"Χτύπα κι άλλο..."

Του Γιάννη Ψαράκη 18/01/2011 Πριν από τρία χρόνια, στις 18 Γενάρη του 2008 όταν το basketblog συμπλήρωνε τον πρώτο χρόνο της ζωής του, η αλήθεια είναι ότι δεν είχα βρει χρόνο να
Του Γιάννη Ψαράκη
18/01/2011

Πριν από τρία χρόνια, στις 18 Γενάρη του 2008 όταν το basketblog συμπλήρωνε τον πρώτο χρόνο της ζωής του, η αλήθεια είναι ότι δεν είχα βρει χρόνο να ευχηθώ να τα χιλιάσει στον παλιό μου φίλο Γιώργο. Βλέπετε, εκείνη τη μέρα είχα τα δικά μου (ευχάριστα) τρεχάματα που έκτοτε άλλαξαν τη ζωή μου. Βάλια, τ' όνομά της το μικρό…

Φέτος όμως είναι διαφορετικά. Τα διπλά (ή μήπως τριπλά Γιώργη Νικολάου;) γενέθλια έχουν ξεχωριστή σημασία για το πρώτο αμιγώς μπασκετικό site που εμφανίσθηκε στον ωκεανό του διαδικτύου στην Ελλάδα.

Το basketblog μας, το basketblog σας, έχει πλέον καθιερωθεί στις συνειδήσεις του μπασκετικού κόσμου, είτε γουστάρουν είτε όχι τα γραφόμενά του. Και η αλήθεια είναι ότι γουστάρουμε να μη μας… γουστάρουν απλά και μόνο επειδή δεν γράφουμε, ή δεν εκφέρουμε απόψεις που να ακούγονται ή καλύτερα φαίνονται αρεστές στις οθόνες του ηλεκτρονικού σας υπολογιστή.

Όποτε μιλάω με τον "νονό" του site Άκη και με ενημερώνει πως "ο τάδε τα έχει μαζί σου" και "ο δείνα, που είναι αντίπαλος του τάδε, τα έχει με τον Γιώργο", τότε, καταλαβαίνω ότι κάνουμε όλα τα παιδιά στο site καλά τη δουλειά μας.

Πέρα από προσωπικές φιλίες, συμπάθειες, γνωριμίες. Και αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που δίχως δισταγμό είπα ναι στην πρόταση του "Κόγκα" τον Απρίλη του 2008 όταν για δεύτερη φορά μου είχε προτείνει να γίνω μέλος της οικογένειας του basketblog
.

Αυτή η διαφορετικότητα των απόψεων, η ορισμένες φορές συγκρουόμενη θέση των συντακτών, που όμως δίνει την ευκαιρία στον αναγνώστη να βρει αυτό που πραγματικά αποζητά από ένα ενημερωτικό μπασκετικό site πέρα από τις ειδήσεις (που είναι δεδομένες και ουκ ολίγες φορές αποκλειστικές). Ένα site που να παίρνει θέση, να τη δικαιολογεί και να μην φοβάται να πει την άποψή του, όσο και αν πονάει ή όσο και αν δεν είναι αρεστή.

Τέσσερα χρόνια ζωής μπορεί να δείχνουν λίγα, αλλά πιστέψτε με δεν είναι. Πάνω από 70.000 άρθρα, πάνω από 60 διαφορετικοί δημοσιογράφοι (επαγγελματίες ή wannabe) που εργάσθηκαν για αυτό τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια, αμέτρητες ώρες δουλειάς και αφοσίωσης σε αυτό που καθημερινά δέχεται δεκάδες χιλιάδες από τα περιβόητα "χτυπήματα" είναι νούμερα που μας κάνουν να συνεχίζουμε με τον ίδιο ζήλο και την ίδια όρεξη.

"Χτυπήματα" που δεν πονάνε, αλλά μας "χαϊδεύουν" καθημερινά, όσο για τα… κάτω από τη μέση "χτυπήματα", μοιάζουν με… γαργάλισμα. Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια άλλωστε, δύο δεκαετίες και βάλε τώρα. Χτυπάτε κι άλλο και οι μεν και οι δε

Υ.Γ.: Η συνεργασία μου με το basketblog, η αλήθεια είναι, πως δεν ξεκίνησε τον Απρίλη του 2008 αλλά 16 χρόνια νωρίτερα, τον Οκτώβρη του 1992. Και ο Γιώργος το ξέρει αυτό πολύ καλά και τον ευχαριστώ (δημοσίως αυτή τη φορά) για τότε. Ξέρει εκείνος
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο