LUAVI header ad

Ο Σπανούλης, ο Διαμαντίδης, ο Γκάλης, ο Γιαννάκης δεν έχουν μυστικά

Πως κατάφεραν να παίζουν σε υψηλό επίπεδο μετά τα 35 τους χρόνια; Μα δεν υπάρχει κάτι να κρύψουν. Θα σας το εξηγήσουμε γιατί το… είδαμε και το ξέρουμε. Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης
Ο Σπανούλης, ο Διαμαντίδης, ο Γκάλης, ο Γιαννάκης δεν έχουν μυστικά

Ο Βασίλης Σπανούλης θα συνεχίσει για 10η σερί σεζόν στον Ολυμπιακό, μετά την επέκταση της συνεργασίας των δύο πλευρών. Θα είναι ο αρχηγός εντός κι εκτός γηπέδου. Και φυσικά, θα κλείσει την καριέρα του στον Ολυμπιακό. Αυτό του αξίζει… Από το καλοκαίρι του 2010 όταν επέλεξε τον δύσκολο δρόμο, έγραψε ιστορία. Πρώτα ο Ζάρκο Πάσπαλι το 1991 και μετά ο Σπανούλης, άλλαξαν σε διαφορετικές περιόδους την ιστορία των Πειραιωτών.

Δεν πρόκειται να προχωρήσω ούτε σε ύμνους, ούτε σε παλιές χιλιογραμμένες ιστορίες. Δεν τα έχει ανάγκη αυτά ο Σπανούλης και τα έχετε διαβάσει πολλές φορές. Θα μου επιτρέψετε, όμως, όχι μόνο για τον Σπανούλη αλλά και για άλλους τρεις μεγάλους παίκτες να καταθέσω προσωπική άποψη. Το έχω δει, το έχω διαπιστώσει και το βεβαιώνω αυτό που θα γράψω. Μπορεί να ακουστεί τετριμμένο αλλά είναι το πιο ουσιαστικό.

Από το 1989 που άρχισα να κάνω αυτή τη δουλειά, είχα την τιμή να ζήσω μεγάλες προσωπικότητες και μάλιστα από κοντά. Ο Νίκος Γκάλης, ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο Δημήτρης Διαμαντίδης και ο μόνος εν ενεργεία πλέον, Βασίλης Σπανούλης έχουν ένα κοινό: Τις πολλές ώρες που ξόδεψαν ή ξοδεύουν στο γήπεδο. Γι’ αυτό και έπαιξαν σε υψηλό επίπεδο και μετά τα 35 τους χρόνια.

Το καταθέτω ως προσωπική μαρτυρία. Και οι τέσσερις παίκτες που αναφέρω, πήγαιναν πρώτοι στην προπόνηση κι έφευγαν τελευταίοι. Το κίνητρό τους ήταν πάντα… η επόμενη προπόνηση. Είδα, δίπλα τους, νεότερους αθλητές να μην προπονούνται παραπάνω από το… προβλεπόμενο.

Οι συγκεκριμένοι, πήγαιναν στο γήπεδο μία ή δύο ώρες πριν την προπόνηση κι έφευγαν άλλο τόσο μετά. Σε ημέρα ρεπό ξημεροβραδιάζονταν στο γήπεδο. Ήταν ανταγωνιστικοί. Και προκαλούσαν τον ίδιο τους τον εαυτό να ξεπεράσει τα όριά του!

Πιθανότατα να μη σας φαίνεται τόσο… σπουδαίο. Πιθανότατα να ακούγεται τόσο συνηθισμένο. Πιστέψτε με όμως, είναι άλλο πράγμα να τους βλέπεις σε μέρα ρεπό να… ιδρώνουν λες και παίζουν τελικό Ευρωλίγκας ή να είναι ανταγωνιστικοί στο προπονητικό διπλό… Η να μένουν να κάνουν εκατοντάδες σουτ και να… προκαλούν τον εαυτό τους με τα σερί!

Προφανώς και γι αυτό αποτελούν παράδειγμα για όλους τους νέους αθλητές. Αυτός ο εθισμός τους στην σκληρή δουλειά είναι μια καλή αρχή… Τα υπόλοιπα θα έρθουν.

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο