Καιρός δεν ήταν;

Του Γιάννη Ψαράκη 25/02/2011   Μαζεμένες έπεσαν οι καλές ειδήσεις το τελευταίο διήμερο και μάλλον θα πρέπει να ανησυχούμε… Ετσι δεν είναι γιατρέ μου; Από τη μία η εμφ
Καιρός δεν ήταν;

Του Γιάννη Ψαράκη
25/02/2011  

Μαζεμένες έπεσαν οι καλές ειδήσεις το τελευταίο διήμερο και μάλλον θα πρέπει να ανησυχούμε… Ετσι δεν είναι γιατρέ μου; Από τη μία η εμφατική νίκη του Ολυμπιακού στην Πόλη και το σφράγισμα της 1ης θέσης στον όμιλό του στην Ευρωλίγκα και από την άλλη η σοφή (αν και καθυστερημένη μερικά χρόνια…) απόφαση της ΕΟΚ να βάλει στο Ελληνικό μόνο μαθητές σχολείων για τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας επανέφεραν το χαμόγελο στα χείλη σε μία περίοδο όπου όλα όχι απλά μοιάζουν αλλά είναι μαύρα σε αθλητικό και κοινωνικό επίπεδο.

Δυστυχώς το καλό δεν τρίτωσε αφού ο Παναθηναϊκός έχυσε την καρδάρα με το γάλα που γέμιζε τις προηγούμενες εβδομάδες, αλλά στο χέρι του είναι στη συνέχεια αν και εφόσον διορθώσει τα ουκ ολίγα κακώς κείμενα να βρει τον δρόμο του…

Φυσικά το γεγονός της ημέρας δεν είναι άλλο από την επαναλαμβάνω καθυστερημένη για λίγα χρόνια απόφαση της ΕΟΚ να "επιβάλει" τη διεξαγωγή του τελικού του Κυπέλλου Ελλάδας στο Ελληνικό μόνο με την παρουσία μαθητών σχολείων και 314 (από 157 έκαστος) προσκλήσεων που θα δώσουν οι δύο "αιώνιοι" χέρι-χέρι σε δικούς τους ανθρώπους, διοικητικούς παράγοντες και άλλους.

Όταν πέρυσι υποστήριζα τη συγκεκριμένη πρόταση, την οποία είχε προτείνει εγγράφως ο ΠΣΑΚ και είχε απορριφθεί ως απαράδεκτη (για να μην ξεχνιόμαστε, έτσι;) από την ΕΟΚ με ανακοίνωση τύπου "δεν έχετε δουλειά να μπλέκετε σε ξένα χωράφια, υπήρξαν πολλές φωνές αντίδρασης από υγιώς σκεπτόμενους φιλάθλους τις οποίες κατανοούσα τότε, κατανοώ και φέτος". Όμως φίλοι μου καλοί, καλοί μου φίλοι.

Ναι, αποδείχθηκε ότι είμαστε ανίκανοι (ως κράτος, αθλητικός θεσμός, αθλητικές αρχές, αστυνομία) να διοργανώσουμε δίχως τον φόβο σοβαρών επεισοδίων έναν απλό αγώνα μπάσκετ. Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που επιβεβαιώνεται το παραπάνω.

Αφού λοιπόν, ούτως ή άλλως δεν θα ήταν δυνατό και εφικτό να γίνει ένας τελικός δίχως ρίψεις αντικειμένων, δίχως κίνδυνο να σκοτωθεί κάποιος παίκτης ή φίλαθλος, δίχως τον οχετό βωμολοχίας από την εξέδρα, γιατί να το δοκιμάσουμε πάλι και την Καθαρά Δευτέρα, την επομένη του τελικού δηλαδή, να μιλάμε για την…

Βρώμικη Κυριακή; Ναι, δεν φταίνε οι κάτοχοι εισιτηρίων διαρκείας (φτηνών ή ακριβών δεν έχει σημασία) των δύο ομάδων που περίμεναν απλά να πάνε να δούνε από κοντά τον τελικό και θα υποχρεωθούν να αρκεσθούν στην τηλεοπτική μετάδοση. Τι κάνατε όμως εσείς φίλοι μου καλοί, καλοί μου φίλοι για να σταματήσετε, να αντιδράσετε έστω στη ρήψη αντικειμένου ή στη βρισιά του διπλανού σας; Δεν μπορείτε να κάνετε και πολλά, είναι η αλήθεια.

Στείλτε όμως ένα "μήνυμα" στη διοίκηση της ΚΑΕ την ομάδα της οποίας υποστηρίζετε, κάντε ένα χρόνο εμπάργκο μπας και καταλάβουν οι διοικήσεις. Γιατί σε τελικοί ανάλυση αυτές ευθύνονται για τα χάλια των προηγούμενων ετών και για την εκούσια ή ακούσια "εκτροφή" των ζιζάνιων στις εξέδρες των δικών τους γηπέδων από τη στιγμή που δεν έχουν μπορέσει να τα αποβάλουν.

Ναι λοιπόν, θα δούμε για πρώτη φορά έναν τελικό με το μοναδικό πράγμα που θα μας απασχολεί πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του θα είναι το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι. Καλύτερα έτσι, παρά με την καφρίλα όπως σχολίασε και ο καλός φίλος, συνάδερφος και μπασκετικός συνοδοιπόρος Σωτήρης Βετάκης στο fb. Καιρός δεν ήταν;  

Υ.Γ. Προσωπικά, έχοντας επιλέξει συνειδητά να απέχω από τον τελικό του συγκεκριμένου θεσμού έχοντας κουραστεί και αηδιάσει εδώ και δεκαετίες από την εκτός παρκέ ατμόσφαιρα και τη μπόχα, λέω μετά από 14 χρόνια αποχής να πάρω την παραλιακή μέχρι το παλιό αεροδρόμιο. Τα τυχερά του επαγγέλματος…

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο