Το σπάσαμε το ρεκόρ πατριώτη…

Του Γιάννη Ψαράκη 29/12/2010 ( 11:12) Δεν σταμάτησε λεπτό να χτυπάει το κινητό τηλέφωνο το βράδυ της Τετάρτης. Φίλοι, γνωστοί αγανακτισμένοι από τα όσα έγιναν στο κλειστό τ...
Το σπάσαμε το ρεκόρ πατριώτη…
Του Γιάννη Ψαράκη
29/12/2010 ( 11:12)

Δεν σταμάτησε λεπτό να χτυπάει το κινητό τηλέφωνο το βράδυ της Τετάρτης. Φίλοι, γνωστοί αγανακτισμένοι από τα όσα έγιναν στο κλειστό της Πυλαίας, απηυδισμένοι από όσα έβλεπαν (ή δεν… έβλεπαν αφού η μετάδοση διακόπηκε κάποια στιγμή, δικαίως φυσικά) από την τηλεόραση. Η απάντηση μου προς όλους ήταν ίδια, κοινότυπη: "Καλά, εσείς από ποιόν πλανήτη προσγειωθήκατε τώρα στο Ελλαδιστάν;"

Καμία έκπληξη, καμία πρωτοτυπία, κανένας θυμός, κανένα καινούργιο συναίσθημα. Έχω (έχουμε) φτάσει στο σημείο να αντιμετωπίζουμε μία διακοπή ενός αγώνα μπάσκετ κάτι απόλυτα φυσιολογικό και αναμενόμενο. Και το χειρότερο; Εχουμε φτάσει στο σημείο να θεωρούμε "δίκαιη" τη συνέχιση ενός αγώνα που διακόπηκε στις 8.17, μετά από δύο ώρες και 28 λεπτά, δηλαδή στις 10.45 το βράδυ.

Ενός αγώνα που ξεκίνησε στις 7 και ολοκληρώθηκε (;;;) στις 11 και 12, μετά δηλαδή από παραπάνω από τέσσερις ώρες! Που ‘σαι Γκίνες να σκίσεις τα βιβλία σου με τα ρεκόρ. Το σπάσαμε και αυτό μεγάλε. Και το προηγούμενο δικό μας (βεβαίως, βεβαίως) ήταν από τον 3ο τελικό του περσινού πρωταθλήματος στο ΣΕΦ που ξεκίνησε στις 10 και ολοκληρώθηκε λίγο πριν τις 2 τα ξημερώματα. Σκόνη και θρύψαλα έγινε το προηγούμενο ρεκόρ. Τσ, τσ, τσ…

Ετσι, όμως, το κατάντησαν το μπασκετάκι. Να γίνεται το έλα να δεις στο παρκέ του κλειστού της Πυλαίας και να το θεωρούμε κάτι "εντός προγράμματος". Για το αν όλοι αυτοί που πήγαν στο "ντέρμπι" με τον "ωχτρό" Ολυμπιακό ή πήγαν για να προκαλέσουν όλα όσα προκάλεσαν ας μη το αναλύσουμε. Δεν θα έχω ανακαλύψει και την Αμερική. Χιλιοειπωμένα, χιλιογραμμένα, γραφικός καταντάω στο τέλος και δεν το θέλω (άλλο).

Είναι οι ίδιοι που πήγαν (;) πριν μερικές εβδομάδες στο ματς πρωταθλήματος με τον Πανελλήνιο όπου κέρμα να έπεφτε από την τσέπη ενός στη μία εξέδρα, έσκυβε άλλος στην απέναντι να το πιάσει… Για τόσο κόσμο μιλάμε τότε… Για την κίνηση του (όχι ιδιαίτερα αγαπητού μου) Χρήστου Χριστοδούλου να πάρει την απόφαση να διακόψει το ματς του λέω απλά συγχαρητήρια και μπράβο.

Αλλά αγαπητέ Χρήστο, έπρεπε να χτυπήσει εσένα το κέρμα πάνω από το μάτι για να προχωρήσεις σε αυτή την κίνηση; Πόσες και πόσες φορές στο παρελθόν και σε όοοοοολα τα ελληνικά γήπεδα έχει χτυπηθεί παίκτης/παράγοντας/προπονητής/φροντιστής από αντικείμενο και δεν πράξατε εσύ και οι συνάδελφοί σου το αυτονόητο.

Γιατί ρε γαμώτο, ένας να το είχε κάνει (εξαιρείται ο Βορεάδης σε ορισμένες περιπτώσεις) τώρα δεν θα έγραφα όλα τα παραπάνω και το ματς στην Πυλαία θα είχε ολοκληρωθεί κανονικά. Γιατί απλά θα είχε πέσει μια γερή καμπάνα στον πρώτο και θα είχαν μάθει και οι επόμενοι. Αλλά. Τι λέω τώρα; Τιμωρία; Καμπάνα;

Ναι, σαν αυτή που επιβλήθηκε στον Ολυμπιακό και μειώθηκε σχεδόν στο μισό για τα όργια στο ΣΕΦ τον Ιούνιο. Σαν αυτές που δεν έχουν επιβληθεί ΠΟΤΕ σε Παναθηναϊκό, ΑΕΚ, Αρη, Πανιώνιο και όλους όσοι έχουν λερωμένες εδώ και δεκαετίες τη φωλιά τους ομάδες. Τι ψάχνω τώρα…;

Και επίσης αγαπητέ Χρήστο (Χριστοδούλου). Έπρεπε να περιμένεις δυόμιση ώρες (ο αγώνας σταμάτησε στις 20.17 και ξανάρχισε στις 22.45) για να συνεχίσεις το ματς; Προφανώς (όπως αναφέρουν οι πληροφορίες μου) οι πιέσεις που δέχθηκες πανταχόθεν ήταν τεράστιες αλλά για αυτές θα τα πούμε αύριο…

Υπάρχει όμως και κάποιο όριο στη γελοιότητα που περιβάλει το ελληνικό μπάσκετ και το έχετε ξεπεράσει ΟΛΟΙ σας. Εκτός και αν όπως λέει και το τραγούδι "σταμάτησαν του ρολογιού οι δείκτες" και το 15λεπτο του κανονισμού που έγινε 30λεπτο στο μιλητό και 60λεπτο με τις πιέσεις για να φτάσουμε στην κορύφωση της κωμωδίας μετά από δυόμιση ώρες και να πέσουμε όλοι κάτω από τα γέλια (γιατί δεν αξίζει να παίρνει κανείς στα σοβαρά ότι συμβαίνει στο ελληνικό μπάσκετ, μη τα ξαναλέμε αυτά…)

Και κάτι τελευταίο. Θα σου (σας) βγάλω το καπέλο, σε όλους τους διαιτητές όταν αποφασίσετε να κάνετε το ίδιο στο ΟΑΚΑ, στο ΣΕΦ (αν και το έχετε ξανακάνει…) και οπουδήποτε αλλού "χρειασθεί" μπας και επιτέλους μπει μια τάξη σε αυτό το κωλοχανείο που λέγεται ελληνικό μπάσκετ. Που δεν πρόκειται ποτέ να γίνει, αλλά απλά το αναφέρω, κουβέντα να γίνεται…

Υ.Γ.1. Ολως τυχαίως το απόγευμα της Τετάρτης ο ΠΑΟΚ ηπήχθη στο άρθρο 99 των υπό πτώχευση ΚΑΕ όπως και η ΑΕΚ. Το δε μέλλον προβλέπεται λαμπρό…

Υ.Γ.2. Τον Σούλη Μαρκόπουλο τον σέβομαι και τον εκτιμώ απεριόριστα και το γνωρίζει. Πρόκειται για έναν προπονητή-άνθρωπο κόσμημα για το χώρο του ελληνικού αθλητισμού. Όμως -Σούλη μου- δεν είναι δυνατόν απευθυνόμενος στους κάφρους που είχαν απομείνει στο γήπεδο και σε καμία περίπτωση δεν πήγαν σε αυτό για να στηρίξουν την ομάδα σου αλλά για να προκαλέσουν όσα προκάλεσαν να λες, μεταξύ άλλων, από το μικρόφωνο, "ευχαριστούμε πολύ για την προσπάθεια που κάνατε να μας στηρίξετε". Ελεος…
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο