Και ένα ευχάριστο στην Basket League!

Ο Σωτήρης Γεωργίου σχολιάζει το γεγονός ότι υπάρχουν μόνο Έλληνες στους πάγκους.
Και ένα ευχάριστο στην Basket League!

Πριν χρόνια και μερικές 10ετίες ψάχναμε Έλληνα προπονητή στους πάγκους της Α1 με τα κιάλια. Μέσα στον άκρατο τότε νεοπλουτισμό ειδικά στις αρχές του 90΄, οι ομάδες που είχαν λεφτά και τότε είχαν όλες,έφερναν στους πάγκους ξένους τεχνικούς καθώς υποβαθμούσαν τον Έλληνα προπονητή. Η εποχή των ...παχέων αγελάδων πέρασαν και σταδιακά με τις "πτωχεύσεις" και περικοπές οι ομάδες άρχισαν να εμπιστεύονται αρχικά εγνωσμένης αξίας Έλληνες προποντητές και στην συνέχεια μετα την κρίση με τα μνημόνια το 2010 και τους νεαρούς και ταλαντούχους και τους λεγόμενους βοηθούς.

Σταδιακά η Ελληνική σχολή άρχισε να καθιερώνεται καθώς το προιόν όπως λέμε έγινε εξαγώγιμο. Ο Έλληνας προπονητής κακά τα ψέματα ακόμα και αν δεν είναι όνομα ή φτασμένος,έιναι άριστα καταρτισμένος και μπολιασμένος σε ένα φτωχικό πρωτάθλημα που όμως οι κόουτς παίζουν άμεσο ρόλο και θυμίζουμε Κολλεγιακό μπάσκετ στις ΗΠΑ. Συνεπώς έχουμε φτάσει σε ένα σημείο ο Έλληνας προπονητής να είναι αγαπητός και αναγνωρίσιμος στο εξωτερικό και όχι στην Ελλάδα. Και δεν έχει να κάνει μόνο με τα μεγάλα ονόματα που πράγματι έχουν πολύ μεγάλες οικονομικά προτάσεις σε σχέση με το πτωχό πια Ελληνικό μπάσκετ και αφήνουν την πατρίδα. Ακόμα και οι μικρότεροι προσελκύονται ακόμα και σε επίπεδο ασίσταντ από τον διεθνή χώρο και καταξιώνεται ακόμα περισσότερο η Ελληνική σχολή.

Φέτος λοιπόν και δεν θυμάμαι αν έγινε και περασμένα χρόνια αλλά γενικά κάθε χρόνο και καλύτερα στο τομέα αυτό,έχουμε μόνο Έλληνες προπονητές στους πάγκους και μάλιστα όχι μεγάλα ονόματα. Ο ΠΑΟ εμπιστεύθηκε τον ασίσταντ τόσα χρόνια στο πάγκο του τον Βόβορα. Η ΑΕΚ ένα εξελίξιμο τεχνικό τον Παπαθεοδώρου. Ακόμα και ο Ολυμπιακός να ήταν επίσης Έλληνα τεχνικό θα είχε. Γενικά μάλιστα υπάρχουν νέοι προπονητές και είναι μια ακόμα επισήμανση καθώς δεν έχουμε την λεγόμενη ανακύκλωση που γινόταν από τα ίδια ονόματα. Ο Προμηθέας με τον Γιατρά,το Περιστέρι από πέρσι μετά το ξαφνικό διαζύγιο έδωσε τα ηνία στον ασίσταντ Παπανικολόπουλο. Ο Άρης έδωσε το χρίσμα στον άπειρο σε τέτοιο επίπεδο Καμπερίδη ,ο ΠΑΟΚ στον έμπειρο Μέξα που ήταν σε μικρότερα ονόματα πάντως. Ο Κολοσσός εμπιστεύθηκε τον επίσης για χρόνια μέχρι πριν λίγα χρόνια βασικά ασίσταντ τον Καντζούρη. Ο Ηρακλής τον Ζιάγκο,ο Ιωνικός την παλιά καραβάνα Κουφό. Χρόνια στο Λαύριο ο Σερέλης. Ο έμπειρος από μικρότερες βασικά κατηγορίες και ειδικά την Α2 ο Καλαμπάκος στον νεοφώτιστο Χαρίλαο που τον ανέβασε άλλωστε. Και στην Λάρισα ο Λίνος Γαβριήλ.

Δεν ξέρω τι θα γινόταν αν είχαν λεφτά οι ομάδες αλλά όπως και να έχει είναι μια καλή εξέλιξη και οι Έλληνες προπονητές έχουν την ευκαιρία τους ακόμα και νέοι και άπειροι από τέτοιες δουλειές. Η κρίση και στο μπάσκετ φέρνει την ευκαιρία στον Έλληνα νεαρό βασικά τεχνικό να δείξει την δουλειά του και να κερδίσει την ανοδό του στο σχετικό χρηματιστήριο με απώτερο σκοπό -δυστυχώς-να κάνει το άλμα για το εξωτερικό. Από το να έρχονται άγνωστοι ξένοι είναι σαφώς καλύτερα. Αλλο να έχεις Ομπράντοβιτς και Ιβκοβιτς και άλλο τον κάθε Παπαθοεδώρου και Γιατρά πχ της Σερβίας ή της Ιταλίας. Ασφαλώς θα προτιμήσεις και επιτέλους γίνεται αυτό,τον Έλληνα τεχνικό που πλέον παίρνει την ευκαιρία όταν στο παρελθόν του την έπαιρναν οι ξένοι που δεν ήξεραν ούτε καν τα κατατόπια...

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο