Επιτέλους βγαίνουν μπροστά οι παίκτες!

Το γεγονός ότι δραστηριοποιούνται τόσοι πολλοί αθλητές για τις εκλογές της ΕΟΚ μόνο θετικό μπορεί να είναι. Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης.
Επιτέλους βγαίνουν μπροστά οι παίκτες!

Υπήρξα αρκετά αυστηρός στο παρελθόν μέχρι βαθμού…παρεξηγήσεως. Δεν ήσασταν και λίγοι εκείνοι που με… εγκαλέσατε επειδή «τόλμησα» να γράψω για τους παλαιούς μπασκετμπολίστες, τις μεγάλες μορφές του αθλήματος, που έμεναν πίσω και δεν επεδίωκαν να βγουν μπροστά ώστε να πάρουν τις τύχες του μπάσκετ στα χέρια τους.

Δεν ήθελε, βέβαια, και πολύ μυαλό ώστε να καταλάβει κάποιος ότι για εμένα προσωπικά (όπως και για τους περισσότερους που πήραν χαμπάρι) ήταν δυσάρεστη αυτή η κατάσταση. Να βλέπω π.χ τον Καντέρ να «πολεμάει» για την πατρίδα του με κίνδυνο της ζωής του και να βλέπω τους δικούς μας αναπαυμένους στη σιγουριά που έδινε το άλλοθι του «κακού Βασιλακόπουλου».

Αν συμφωνήσουμε όλοι ότι ο κ.Βασιλακόπουλος ήταν «κακός» τότε προφανώς και είναι ξεκάθαρο ποιοι θα μπορούσαν να τον αναγκάσουν να αποχωρήσει και να αναλάβουν το μπάσκετ. Το οποίο μπάσκετ δε χρωστάει σε κανέναν τίποτα, για να μη ξεχνιόμαστε.

Ήταν περισσότερο φωνή… αγωνίας και όχι εσωτερική ανάγκη να… την πω σε κάποιον ή κάποιους. Αλλα προφανώς επειδή οι αθλητές είναι περισσότερο «δεμένοι» με τον κόσμο, ήταν φυσιολογικό να υπάρχουν ακραίες τάσεις του στυλ «ποιος είσαι εσύ»! Δε με ενόχλησε γιατί ήξερα τι έγραφα αλλά και γιατί.

Κάμποσο καιρό μετά, οφείλω να είμαι δίκαιος καθώς βλέπω ότι υπάρχει συναγερμός κι αρκετές μεγάλες προσωπικότητες του μπάσκετ δηλώνουν ενεργή παρουσία για τις εκλογές της ΕΟΚ. Κι αυτό δε μπορεί παρά να είναι θετικό. Και για το μπάσκετ και για τους ίδιους που πλέον θα μετρήσουν αλλού τις δυνάμεις τους.

Από τη στιγμή που ήμουν αιχμηρός στην αδράνεια δε μπορώ παρά να εκφράσω τα πιο θερμά μου συναισθήματα για τη δράση τους. Οφείλουν άλλωστε να δώσουν μια απάντηση σε όσους επιμένουν ότι «το ότι υπήρξες σπουδαίος αθλητής δε σημαίνει απόλυτα ότι μπορείς να διοικήσεις»!

Δεν είναι και πολύ λάθος αυτό. Προσωπικά επιμένω ότι με τη γνώση που έχουν επάνω στο μπάσκετ και με την επιρροή της προσωπικότητάς τους, μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην πρόοδο και την ανάπτυξη του αθλήματος.

Περιμένω από τους ίδιους να δουλέψουν ως ομάδα και όχι μεμονωμένα, για προσωπικά συμφέροντα. Κι επειδή υπήρξαν μεγάλοι αθλητές, είμαι πεπεισμένος ότι αυτό θα συμβεί. Περιμένω να μιλούν γλώσσα ανθρώπινη, τη γλώσσα του μπάσκετ και όχι την πολιτικάντικη την παραγοντιστικη. Να προσεγγίσουν τον κόσμο του μπάσκετ, τα παιδιά.

Ελπίζουμε ότι η επόμενη μέρα θα τους βρει όλους μαζί. Άλλωστε το μπάσκετ θέλουν να βοηθήσουν και ο Ντικούδης, ο Τσαρτσαρής, ο Χατζηβρέττας, ο Παταβούκας που είναι με τον Βαγγέλη Λιόλιο όπως και ο Φάνης, ο Ιωάννου, ο Ρεντζιάς, ο Καράγκουτης, η Στασινού, η Κωστάκη που είναι με τον Παναγιώτη Φασούλα.

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο