Άνθρωποι και "πίθηκοι"

Του Γιώργου Κογκαλίδη 15/03/2011 (15:14) Πόσες φορές τη μέρα, είτε βλέποντας τηλεόραση, είτε στην επαφή σας με το… κράτος, δεν έχετε αναρωτηθεί "μα καλά, για πιθήκους μάς πε...
Άνθρωποι και
Του Γιώργου Κογκαλίδη
15/03/2011 (15:14)

Πόσες φορές τη μέρα, είτε βλέποντας τηλεόραση, είτε στην επαφή σας με το… κράτος, δεν έχετε αναρωτηθεί "μα καλά, για πιθήκους μάς περνάνε;".
Ο αθλητισμός δεν είναι μικρογραφία της κοινωνίας; Η ηγεσία της κοινωνίας μας, λειτουργεί ακριβώς όπως και η αθλητική, ή εμένα μου φαίνεται; Λειτουργεί με στερεότυπα, διαχειρίζεται τον… φόβο, που σπέρνει για να ελέγχει τις μάζες.
Μια έκφανση της κοινωνικής ζωής είναι η ηλιθιότητα, ή ο πιθηκισμός (όταν μιλάμε για κοινωνικά σύνολα). Αυτόν τον μπασκετικό πιθηκισμό πολεμάμε με λύσσα από αυτό εδώ το ηλεκτρονικό μετερίζι.

Ίσως να κούρασε η εισαγωγή, αλλά θεώρησα πως ήταν σκόπιμη, προκειμένου να ενώσω ένα πείραμα (που θυμήθηκα πως είχα διαβάσει εδώ και χρόνια) και τη... γεύση (μάλλον αδιάφορη) που άφησε το διήμερο στον Πύργο.
Ακολουθήστε λίγο τη σκέψη μας και δεν θα χάσετε…

Το πείραμα

Πριν από χρόνια, κάποιοι επιστήμονες έβαλαν σε ένα δωμάτιο 10 πιθήκους, θέλοντας να κάνουν ένα πείραμα. Στο κέντρο του δωματίου τοποθέτησαν μια σκάλα, και στην κορυφή της έβαλαν μερικές μπανάνες. Σε όλο το δωμάτιο υπήρχαν ψεκαστήρες. Όταν, λοιπόν, ένας πίθηκος ανέβαινε στην κορυφή της σκάλας, για να πάρει μια μπανάνα, οι ψεκαστήρες άνοιγαν και έβρεχαν τους πιθήκους.

Με τον καιρό οι πίθηκοι κατάλαβαν… τί παίζει, και έτσι αν ένας πίθηκος έκανε πως ανεβαίνει στη σκάλα, οι υπόλοιποι τον άρπαζαν και τον έδερναν. Με τον καιρό κανένας πίθηκος δεν ανέβαινε στη σκάλα, φοβούμενος πως θα φάει ξύλο από τους υπόλοιπους.

Κάποια στιγμή οι επιστήμονες έβγαλαν έναν πίθηκο από το δωμάτιο και στη θέση του έβαλαν έναν καινούριο. Ο νέος πίθηκος, χωρίς να ξέρει τί συμβαίνει, πήγε να ανεβεί στη σκάλα να πάρει τις μπανάνες και φυσικά οι υπόλοιποι άρχισαν να τον δέρνουν. Πολύ σύντομα ο νέος πίθηκος σταμάτησε να προσπαθεί να ανέβει στη σκάλα.



Αργότερα οι επιστήμονες αφαίρεσαν δεύτερο πίθηκο, και στη θέση του έβαλαν έναν νέο. Και πάλι ο νέος πίθηκος έκανε να ανέβει στη σκάλα, μαζεύοντας καρπαζιές από τους υπόλοιπους, όπως και από τον τελευταίο πίθηκο που είχε έρθει πριν από αυτόν.

Μπορεί ο αμέσως προηγούμενος πίθηκος να μην είχε βραχεί από τους ψεκαστήρες, είχε μάθει όμως από τους υπόλοιπους πως δεν πρέπει κανένας να ανεβαίνει στη σκάλα.

Σταδιακά οι επιστήμονες τους αντικατέστησαν όλους, καταλήγοντας σε ένα δωμάτιο με δέκα πιθήκους, από τους οποίους κανένας δεν είχε βραχεί με νερό. Όποιος έκανε πως ανεβαίνει στη σκάλα τις έτρωγε, και κανένας τους δεν ανέβαινε να φάει τις μπανάνες.

Αν μπορούσαμε να… ρωτήσουμε έναν πίθηκο "γιατί βαράς όποιον ανεβαίνει στη σκάλα και δεν τον αφήνεις να φάει τις μπανάνες", θα μας έλεγε "δεν ξέρω, εδώ πέρα έτσι κάνουμε εμείς".

Τί δεν κάναμε


Πόσα πράγματα δεν κάναμε με φόβο μήπως μας βαρέσουν;

Δεν φροντίσαμε να δείξουμε λίγο από το μπάσκετ με καρότσι. "Δεν πουλάει" λένε οι "πίθηκοι" στην ΕΡΤ. Ο Χαρης Περδίκης χειροκροτήθηκε περισσότερο από όλους σε αυτή τη γιορτή, ίσως περισσότερο και από τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τη στιγμή που ο πρόεδρος τού ΕΣΑΚΕ πέρασε απαρατήρητος και οι τοπικοί "άρχοντες" έφαγαν ένα "γιούχα" ξεγυρισμένο.



Δεν φροντίσαμε, ενώ ήμασταν στην κοιτίδα του Ολυμπισμού, της ιδέας του "ωραίου, του μεγάλου και τ' αληθινού" να ξεναγήσουμε τα παιδιά, τους αθλητές, τους καλεσμένους του All Star Game.
Σημείωση: Την Κυριακή η είσοδος στο μουσείο και στους χώρους του αρχαίου σταδίου είναι δωρεάν.

Τρέξαμε τον χρόνο στο All Star Game των νέων, απαγορεύσαμε τα τάιμ άουτ στους προπονητές, με αποτέλεσμα να μην το ευχαριστηθούν παιδιά που κουβαλήθηκαν από την μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη, για να μην πληρώσει ο Δήμος Πύργου ή ο ΕΣΑΚΕ και ο ΠΣΑΚ, 10 δίκλινα δωμάτια παραπάνω, ή έστω ένα δείπνο.
Πάντα ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι...

Δεν φροντίσαμε να μάθουμε στους παρουσιαστές (τα παιδιά πέρυσι ήταν πολύ  ανώτερα) ότι είναι "η ΟΣΕΚΚ" και όχι "ο ΟΣΕΚΚ", οπότε στη γενική διαβάζεται "της ΟΣΕΚΚ" και όχι "του ΟΣΕΚΚ" και "ο ΕΣΑΚΕ", όχι "η ΕΣΑΚΕ", όπως έλεγαν.



Δεν φροντίσαμε να διαφημίσουμε με σωστό τρόπο τις εκδηλώσεις του Σαββάτου ώστε το γήπεδο (μικρό γαρ) να γεμίσει.

Δεν φροντίσαμε να τηρήσουμε απλούς κανόνες και βασικές αρχές πολιτικής στη φιλοξενία χορηγών, ή υποψηφίων χορηγών του ελληνικού μπάσκετ.
Έτσι φροντίζουμε για το μέλλον μας;

Δεν φροντίσαμε να έχουν οι "ντάνκερ" (ήταν καλύτεροι τού αναμενομένου) τα κατάλληλα στρώματα για να μην "σκοτωθούν". Για οικονομία δεν έφεραν τα δικά τους, αλλά πήραν από διπλανά σχολεία!



Δεν φροντίσαμε να φέρουμε τους προέδρους των ΚΑΕ, ώστε στο πρωινό καφέ ή στον απογευματινό περίπατο, να κάνουν ένα χαλαρό διάλογο, ένα brainstorming (που λένε οι κουτόφραγκοι) για το μέλλον του αθλήματος. Αν όχι τους προέδρους, έστω τα... στελέχη.
Κύριε Φιλιππούση, για να σας αγκαλιάσει η Λαμία πρέπει αν αγκαλιάσετε εσείς το μπάσκετ πρώτα, το ελληνικό μπάσκετ, αλλά δεν είδαμε κανέναν από τον Πανελλήνιο να δίνει το παρών.

Δεν φροντίσαμε να διαμορφώσουμε τον χώρο στα "επίσημα" (το γήπεδο δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις), ή έστω να βάλουμε τους καλεσμένους και τους VIP μέσα στο γήπεδο, ώστε να έχουν μια κάποια άνεση.

Δεν φροντίσαμε, αφού υπήρχε οικονομική στενότητα (λογικό), αντί για τις ρωσίδες της Χίμκι, να φέρουμε τα πιτσιρικάκια του Περιστερίου, ή (αν θέλαμε ντε και καλά τσιρλίντερς) μια μικρή ομάδα των ομάδων που διαθέτουν (και οι οποίες στον τελευταίο διαγωνισμό κατατρόπωσαν τις κοπέλες της Χίμκι).
Με λιγότερο κόστος, μπορεί να σώζαμε εκείνα τα δωμάτια των αθλητών, άρα και τον αγώνα του Σαββάτου.



Δεν φροντίσαμε να προσφέρουμε στο All Star Game τη δυνατότητα της προβολής. Οι δημοσιογράφοι δεν είχαν internet στο ξενοδοχείο (ούτε και φαγητό που να τρώγεται, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν), ενώ το internet στο γήπεδο ήταν για γέλια. Και να ήθελαν να γράψουν κάτι, με την ψυχή στο στόμα, γιατί έφευγε το πούλμαν, δεν μπορούσαν τεχνικά.

● Δεν φροντίσαμε να διαφημίσουμε την καλύτερη (των τελευταίων χρόνων) επιτροπή των καρφωμάτων, στην οποία συμμετείχαν οι προπονητές (μπράβο στον ΣΕΠΚ), μηδέ εξαιρουμένου του Ζέλικο Ομπράντοβιτς.




Πόσα πράγματα δεν κάνουμε από φόβο μήπως "μας βαρέσουν οι υπόλοιποι πίθηκοι";

Πάλι το αιρετικό basketblog γκρινιάζει. Ας είναι. Εμείς δεν χαζέψαμε από το κορμί της Κατερίνας. Θέλουμε το All Star Game να γίνεται κάθε χρόνο και καλύτερο (όχι χειρότερο) και μας ενοχλεί να μην βλέπουμε εξέλιξη. Γι' αυτό και αμφισβητούμε. Αλλά πάλι, πόσα πράγματα αποδέχονται οι πολλοί γύρω μας και αμφισβητούν κάποιοι;

Μήπως τελικά όλοι μας λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο; Μήπως εμείς ακολουθούμε τους άλλους και οι άλλοι ακολουθούν εμάς; Τα στερεότυπα έχουν λειτουργική σημασία για μια οργανωμένη κοινωνία και αυτό δεν πρέπει να αλλάξει, γιατί υπάρχει κίνδυνος (για τους έχοντες την εξουσία) να αλλάξει η κοινωνία.

Όταν τα στερεότυπα υπερβαίνουν τα ιδεώδη μας, τα πιστεύω μας, τις αρχές μας, όταν βιάζουν την αισθητική μας, ίσως έρχεται η στιγμή που πρέπει να προσπαθήσουμε "να πιάσουμε τις μπανάνες".

Αν φάμε νερό, και καμιά φάπα, τουλάχιστον θα ξέρουμε γιατί βραχήκαμε… Ή έστω ότι δεν πιθηκίζουμε.
Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο