς χρήματα για την Α2 του μπάσκετ, έχουν να μας πουν κάτι; Κάποτε προπονητές που δεν έβρισκαν δουλειά στην Ελλάδα είχαν ως λύση ανάγκης την Κύπρο. Και πάλι το σκέφτονταν δυο και τρεις φορές σε στιγμές που το Κυπριακό μπάσκετ είχε χρήματα.

Τώρα αν κάποιος προπονητής δεχθεί πρόταση από την ΑΕΚ, ή τον Ηρακλή (για παράδειγμα) και από μια Κυπριακή ομάδα πηγαίνει κολυμπώντας στο νησί της Αφροδίτης. Κοινώς "το μπουρδέλο καίγεται, σώστε τις πουτάνες", που λέγαμε στην παρέα.

Αντί όλοι μαζί οι αιωνόβιοι να ενσκήψουν πάνω στο πρόβλημα και να αναζητήσουν λύσεις, ο ένας ετοιμάζει ταξίδια στο Κατάρ (Βασιλακόπουλος) και ο άλλος κυνηγάει φαντάσματα και ανεμόμυλους (Οικονομίδης).

Νομίζω, ότι είναι πλέον επιτακτική ανάγκη να αναζητήσουμε μέσα από ισχυρές προσωπικότητες του χώρου, όπως ο τομεάρχης αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Παταβούκας, ο παρά τον Μπιτσαξή, Βασίλης Ντάκουρης, ο πρώην δήμαρχος Πειραιά, Παναγιώτης Φασούλας, ο μεγάλος (αυτή τη στιγμή ο μόνος πραγματικά μεγάλος) Κώστας Ρήγας, ο επιβλητικός και διακριτικός Νίκος Πιτσίλκας και διάφοροι άλλοι, τους επόμενους ηγέτες του χώρου.

Η σειρά πρόδηλα είναι τυχαία και δεν περιλαμβάνει επίτηδες ένα όνομα το οποίο κατά την ταπεινή μου άποψη δεν μπορεί παρά να είναι ο… Ντέιβιντ Στερν της Ελλάδας. Το επαγγελματικό μπάσκετ έπρεπε να έχει στο τιμόνι του τον πρώτο πραγματικά επαγγελματία παίκτη που γνωρίσαμε. Φυσικά αναφέρομαι στον Νίκο Γκάλη.

Το μπάσκετ έχει αστείρευτες δυνάμεις σε πρόσωπα, σε ζωντάνια, σε άποψη, στα πάντα. Και είναι εγκλωβισμένο στη μιζέρια του Βασιλακόπουλου και των αυλικών του. Την ίδια ώρα που το ποδόσφαιρο δεν έχει να δείξει τίποτα παραπάνω από μια ανούσια ανακύκλωση παραγόντων όπως ο Ψωμιάδης (από την ΑΕΚ στην Καβάλα), ο Μπέος (από τον Πανιώνιο στον Ολυμπιακό Βόλου), ο Θεοδωρίδης (από τον Ηρακλή στον Πανσερραϊκό).

Ο Μουμπάρακ πέφτει. Άντε και στα δικά μας…

kogas@enternet.gr
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο