Γελάσαμε και σήμερα...

Του Γιάννη Ψαράκη 11/01/2011 Εκφράσεις όπως "γελάνε και τα τσιμέντα", ή "πέσαμε κάτω από τα γέλια", "γέλια μέχρι δακρύων" και "γελάει και το παρδαλό κατσίκι" ωχριούν πλέον
Γελάσαμε και σήμερα...
Του Γιάννη Ψαράκη
11/01/2011

Εκφράσεις όπως "γελάνε και τα τσιμέντα", ή "πέσαμε κάτω από τα γέλια", "γέλια μέχρι δακρύων" και "γελάει και το παρδαλό κατσίκι" ωχριούν πλέον μπροστά στο μεγαλείο της αστειότητας αυτού που κάποιοι αποκαλούν πρωτάθλημα του ΕΣΑΚΕ.

Τα όσα διαδραματίστηκαν (και) το απόγευμα της Τρίτης με την κατάφορη παράβαση των κανονισμών και την αναβολή του αγώνα ΑΕΚ - Μαρούσι (του ίδιου αγώνα που με σπουδή το επίσημο site της λίγκας λίγα λεπτά πριν έσπευσε να μας ενημερώσει ότι θα γίνει στο γήπεδο του Αγίου Θωμά σε μία ακόμη… υπερπαράβαση των κανονισμών) ήρθαν να προστεθούν στην κωμωδία που συνεχίζει να παίζεται από τον περασμένο Αύγουστο.

Τα λόγια και τα κοσμητικά επίθετα για να περιγράψουμε αυτό το μεγαλείο του ΕΣΑΚΕ είναι φτωχά μπροστά στις πράξεις της λίγκας που εδώ και καιρό έχει απαξιώσει το ίδιο της το προϊόν και καθημερινά διώχνει ολοένα και περισσότερο κόσμο από τον χώρο του μπάσκετ. Τι να πρωτογράψει και τι να πρωτοπεί κανείς.

Για την παντελή έλλειψη διαφήμισης του μοναδικού αγώνα της σεζόν που επιδέχεται τέτοιας διαφήμισης, του ντέρμπι των "αιωνίων" όπως ορθώς επισήμανε ο Νίκος Σπανός; Για τις συνεχιζόμενες παρανομίες, παρατυπίες, "πλάτες" της λίγκας σε ομάδες και παράγοντες; Χάσιμο χρόνου. Και ξέρετε γιατί;

Γιατί η μεν μεγαλύτερη μερίδα των ΜΜΕ αποσιωπά (άραγε γιατί;) ή περνάει στο "ντούκου" που λένε και στο χωριό μου όλα αυτά τα σκάνδαλα που εδώ και χρόνια έχουν κυριολεκτικά ισοπεδώσει την όποια αξιοπιστία του πρωταθλήματος, αλλά κυρίως γιατί οι ίδιοι οι παράγοντες των υγιών οικονομικά ΚΑΕ (οι υπόλοιποι αρκούνται στη συνήθη ρουσφετολογία του "δεν γκρινιάζω γιατί κάποια στιγμή θα χρειαστώ και εγώ τις πλάτες της λίγκας") πολύ απλά δεν ασχολούνται.

Ομολογώ ότι είχα καιρό να γελάσω και την ευκαιρία μου την έδωσε ο τίτλος του άρθρου του καλού μου φίλου Γιώργου Κογκαλίδη και αφορούσε στον τρόπο που μετέφεραν προς... τα έξω τα μέλη του ΕΣΑΚΕ την κοινή στάση που κράτησαν στη συνεδρίαση του ΔΣ το απόγευμα της Τρίτης μπροστά στην… απειλή της Μεσογειακής Λίγκας. Τον… αόρατο εχθρό δηλαδή

"Η ισχύς εν τη ενώσει" ήταν ο τίτλος. "Ισχύς" ποιανού. Ποια είναι η δύναμη μίας λίγκας που έχει γίνει υποχείριο άλλων και κυρίως της ΕΟΚ και δεν έχει το σθένος να προχωρήσει σε ριζικές τομές. Ποια είναι η δύναμη μίας άβουλης και ανίκανης έστω να ορίσει έναν απλό αγώνα μπάσκετ; Καμία απολύτως.

"Ενωση" ποιανού; Για ποια Ενωση μιλάτε; Ενωμένοι στην παρανομία, την απαξίωση του μπάσκετ, τον "ωχαδερφισμό". Το έχω γράψει ουκ ολίγες φορές, ε, άλλη μία δεν βλάπτει. Η μοναδική λύση για να βγει το πρωτάθλημα από τον βούρκο που το έχουν ρίξει είναι να αναλάβουν δράση (στις πράξεις και όχι στα λόγια) όλοι αυτοί (που δυστυχώς δεν είναι και πολλοί πλέον…) που πληρώνουν.

Γιαννακόπουλοι, Αγγελόπουλοι μαζί με όσες υγιείς οικονομικά ομάδες έχουν απομείνει στον χάρτινο πύργο του πρωταθλήματος μπορούν με τα δικά τους χέρια να αποτρέψουν την ολοκληρωτική κατάρρευση με τη διάλυση του ΕΣΑΚΕ και τη δημιουργία κλειστού πρωταθλήματος 10 το πολύ 12 ομάδων. Και σε όποιον αρέσουνε. Για τους άλλους, δεν θα μπορέσουνε.
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο