Το πορτραίτο του Dorian Grey

Του Τάκη Πανούλια 13/01/2011 Στο ομώνυμο ανάγνωσμα του Oscar Wilde, ένας όμορφος νεαρός  ο Dorian Gray, βλέποντας στο πορτραίτο που ζωγράφισε ο φίλος του και καλλιτέχνης Basil Hallward
Το πορτραίτο του Dorian Grey
Του Τάκη Πανούλια
13/01/2011

Στο ομώνυμο ανάγνωσμα του Oscar Wilde, ένας όμορφος νεαρός  ο Dorian Gray, βλέποντας στο πορτραίτο που ζωγράφισε ο φίλος του και καλλιτέχνης Basil Hallward κάνει την ευχή "πως θα έδινε τα πάντα, ακόμη και την ψυχή του, για να παραμείνει έτσι όπως είναι στο πορτραίτο, αιώνια νέος και όμορφος"...  

Η ευχή του γίνεται πραγματικότητα και αυτός παραμένει νέος αφού το πορτραίτο εκτός από την αιώνια νεότητα που το παρέχει, απορροφά όλη την ασχήμια των πράξεων του.  

Ε, λοιπόν έτσι και το αποτέλεσμα στην Ελλάδα λειτουργεί σαν το πορτραίτο του Dorian Gray. Μέσα από τον ορυμαγδό των αλλεπάλληλων λαθών, των σπασμένων επιθετικών παιχνιδιών, των λανθασμένων επιλογών, του στατικού μπάσκετ και της κακοποίησης του αθλήματος όλοι είδαν… ομορφιές!!!  

Ομορφιές βέβαια για τον Ολυμπιακό που κέρδισε, γιατί για τον Παναθηναϊκό όλα τώρα είναι μαύρα. Αν βέβαια είχε κερδίσει ο Παναθηναϊκός όλα θα ήταν γραμμένα ανάποδα. Στην θέση του "σοφού" θα είχαμε τον "πολυνίκη", στην θέση της συγκέντρωσης του Ολυμπιακού την καρδιά του πρωταθλητή και όλα τα υπέροχα που γράφονται και ακούγονται σε τέτοιες περιστάσεις.  

Τιτανομαχία λοιπόν το ματς, σκάκι από τους προπονητές και πολλά άλλα. Το μπάσκετ δηλαδή ρε παιδιά δεν κακοποιήθηκε; Δεν λέω… να πουλήσουμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες αλλά κανενός δεν πόνεσαν τα ματάκια του από αυτό που είδε; Δηλαδή αν αυτό το ματς το έβλεπαν σε άλλη κατηγορία δεν θα έλεγαν όλοι πόσο έχει πέσει το επίπεδο της κατηγορίας και τα σχετικά. Αν ήταν το ντέρμπυ κορυφής στην Ισπανία ή την Ιταλία δεν θα το χλευάζαμε;  

Και τι δεν είδαμε δηλαδή. Συναγωνίζονταν ο ένας τον άλλον σε λάθη, και η επίθεση του ενός την άμυνα του άλλου σε αναποτελεσματικότητα. Λάθη που δεν γίνονται ούτε σε αγώνες παιδικού πρωταθλήματος, στατικό μπάσκετ, έλλειμμα ιδεών στην επίθεση, παίκτες που κουτουλούσαν, και πνίγονταν σε μια κουταλιά νερό.     

Κοιτάξτε δεν είναι κακοπροαίρετη κριτική, αλλά ήμαρτον, αν εβδομήντα εκατομμύρια στο παρκέ μπορούν να παράγουν αυτήν την αποκρουστική εικόνα, τότε πάω πάσο. Δεν λέω ότι δεν μπορεί ένα παιχνίδι να στραβώσει και να προκύψει μάπα, αλλά καλό είναι να το λέμε. Μακράν το χειρότερο ντέρμπυ των τελευταίων ετών και από τα χειρότερα….ever.  

Ένα παιχνίδι με παντελή έλλειψη ρυθμού εγκλωβισμένο στην προσπάθεια εκμετάλλευσης των mismatch (κυρίως από πλευράς Παναθηναϊκού) με μια παροιμιώδη στατικότατα. Ο μόνος που είχε σωστή προσέγγιση στο παιχνίδι από την πλευρά των "πρασίνων" ήταν ο Drew Nicholas.

Σε μεγάλο διάστημα του αγώνα έπαιζε μόνος του τον επίσης κάκιστο Ολυμπιακό. Που βρήκε λύση στο πρόσωπο του Νεστέροβιτς αφού η αντιμετώπιση του pick and roll του Παναθηναϊκού ήταν (πράγμα σπάνιο) απαράδεκτη. Εκεί πάτησαν πολλοί και είδαν διακριθέντα μέχρι και τον Σπανούλη!!! Αν είχε χάσει η ομάδα του θα τον είχαν στολίσει κανονικά και με τον νόμο.  

Τα πράγματα είναι απλά, πολύ μεγάλη νίκη για τον Ολυμπιακό και μπράβο του. Προσπάθησε όπως προσπάθησε και ο Παναθηναϊκός. Που οι ελλείψεις του στοίχισαν και ειδικά η "ουσιαστική" απουσία του Διαμαντίδη. Και οι δύο πάλεψαν, είχαν πάθος για την νίκη αλλά πολύ απλά ήταν ένας αγώνας που κέρδισε ο… μονόφθαλμος. Θα μου πείτε ποιος θα θυμάται την απόδοση τους σε αυτόν τον αγώνα αν ο ένας ή ο άλλος πάρει το πρωτάθλημα.  

Η εικόνα όμως του συγκεκριμένου αγώνα δεν αλλάζει. Η κριτική που κάνουμε τώρα αφορά αυτόν τον αγώνα και δεν ήταν καλή. Η ποιότητα των παικτών των δύο ομάδων και των προπονητών τους επιβάλουν καλύτερο θέαμα. Η σημασία και η κρισιμότητα κάθε τέτοιου παιχνιδιού πρέπει να οδηγεί τους πρωταγωνιστές του σε υψηλότερα επίπεδα απόδοσης και υπέρβασης των δυνατοτήτων τους. Όχι το αντίθετο.  

Οι αμυντικές τακτικές μπορεί να εξουδετερώσουν την επιθετική παραγωγή του αντιπάλου και να κάνουν το παιχνίδι να παιχθεί σε χαμηλότερο ρυθμό, να υπάρξει αστοχία και νευρικότητα, να γίνουν λάθη. Άλλο πράγμα να σε σταματήσει  μια εκπληκτική ή έστω καλή αμυντική προσπάθεια και άλλο να κάνεις λάθη μόνος σου και αβίαστα, να κάνεις διαδοχικά άστοχα lay up λες και το ταμπλό είχε… γράσο.   

Προσωπική μου άποψη είναι ότι το έλλειμμα θεάματος στο μπάσκετ, σε όλα τα επίπεδα, αλλά και σε όλα τα αθλήματα σε σχέση με άλλες χώρες, έχει να κάνει με τον τρόπο που βιώνουμε την όλη διαδικασία των σπορ στην Ελλάδα. Μπορεί Αμερικάνος να είπε το περίφημο ο πρώτος είναι πρώτος και ο δεύτερος τίποτα, αλλά μάλλον εμείς δώσαμε περισσότερη βαρύτητα στην συγκεκριμένη φράση παρά οι ίδιοι. Γιατί την παραφράσαμε και λίγο σε… ο πρώτος είναι πρώτος και ο δεύτερος τίποτα ακόμα και αν πρώτος, είναι πρώτος με οποιοδήποτε τρόπο.     

Και καλά όλα αυτά, αλλά το να βλέπουμε οπτασίες, και να δίνουμε και νόημα σε αυτά που ήθελε να πει ο ποιητής χωρίς να το ξέρει ο ίδιος ο ποιητής μάλλον θα έλεγα ότι υπερβάλουμε. Άλλο η ερμηνεία των φαινομένων και άλλο η παρερμηνεία, ακόμα και αν προέρχεται από τον ενθουσιασμό της στιγμής.    

Γιατί πλάνο είχαν και οι δύο προπονητές χωρίς αμφιβολία, προετοιμασία είχε γίνει και στα δύο στρατόπεδα σε όλα τα επίπεδα. Σε τέτοιο επίπεδο είναι αυτονόητο. Αλλά  περισσότερα πράγματα πήγαν λάθος παρά σωστά και αυτό το έδειξε ξεκάθαρα η ποιότητα (ή μάλλον η απουσία της) από τον συγκεκριμένο αγώνα.

Ας ελπίσουμε στην συνέχεια να δούμε καλύτερο θέαμα γιατί η δημοτικότητα ενός αθλήματος είναι άμεσα συνδεδεμένα με την θεαματικότητα που προσφέρει ειδικά όταν κονταροχτυπιόνται οι δύο μεγαλύτεροι μονομάχοι του. Ας το παραδεχτούμε, το πορτραίτο του σημερινού αγώνα ήταν κομματάκι άσχημο.
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο