Fridays

Τα καλύτερά μας χρόνια

Ο Νίκος Μπουρλάκης θυμάται την 14η Ιουνίου του 1987 και τον τελικό του Ευρωμπάσκετ του ΣΕΦ που άλλαξε την ζωή πολλών ανθρώπων
Τα καλύτερά μας χρόνια

Θα αρχίσω με μια μεγάλη αλήθεια: ΔΕΝ ήμουν στο ΣΕΦ στον τελικό με την Σοβιετική Ενωση, τον είδα από την τηλεόραση. Κι οφείλω να το επισημάνω γιατί όσους έχω ρωτήσει ήταν μέσα στο γήπεδο. Εγώ δεν ήμουν.

Λύκειο πήγαινα τότε, στην Β’ τάξη συγκεκριμένα. Και είχα και εξετάσεις. Αλλά με όλο αυτόν τον χαμό που γινόταν ακόμα και οι καθηγητές, να ξέρετε, ήταν πολύ συγκαταβατικοί κι έκαναν τα στραβά μάτια. Ολη η Ελλάδα ζούσε στην ζάλη του Ευρωμπάσκετ και σίγουρα και οι καθηγητές το ίδιο έκαναν.

Μετά τις βολές του Καμπούρη και το 103-101 βγήκαμε στους δρόμους. Η παρέα μου, οι άλλες παρέες γίναμε μία και αρχίσαμε να περπατάμε και να φωνάζουμε χωρίς να ξέρουμε που πηγαίναμε. Απλά γιορτάζαμε.

Εκείνη την νύχτα ακόμα την θυμάμαι. Με νοσταλγία, με ρομαντισμό, με χαμόγελο, είναι μια υπέροχη ανάμνηση που θα έχουμε πάντα.

Η 14η Ιουνίου είναι ξεχωριστή ημέρα για όσους ανήκουμε στην «πορτοκαλί φυλή». Τότε, το 1987 ηταν η μεγάλη βραδιά του Ευρωμπάσκετ. Μέχρι εκείνες τις μέρες του Ιουνίου ήμασταν κάμποσοι παράξενοι που μας κοιτούσαν ως UFO επειδή παίζαμε μπάσκετ και όχι ποδόσφαιρο! Μετά πιστέψαμε ότι θα γινόμασταν «μοδάτοι» αλλά δεν βρίσκαμε γήπεδο για να παίξουμε πια… Όλα τα ανοιχτά ηταν «πήχτρα» και πιάναμε στασίδι από νωρίς.

Σήμερα, 31 χρόνια μετά μετράμε τι έχει μεσολαβήσει και αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντική ήταν.

Ποτέ άλλοτε στον ελληνικό αθλητισμό δεν υπήρξε τόση πρόοδος μετά από επιτυχία. Μόνο το μπάσκετ εκμεταλλεύτηκε την «σπορά» του 1987 και έχτισε επάνω σ’ αυτή αλλάζοντας πολλά: Πολλά νέα δελτία, γήπεδα, επαγγελματικά σωματεία, νέες δουλειές αλλά και επιτυχίες. Οι πιο παλιοί μπορούν να συγκρίνουν και να διαπιστώσουν τι έχει αλλάξει.

Όμως εκείνη η εποχή της αθωότητας εξακολουθεί να μας συντροφεύει ως υπέροχη ανάμνηση όχι απαραίτητα των νιάτων μας αλλά σίγουρα όλης της ζωής μας. Διότι άλλαξαν πάρα πολλά και αρκετοί βρήκαμε τον δρόμο μας αφού ήταν δεδομένο ότι… μπασκετμπολίστες δεν μπορούσαμε να γίνουμε. Τουλάχιστον είχαμε αυτογνωσία!

Τα δικά μας γενέθλια λοιπόν είναι στις 14 Ιουνίου, γιατί τότε άλλαξε η ζωή μας.

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο