"Ε, όχι και 1000 μπράβο"

Του Νίκου Σπανού 01/02/2011   Το γεγονός ότι δύο άτομα φιλοξενούνται στο ίδιο site δεν σημαίνει κατά ανάγκη ότι πρέπει να έχουν την ίδια άποψη. Βέβαια ο λόγος που γράφω τη...
Του Νίκου Σπανού
01/02/2011  

Το γεγονός ότι δύο άτομα φιλοξενούνται στο ίδιο site δεν σημαίνει κατά ανάγκη ότι πρέπει να έχουν την ίδια άποψη. Βέβαια ο λόγος που γράφω την δική μου δεν είναι απλά για να διαφωνήσω με κάτι που γράφτηκε, αλλά για να δώσω μία δική μου οπτική γωνία μέσα από αυτή τη διαφωνία σε μία κατάσταση για την οποία έχω μεγάλη ευαισθησία και με την οποία έχω ασχοληθεί ξανά και ξανά και είναι η βία στα γήπεδα.  

Έτσι λοιπόν αποφάσισα το άρθρο μου αυτό να έχει αφορμή ένα κομμάτι που διάβασα εδώ με τίτλο "1000 μπράβο". Σεβαστές όλες οι απόψεις αλλά πρέπει να διαφωνήσω με τον Θωμά Αυγέρη χωρίς βέβαια να έχω κάτι εναντίον του, αφού ουσιαστικά ούτε καν γνωριζόμαστε.   

Βρίσκω το λιγότερο οξύμωρο να φιλοξενούνται οι φράσεις "1000 μπράβο" και "πταίσματα" μαζί με την αναφορά ότι ένα μπουκάλι βρήκε τον Γιαννακίδη και του προκάλεσε μία αμυχή στην μύτη στο ίδιο άρθρο. Αναφέρομαι φυσικά στο άρθρο του, μέσω του οποίου υποστηρίζει ότι οι οπαδοί του Ηρακλή πήραν άριστα στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ, αφού εκτός από κάποιους καφέδες που πετάχτηκαν και ένα μπουκάλι που χτύπησε στη μύτη τον Γιαννακίδη λίγα έκτροπα συνέβησαν.   

Δεν με απασχολεί καθόλου να σταθώ στα άλλα σημεία του άρθρου διότι για μένα είναι δευτερεύοντα. Το πρωτεύων είναι κατά την γνώμη μου η απονομή αριστείας επειδή το μόνο που συνέβη (που προφανώς δεν ήταν το μόνο αλλά ας το δεχτώ) ήταν ότι ένα μπουκάλι βρήκε στην μύτη τον Γιαννακίδη.   

Από πότε περάσαμε στο επίπεδο από όπου κατακρίναμε την ρίψη αντικείμενων στο σημείο που κατακρίνουμε μόνο αν το αποτέλεσμά της είναι ΣΟΒΑΡΗ ζημιά. Διότι από ότι καταλαβαίνω το γεγονός ότι χτύπησε τον αθλητή δικαιολογείται πλέον μέχρι το σημείο που δεν τον τραυματίζει σοβαρά (άρα και ο τραυματισμός μέσα στο παιχνίδι αρκεί να μην είναι σοβαρός).

Όσον αφορά στην σύγκριση με τον αγώνα Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού που γίνεται, εγώ θα δεχτώ ότι είναι σωστή, και στο παιχνίδι του ΟΑΚΑ έγιναν 20 φορές όσα έγιναν στο Ιβανώφειο ή εγώ θα πω 100 φορές περισσότερα.    

Παρόλα αυτά με την λογική των συγχαρητηρίων, αν κάποιος βγει και σκοτώσει εκατό άτομα στον δρόμο και εγώ από πίσω του πυροβολήσω απλά ένα, θα πρέπει προφανώς να μου δοθούν συγχαρητήρια.   

Και βέβαια επειδή στην Αίγυπτο γίνονται αυτή τη στιγμή τρομερά επεισόδια, τότε λογικό είναι να πρέπει να δώσουμε συγχαρητήρια και στους οπαδούς στο ΟΑΚΑ αφού σε σχέση με τα όργια που γίνονται στην Αίγυπτο εκείνοι έκαναν πταίσματα.  

Δυστυχώς, αυτού του είδους οι λογικές είναι για μένα επικίνδυνες. Και ακόμα και αν οι παίκτες του ΠΑΟΚ έδωσαν συγχαρητήρια για την φιλοξενία, έχοντας έναν παίκτη τους χτυπημένο από μπουκάλι, αυτό απλά επιβεβαιώνει την επικινδυνότητα της λογικής που μας οδηγεί στο να θεωρούμαι φυσιολογικό και να δίνουμε συγχαρητήρια σε όσους ασκούν "λίγη" βία στα γήπεδα.  

Στη βία δεν υπάρχει μεζούρα και τα λίγα με τα πολλά που διαμορφώνονται από τέτοιες λογικές και μπορεί να οδηγήσουν σε δύσκολες καταστάσεις. Διότι αν το λίγο με το πολύ απέχουν πλέον μόνο λίγα εκατοστά που είναι η απόσταση από τη μύτη έως το μάτι του Γιαννακίδη (που αν τον έβρισκε το μπουκάλι ίσως να του στερούσε πολλά περισσότερα από μία καριέρα) τότε έχουμε φτάσει πολύ κοντά στο να θρηνήσουμε θύματα.  

Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η βία είναι βία. Πολύ ή λίγη είναι ανάθεμα. Αν την προκαλούν οι Ολυμπιακοί, οι Παναθηναϊκοί ή οι Ηρακλειδείς είναι αδιάφορο. Η βία δεν δικαιολογείται, δεν πρέπει να κανακεύεται όταν είναι "λίγη" και δεν είναι φυσιολογικό ούτε άξιο συγχαρητηρίων το γεγονός ότι το μόνο που συνέβη είναι ότι ένα μπουκάλι βρήκε έναν αθλητή και του προκάλεσε απλά μία αμυχή στη μύτη

Στη μάχη αυτή με τη βία πρέπει να είμαστε όλοι κάθετοι χωρίς περιθώρια και χαραμάδες που μάλλον είναι τρύπες ολόκληρες γιατί περνάνε και μπουκάλια πλέον.
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο