Δηλαδή τι θέλετε ρε παιδιά, να μη γίνει πρωτάθλημα;

Μπορούμε να καταθέσουμε ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ εκτός από το να φωνάζουμε ακόμα και για ζητήματα που ωφελούν το πρωτάθλημα; Βάλτε ένα τέλος κάπου. Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης
Δηλαδή τι θέλετε ρε παιδιά, να μη γίνει πρωτάθλημα;

Παλαιότερα είχα γράψει ένα κείμενο για «το τέλος της μασονίας που πλήγωσε το μπάσκετ». Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν θετική καθώς η συντριπτική πλειοψηφία που μας επισκέπτεται σ’ αυτό το «πορτοκαλί λημέρι» είναι μπασκετικοί, παραδοσιακοί. Και όχι νεόκοποι, καιροσκόποι με οπαδικά χαρακτηριστικά.

Να επαναλάβουμε τι εννοούμε με τη «μασονία»: Ότι το μπάσκετ είχε τους ανθρώπους του ενωμένους. Ότι υπήρχαν αντιπαλότητες αλλά όταν γινόταν κάτι υπέρ του αθλήματος και του πρωταθλήματος ήταν όλοι μαζί. Παράγοντες, προπονητές, παίκτες, δημοσιογράφοι, όλοι. Πιθανότατα αυτός ήταν κι ένας από τους βασικούς λόγους που το μπάσκετ είχε διάρκεια ετών. Ότι πάντα ανέπτυσσε αντιστάσεις προκειμένου να προσπερνά τις κακοτοπιές.

Τα τελευταία χρόνια το μπάσκετ έγινε «προσωπική υπόθεση» και το «εγώ» μπήκε πάνω από το «εμείς». Με διαφορετικές πρακτικές αλλά έτσι έγινε. Κι αυτό κατεδάφισε κάθε έννοια συνεργασίας, προοπτικής και ηθικής σε πολλά σημεία. Η έντονη μάχη για την κυριαρχία περισσότερο σε επικοινωνιακό παρά σε αγωνιστικό επίπεδο, ισοπέδωσε τα πάντα. Το περιβάλλον έγινε τοξικό. Όχι και το καλύτερο για διαφήμιση. O ανταγωνισμός έγινε θέληση εξόντωσης.

Δεν έχει σημασία το παρελθόν αλλά το παρόν και κυρίως το μέλλον. Η αναδρομή δεν ωφελεί πλέον σε τίποτα, εκτός αν έχουν αποφασίσει κάποιοι να καταλάβουν τα λάθη τους, που το θεωρώ «χλωμό»!
Τι παρατηρώ το τελευταίο διάστημα; Συμφωνία με την ΕΡΤ, κακός χαμός από επαγγελματίες που προσδιορίζουν τον εαυτό τους ως «μπασκετικό»! Συμφωνία με χορηγό, πάλι τα ίδια… Αντιδράσεις, αρνητισμός, χαμός…
Υποβιβάζονται ομάδες ή γίνεται εμπλοκή με την Ε.Ε.Α. νέοι πανηγυρισμοί. Οπότε θα μου επιτρέψετε να κάνω την πρώτη ερώτηση:

Ποιος είναι ο στόχος όλων αυτών των αντιδράσεων; Να μη γίνει πρωτάθλημα; Και συνεχίζουμε με μια δεύτερη ερώτηση: Δηλαδή ΑΝ δε γίνει πρωτάθλημα, όλα θα φτιάξουν την επόμενη ημέρα; Η διαιτησία, η Ομοσπονδία, η αξιοπιστία, τα πάντα;

Γιατί θα πρέπει να λυπούμαστε επειδή η ΕΡΤ σε μια δύσκολη εποχή στέκεται κοντά στο μπάσκετ; Γιατί μας ενοχλεί τώρα, δηλαδή. Όταν π.χ τα Τρίκαλα πριν από τρία χρόνια διαλύονταν στο τέλος, πάλι η ΕΡΤ δεν το είχε χρηματοδοτήσει; Τώρα γιατί μας «καίει»; Γιατί θα πρέπει να λυπούμαστε επειδή το μπάσκετ βρήκε χορηγία, άρα και ανάσα για τις ομάδες; Θα έπρεπε να διαλυθούν τα πάντα; Να γίνουν ίσωμα;

Φυσικά και όλοι θέλουμε ένα καλύτερο πρωτάθλημα. Φυσικά και όλοι θέλουμε τον Ολυμπιακό (που παρεμπιπτόντως, επισήμως, από τότε που αποχώρησε δεν έχει πει κουβέντα) στην Basket League. Βεβαίως και αναπολούμε το παρελθόν και ζηλεύουμε άλλες Λίγκες.

Με επένδυση στην καταστροφή, όμως, θα κάνουμε το επόμενο βήμα; Τι είδους στρατηγική είναι αυτή;

Το μπάσκετ δε χρειάζεται άναρθρες κραυγές δίκην συνηγόρων υπεράσπισης σε ομάδες. Φυσικά και δεν είναι το καλύτερο πρωτάθλημα που θα μπορούσαμε να έχουμε. Φυσικά και είναι λυπηρό να αδυνατούν ομάδες να συνεχίσουν. Αλλά δεν είναι δυνατό να χαιρόμαστε με αυτά.

Το μπάσκετ χρειάζεται προτάσεις. Σε ό,τι αφορά εμένα, την έχω καταγράψει παλαιότερα: ΑΠΟ ΤΩΡΑ ο ΕΣΑΚΕ θα πρέπει να δηλώσει προκήρυξη ενδιαφέροντος, για όσες ομάδες επιθυμούν του χρόνου να παίξουν στην επαγγελματική Λίγκα. Να βάλει κριτήρια και να εξετάσει τους ενδιαφερόμενους. Να φτιαχτεί κάτι από την αρχή, ισχυρό κι εμπορικό. Και σαφώς πιο ενδιαφέρον.

Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να γίνει φέτος πρωτάθλημα. Άλλο το να βελτιώνεις κι άλλο το να ισοπεδώνεις. Ειδικά με τη λογική κάμποσων αυτοπροσδιοριζόμενων «μπασκετικών ρεπόρτερ» πραγματικά απορώ: Τι ακριβώς θέλουν; Να μην έχουν δουλειά; ‘Η καλύπτονται πλήρως με την Euroleague και δεν… κοιτούν καν το ελληνικό πρωτάθλημα; Αυτό λέγεται «καμικάζι». Ή ότι… πυροβολείς τα πόδια σου.

Δεν είναι δυνατόν όταν έρχεται μια καλή προοπτική από την ΕΡΤ να αντιδράς!!! Μα είναι δυνατόν; Η δουλειά σου είναι… Και πρέπει να κάνεις τα πάντα για να τη βελτιώσεις. Το Σάββατο αρχίζει το πρωτάθλημα. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θα είναι τελικά 12 οι ομάδες. Καλό είναι αυτό…

Παρότι ο Άρης πήγε να αποχωρήσει, παρότι το συνδρομητικό θυμήθηκε 48 ώρες πριν το τζάμπολ ότι υπάρχει εκκρεμότητα με την ΑΕΚ, παρότι η ΕΕΑ εξέτασε φακέλους λίγο πριν το τζάμπολ, παρά την κινδυνολογία ότι «χαλάει» με την ΕΡΤ, παρά το… ράδιο αρβύλα ότι «δεν θα βρεθεί χορηγός», το πρωτάθλημα (αυτό που έχουμε τέλος πάντων) θα ξεκινήσει.

Κι αυτό θα συμβεί γιατί 12 ομάδες πέτυχαν να ενωθούν και να συνεργαστούν. Στο βαθμό που μπορούσαν. Σταματήστε λοιπόν να πετάτε πέτρες και καταλάβετε ότι η λύση είναι η βελτίωση. Όχι η καταστροφή.
Μακάρι, δε, να υπήρχε το ίδιο «καυστικό ρεπορτάζ» για όσα κωμικοτραγικά κάνει η Euroleague… Αλλά εκεί μένουμε στο «οι μέτοχοι ψήφισαν».

Σας έχω νέα. Και στον ΕΣΑΚΕ μέτοχοι είναι. Ψηφίζουν κι εκεί. Αν λοιπόν ενδιαφέρεστε για το μπάσκετ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ, υπάρχει λύση. Που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ η καταστροφή.

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο