Fridays

A Christmas Carol

Του Τάκη Πανούλια 27/12/2010 Η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (πρωτότυπος τίτλος: A Christmas Carol) είναι μια νουβέλα του Άγγλου συγγραφέα Charles Dickens που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά...
A Christmas Carol
Του Τάκη Πανούλια
27/12/2010

Η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία (πρωτότυπος τίτλος: A Christmas Carol) είναι μια νουβέλα του Άγγλου συγγραφέα Charles Dickens που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 19 Δεκεμβρίου 1843. Αναφέρεται στην ιδεολογική, ηθική και συναισθηματική μεταστροφή του παράξενου και τσιγκούνη Ebenezer Scrooge μετά την υπερφυσική επίσκεψη που δέχτηκε από τον πεθαμένο συνεταίρο του Jacob Marley και από τα φαντάσματα των Χριστουγέννων του Παρελθόντος, του Παρόντος και του Μέλλοντος.

Η νουβέλα είχε άμεση επιτυχία και αποδοχή τόσο από το κοινό όσο και από τους κριτικούς. Το βιβλίο γράφτηκε την πρώιμη Βικτωριανή εποχή όταν στην Βρετανία υπήρχε μια νοσταλγία για τις ξεχασμένες Χριστουγεννιάτικες παραδόσεις.   

Την αφορμή για να γράψω μου την έδωσε το κείμενο του Νίκου ΣπανούWhat about basketball… Τι τρέχει με το μπάσκετ φίλε Νίκο; Δηλαδή τι ήθελες Χριστουγεννιάτικα, να αφήσουμε τις γιορτές και να τρέχουμε στα γήπεδα να παίζουμε μπάσκετ; Για το καλό του αθλήματος και την ανύψωση του όπως μας λες.  

Για περίμενε να σου στείλω εγώ ως άλλος Jacob Marley, που ήμουν ομοϊδεάτης σου, τα τρία πνεύματα να σε επαναφέρουν στον σωστό δρόμο σαν τον φίλο μας τον Ebenezer. Να μάθεις να έχεις την απαίτηση να θέλεις να δουλεύουμε χρονιάρες μέρες. Σου είπε κανείς ότι για μας το γήπεδο είναι καμία διασκέδαση και πρέπει και τις ημέρες των Χριστουγέννων να παίζουμε ή να βλέπουμε μπάσκετ.

Θέλει πολύ νομίζεις τέτοιες άγιες ημέρες να γίνει σε κανένα παιχνίδι κανένας πετροπόλεμος μεταξύ της αστυνομίας και των οπαδών; Να προπηλακιστούν οι διαιτητές ή να σημαδεύουμε παίκτες με αντικείμενα. Να χαθεί κανένα παιχνίδι και να έχουμε απολύσεις χρονιάρες μέρες.  

Μήπως μας πέρασες για ξενέρωτα Αμερικανάκια, ή Ισπανούς ή Άγγλους (Boxing Day) που πάνε στα γήπεδα τέτοιες μέρες και το γιορτάζουν. Άκου λέει γεμίζουν τα γήπεδα. Bah! Humbug (έκφραση που σημαίνει απάτη και επαναλάμβανε συνεχώς ο ήρωας της ιστορίας)… δηλαδή μας λες σαν τον Ebenezer Scrooge πως τα Χριστούγεννα είναι μια απάτη και πρέπει να δουλεύουμε αντί να διασκεδάζουμε. Σαν τους υπαλλήλους των καταστημάτων, νυχτερινών κέντρων, των εστιατορίων, των θεάτρων όπου θα πάμε εμείς να διασκεδάσουμε. Δηλαδή έχεις καμιά τρελή  φαντασίωση ότι το μπάσκετ και το γήπεδο για μας είναι διασκέδαση.  

Εμείς πάμε στο γήπεδο για πόλεμο, για να τα σπάσουμε, για να εκτονωθούμε. Αν δεν "νικάει" η ομάδα μας τότε τι να δούμε. Μήπως πάμε για την αγάπη για το άθλημα. Να χαρούμε το θέαμα που προσφέρουν οι αθλητές και οι υπόλοιποι συντελεστές του παιχνιδιού. Λοιπόν να σου το πρώτο πνεύμα, του Παρελθόντος του ελληνικού μπάσκετ. Κοίτα το ελληνικό μπάσκετ στο παρελθόν.

Τι βλέπεις; Κοίτα μεγαλεία, κοίτα τα  γεμάτα γήπεδα, αν και αχούρια τα περισσότερα, με μπόλικη κάπνα από τα τσιγάρα, παιχταράδες, διακρίσεις. Ήμασταν το κορυφαίο πρωτάθλημα του κόσμου. Όλα τα είχαμε. Εντάξει τα υπερβάλλω αλλά μην δίνετε σημασία. Κάπου - κάπου όμως παίζαμε κοντά στις  χρονιάρες μέρες και φωνάζαμε. Το έλεγαν διάφοροι  συντελεστές του αθλήματος. "Ρε παιδιά άνθρωποι είμαστε και εμείς να μην ξεκουραστούμε λιγάκι". Τα εκατομμύρια έτρεχαν- αλλά- όλα και όλα, θέλαμε και την βόλεψη μας. Καλός ο επαγγελματισμός αλλά όταν είναι να παίρνουμε.    

Μετά από λίγο ακολουθεί το δεύτερο πνεύμα του Παρόντος το οποίο δείχνει τα πράγματα όπως είναι τώρα. Γιορτές - Σπίτι - Τηλεόραση, αλλά όχι μπάσκετ. Όπως πρέπει να είναι τα πράγματα δηλαδή. Το πρωτάθλημα σταμάτησε από τις 19 του Δεκεμβρίου, και θα ξεκινήσει πάλι στις 5 του Γενάρη. Νωρίς είναι λέω εγώ.

Το ότι οι Ισπανοί παίζουν χρονιάρες μέρες -το ξαναλέω- μπορεί να έχουν πληρότητα 90% στα γήπεδα σε κάθε αγωνιστική αλλά… what about μπουζούκια, καφετέριες, clubs, ε! Όσο για τα τραγούδια με τους αθλητές που εύχονται Χρόνια Πολλά, με video clips για τις ημέρες των Χριστουγέννων, δεν θα το σχολιάσω. Εδώ σε κάθε τηλεοπτική μπασκετική μετάδοση δεν υπάρχει ούτε ένα video clip για το promotion του αθλήματος, τα Χριστούγεννα θα τα κάνουμε που είναι αργίες!!!  

Το τρίτο πνεύμα του Μέλλοντος θα έρθει τρομακτικό και θα σε κάνει να αλλάξεις την κοσμοθεωρία σου. Θα σου δείξει πως θα καταντήσεις στο μέλλον. Ένα μέλλον ζοφερό και αναπόφευκτο. Ένας work - αγχολυτικός θα καταντήσεις και τίποτα άλλο. Θα έχεις δώσει τη ζωή σου στο μπάσκετ και τι θα καταλάβεις. Μιλάς για management και οργάνωση και θυσίες για το μπασκετ. Θέλεις να καταντήσουμε σαν τους Αμερικανούς και τους Ισπανούς που έχουν απολέσει το πνεύμα των Χριστουγέννων και παίζουν on Christmas Days ασταμάτητα. Τότε είναι που θα σε αγγίξει και εσένα το πνεύμα των Χριστουγέννων.  

Γιατί αυτό που δεν κατάλαβες είναι ότι τις ημέρες των Χριστουγέννων κάνουμε πράγματα που μας διασκεδάζουν και μας ευχαριστούν και ένα από αυτά δεν είναι ένας αγώνας μπάσκετ.  

Δεν πάμε ρε παιδί μου στο γήπεδο για να διασκεδάσουμε. Δεν ταιριάζει το γήπεδο σε μας τις γιορτινές  ημέρες. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το άθλημα να περάσουμε σωστά και εορταστικά μηνύματα. Η δική μας ενασχόληση με το μπάσκετ και τα σπορ γενικότερα δεν αποπνέει υγεία. Το σίγουρο είναι πως δεν είναι γιορτή!!! Αν ήταν γιορτή θα πήγαιναν όλοι και θα το διασκέδαζαν.

Ακόμα και ημέρες γιορτινές όπως είναι τα Χριστούγεννα. Ποιος θα μπορούσε να το αλλάξει αυτό; Όλοι μας με το να αλλάζαμε τον τρόπο που ασχολούμαστε με το μπασκετ και τα σπορ γενικότερα. Ακόμα και να το κάνουμε παράδοση μπορούμε. Με special events, ελεύθερη είσοδο στα παιδιά, δώρα, διαγωνισμούς και Χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις.  

Γιατί δεν χρειάζεται να  διαθέσεις όλη την ημέρα σου για να παρακολουθήσεις ένα παιχνίδι μπάσκετ ούτε είναι ανάγκη να παίξεις βραδιάτικα. Δεν είναι καν απαραίτητα να παίξεις την ημέρα των Χριστουγέννων. Οι προπονήσεις μπορεί να γίνουν νωρίς το ίδιο και οι αγώνες. Εξάλλου μιλάμε για το επίπεδο του επαγγελματικού αθλητισμού και λίγες θυσίες δεν θα έβλαπταν κανένα.    

Ένας καλός προγραμματισμός, με σεβασμό στις ημέρες αυτές αλλά και εκμετάλλευση αυτού που λέγεται ελεύθερος χρόνος του θεατή και του τηλεθεατή, που είναι ευκαιρία να παρακολουθήσει μπάσκετ χωρίς την πίεση που έχει από την συνηθισμένη καθημερινότητα του, είναι απόλυτα εφικτός.        

Για μας όμως όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα. Και όπως έλεγε και ο μικρός Τιμ στην ταινία "Η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία"… Mary Christmas and God bless us everyone!!!   

Ο θεός να φυλάει το μπασκετάκι λέω εγώ… και Χρόνια Πολλά σε όλους…
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο