LUAVI header ad

O Δημήτρης Ιτούδης είναι αυτοδημιούργητος

Ο Νίκος Μπουρλάκης γράφει για τον σπουδαίο Ελληνα προπονητή που πλέον δεν χρειάζεται να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν. Διότι δεν έτυχε το ότι πέτυχε.
O Δημήτρης Ιτούδης είναι αυτοδημιούργητος

Τολμώ να πω ότι είμαι από τους ανθρώπους που γνωρίζουν αρκετά καλά τον Δημήτρη Ιτούδη, τον τρόπο που προσεγγίζει το μπάσκετ, συνολικά και όχι ειδικά. Τόσα χρόνια ρεπορτάζ, με καθημερινή τριβή και ατέρμονες συζητήσεις μου έδωσαν την ευκαιρία να σχηματίσω ξεκάθαρη άποψη γι’ αυτόν τον άνθρωπο αλλά και να μάθω πολλά περισσότερα.

Ο λόγος που θαυμάζω τον Ιτούδη δεν είναι μόνο τα δύο ευρωπαϊκά που κατέκτησε ως head coach της ΤΣΣΚΑ και τα άλλα πέντε που πήρε ως άμεσος συνεργάτης του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό.

Είναι ότι πρόκειται για τον ορισμό του αυτοδημιούργητου. Για ένα παιδί που πάντα είχε ανήσυχο πνεύμα και διεκδικούσε το καλύτερο. Που πάντα μάθαινε. Που φρόντιζε πρωτίστως να βελτιώνεται ο ίδιος σε όλα με αποτέλεσμα να φτάσει στην ΤΣΣΚΑ να προβάλει το μοντέλο ενός σύγχρονου προπονητή, ιδανικού για μεγάλη ομάδα.

Το να λες «η ΤΣΣΚΑ έχει πολλά λεφτά άρα ο ρόλος του προπονητή είναι εύκολος» ίσως και να πρόκειται για την πιο ρηχή και επιδερμική αντιμετώπιση. Για όσους γνωρίζουν πράγματα, η θέση του πρώτου προπονητή της ΤΣΣΚΑ είναι ό,τι δυσκολότερο μπορεί να σου συμβεί. Αν τα βάζετε με τους Έλληνες δημοσιογράφους είναι προφανές ότι δεν έχετε διαβάσει τους Ρώσους.

Η πίεση δεν είναι απλώς μεγάλη αλλά αφόρητη. Οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να χάνουν και δεν θέλουν να χάνουν. Ακόμα και μια ήττα που δεν τους στερεί το παραμικρό σε στόχο, αντιμετωπίζεται ως καταστροφή. Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να δουλέψει εύκολα υπό αυτές τις συνθήκες, τότε πάμε πάσο.

Επίσης το να διαχειρίζεσαι παίκτες μιας ομάδας όπως η ΤΣΣΚΑ δεν είναι κάτι τόσο απλό… Ο Ιτούδης (όπως έκανε και στον Παναθηναϊκό) χαλάει πολύ χρόνο την ημέρα για να ασχολείται με τους παίκτες. Όχι μόνο για τα αγωνιστικά αλλά και για τα προσωπικά τους θέματα. Είναι προπονητής αλλά και φίλος, μόνο που οι ρόλοι διαφέρουν αναλόγως συνθηκών. Την ώρα του αγώνα και της προπόνησης είναι προπονητής, αλλά πάντα είναι φίλος

Ο Δημήτρης έχει πετύχει γιατί δεν έκανε τίποτα τυχαία. Γιατί δεν έτυχε, αλλά πέτυχε. Είναι φιλόδοξος και εργασιομανής. Λατρεύει τη δουλειά του. Είναι γεννημένος γι’ αυτό που κάνει. Κυρίως όμως προσέχει και την παραμικρή λεπτομέρεια, όχι μόνο στο scouting αλλά και στα υπόλοιπα… Η ομάδα είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό αποδυτήρια και στο υπόλοιπο, γήπεδο. Τολμώ να πω ότι τα αποδυτήρια είναι το 80% της επιτυχίας. Κι αυτό ο Ιτούδης το ξέρει καλά…

Σας έγραψα παραπάνω ότι ο Ιτούδης δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει. Ήταν φοιτητής στο Ζάγκρεμπ όταν ανέλαβε ασίσταντ κόουτς του Μπόσκο Μπόζιτς, στην ΚΚ. Τότε είχε ξεσηκωθεί ο Μίρκο Νόβοσελ, πρόεδρος στην ένωση προπονητών της Κροατίας, λέγοντας ότι «δεν είναι δυνατόν να παίρνουμε ξένους προπονητές».

Μάλιστα υπάρχει και μια άγνωστη ιστορία: Το καλοκαίρι του 1991, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είχε συμφωνήσει να φύγει από την Παρτιζάν και να πάει στην ΚΚ Ζάγκρεμπ. Εκεί θα είχε προπονητή τον… Ιτούδη που ήταν (όπως προαναφέραμε) ασίσταντ του Μπόζιτς. Τελικά η απόφασή του να εγκαταλείψει την ενεργό δράση χάρη της προπονητικής αλλά και ο πόλεμος που ξέσπασε, δεν τους έφεραν κοντά. Τότε…

Οχτώ χρόνια μετά, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς τηλεφώνησε στον Δημήτρη Ιτούδη. Του ζήτησε να τον ακολουθήσει στον Παναθηναϊκό. Ο Ιτούδης βρισκόταν στο νοσοκομείο καθώς ο πατέρας του είχε υποστεί έμφραγμα.

Η ζωή του άλλαξε από τότε… Και πλέον μετά από χρόνια δουλειάς, βρίσκεται στην κορυφή.

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Bicos
Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο