Κρις Χουγκάζ στο Basketblog: «Για πάντα δίπλα στον Πανιώνιο!»

Στον Πανιώνιο, γνώριζαν εξαρχής ότι το έργο τους ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Ξεκινώντας τη σεζόν με τους «πιτσιρικάδες» τους, οι «κυανέρυθροί» χωρίς ιδιαίτερες βάσει
Κρις Χουγκάζ στο Basketblog: «Για πάντα δίπλα στον Πανιώνιο!»

Στον Πανιώνιο, γνώριζαν εξαρχής ότι το έργο τους ήταν εξαιρετικά δύσκολο. Ξεκινώντας τη σεζόν με τους «πιτσιρικάδες» τους, οι «κυανέρυθροί» χωρίς ιδιαίτερες βάσεις ετοιμάζονταν για ένα «Γολγοθά», με στόχο αρχικά την αξιοπρεπή εμφάνιση του συλλόγου στην νέα σεζόν της Basket League και την προσπάθεια αποφυγής του υποβιβασμού. Ο πρώτος απολογισμός, υπό τις οδηγίες αρχικά του Θανάση Παπαχατζή κι έπειτα του Βαγγέλη Αλεξανδρή, ήταν τρεις νίκες σε 15 παιχνίδια πρωταθλήματος, με τη διοίκηση και τον «τίγρη» να αποφασίζουν τη λύση της συνεργασίας τους.

Εκείνη τη στιγμή, δε θα μπορούσε παρά να βρεθεί στον πάγκο της ομάδας ένα... δικό της παιδί. Ο Κρις Χουγκάζ, αποχώρησε από την Κύπρο και τον Απόλλωνα Λεμεσού, προκριμένου να φωνάξει δυναμικά το «παρών», στην πιο δύσκολη εποχή του Ιστορικού. Δεν απέβη εφικτό, απ' ότι αποδείχθηκε, να οδηγήσει την ομάδα του στην αποφυγή του υπιβιβασμού στην Α2, αλλά παρουσίασε ένα σύνολο που κέρδισε το σεβασμό κάθε αντιπάλου, για τη μαχητικότητά του και την προσπάθεια υπέρβασης των δυνατοτήτων του. Η ουσία, είναι ότι σε άλλο ένα μεγάλο κάλεσμα του συλλόγου προς τον ίδιο... ήταν εκεί.

Ο Ελληνοαιγύπτιος προπονητής, δε διστάζει να μιλήσει για την ομάδα της καρδιάς του, καθώς και το πώς έζησε όλο αυτό το δύσκολο διάστημα. Αναφέρεται στην απόφαση να μην αναλάβει τα ηνία της τεχνικής ηγεσίας για την επόμενη σεζόν, ενώ είναι και ο κατάλληλος άνθρωπος για να δώσει το «σύνθημα» για την επόμενη ημέρα, δηλώνοντας απερίφραστα και με συγκίνηση, την παντοτινή στήριξή του στον Πανιώνιο «μέχρι να μην μπορώ άλλο», όπως χαρακτηριστικά λέει ο ίδιος. Μία «κατάθεση ψυχής» από τον ίδιο, στο Basketblog.gr.

Κόουτς, ανέλαβες να καθοδηγήσεις τον Πανιώνιο σε μία πολύ περίεργη εποχή του, η οποία έμελλε να τον φέρει στη δυσκολότερη στιγμή της ιστορίας του. Πώς βίωσες όλο αυτό το διάστημα;
Όταν επικοινώνησε η διοίκηση μαζί μου, σε μία εποχή που βρισκόμουν στην Κύπρο και με ενημέρωσε για την απόφασή της να αλλάξει προπονητή, επιλέγοντας εμένα μην έχοντας και άλλες υποψήφιες λύσεις τότε, αποφάσισα να βάλω σε δεύτερη «μοίρα» την επαγγελματική μου σταδιοδρομία. Πήρα τη σχετική άδεια από τον Απόλλωνα Λεμεσού και ήρθα στον Πανιώνιο, με τις πιθανότητες επίτευξης του στόχου να είναι ελάχιστες. Θεώρησα, όμως, χρέος μου να ανταποκριθώ στο κάλεσμα μίας ομάδας, την οποία ζω από τότε που βρισκόμουν στα τμήματα υποδομής. Δέχτηκα, λοιπόν, ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες, να βοηθήσω το σύλλογο.

Αυτό ήταν ουσιαστικά και το στοιχείο που σου έδωσε το κίνητρο για να δεχτείς την πρόταση της διοίκησης;

Το πρώτο στοιχείο ήταν σίγουρα αυτό. Ένα ακόμη σημαντικό σημείο, είναι το γεγονός ότι έχω μάθει να παλεύω ακόμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις. Έστω κι αν οι μαθηματικές πιθανότητες της ομάδας ήταν πολύ λίγες, αποφάσισα να παλέψω μέχρι το τέλος.

Ποια ήταν η πρώτη εντύπωση που σου δημιουργήθηκε, όταν πήγε για πρώτη φορά στο παρκέ να προπονήσεις τους παίκτες σου; Πώς έζησες μαζί τους όλο αυτό το διάστημα;

Στην πρώτη προπόνηση, βρήκα μία ομάδα με 18 παίκτες μέσα στο γήπεδο. Το πρώτο πράγμα που έπρεπε να γίνει, ήταν η πιο ορθή λειτουργία της προπόνησης, μέσα από τη σωστή διάκριση των ρόλων των παικτών που είχα στη διάθεσή μου. Οφείλαμε, άλλωστε, να μπούμε άμεσα στη «μάχη» των επόμενων αγώνων.

Είχαμε και πολλές ατυχίες, πάντως, με πρώτη εκείνη του Χάνκοκ. Είχε μόλις επιστρέψει στις προπονήσεις και είχε δείξει πόσο σοβαρός αθλητής είναι και πόσο σημαντική ήταν η βοήθειά του στο παρκέ, αλλά ο μεγάλος τραυματισμός του στο φιλικό με το Παγκράτι, έμελλε να το αφήσει εκτός για το υπόλοιπο της σεζόν. Σημαντικό «πλήγμα» ήταν κι εκείνο του Ταπούτου. Το διάστρεμμα που είχε υποστεί λίγο μετά το ξεκίνημα των προπονήσεων, τον άφησε για μεγάλο διάστημα εκτός γηπέδων, με αποτέλεσμα να μη βρει ποτέ ρυθμό. Ο Κορόλεφ αγωνιζόταν, επίσης, με ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα, ενώ και ο Γκίνγιαρντ θα μπορούσε να προστεθεί ως μία αξιόπιστη λύση στο «3», αλλά ποτέ δεν είχαμε στη διάθεσή μας το δελτίο του.

Δε συζητάμε, βέβαια, για τα προβλήματα εκτός του αγωνιστικού κομματιού που το συνόδευαν, ενώ διογκώνονταν κάθε εβδομάδα, προκαλώντας λογικά άγχος σε όλους.

Παρ’ όλα αυτά, καταβάλατε μία μεγάλη προσπάθεια, κάτι που αναγνωρίστηκε από όλους τους αντιπάλους σας. Ποιο ήταν, ωστόσο, το σημείο που πιστέψατε ότι χάθηκαν όλα;

Δεν υπήρξε τέτοιο σημείο, πιστεύω. Όπως ανέφερα και νωρίτερα, οι πιθανότητες παραμονής μας στην κατηγορία ήταν ελάχιστες, έχοντας μόλις τρεις νίκες σε 15 αγώνες και με σημαντική διαφορά από την τρίτη ομάδα από το τέλος, μην έχοντας και τις ισοβαθμίες, τη στιγμή που ανέλαβα. Είχαμε, ταυτόχρονα παιχνίδια στις τελευταίες αγωνιστικές, απέναντι σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, καθώς και ΠΑΟΚ-Άρη εκτός έδρας, ή απέναντι σε δυνατές ομάδες στην έδρα τους, όπως ο Κόροιβος και τα Τρίκαλα. Τα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε, ήταν πολύ μεγάλα και έγιναν αβάσταχτα μαζί με τις ατυχίες που προέκυψαν. Θέλω να δώσω συγχαρητήρια, όμως, σε όλα τα παιδιά, με τα οποία κάναμε σωστές προπονήσεις και παρουσιαστήκαμε με αξιοπρέπεια στο γήπεδο. Γνωρίζω, ότι δεν έγιναν οι απαιτούμενες νίκες για να αποφύγουμε τον υποβιβασμό, αλλά σίγουρα μένει η ικανοποίηση, ότι κατάφερα να μεταλαμπαδεύσω τη γνώση μου στους αθλητές, ώστε τουλάχιστον να παίξουν σωστό μπάσκετ, να κατανοήσουν τη σημασία του να παίζεις για την φανέλα αυτήν του Πανιωνίου και να παλεύουν επομένως κάθε παιχνίδι μέχρι το τέλος του.

Θα ήθελα ακόμη περισσότερο να τονίσω ότι, όχι τόσο λόγω ανάγκης, αλλά επειδή η φιλοσοφία μου είναι τέτοια, χρησιμοποίησα αρκετά νέα παιδιά. Πολλά από αυτά, όχι μόνο συμμετείχαν στις προπονήσεις με διάθεση, αλλά μπήκαν στο παρκέ χωρίς φόβο να αγωνιστούν απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο. Το γεγονός, λοιπόν, ότι δεν ήμασταν πλήρεις έδωσε την ευκαιρία σε αυτά τα παιδιά, τα οποία παρουσίασαν μία πολύ καλή εικόνα. Είχαν την απαραίτητη ενέργεια, ώστε να μπορέσουμε να παίξουμε σε ανοικτό ρυθμό, έχοντας φυσικά και τις ανάλογες αδυναμίες στο αμυντικό κομμάτι.

Η ομάδα οφείλει πλέον να κάνει μία νέα προσπάθεια, ευρισκόμενη αρχικά στην Α2 κατηγορία. Όπως έχεις καταστήσει γνωστό, όμως, δε θα βρίσκεσαι και την νέα σεζόν στον πάγκο της. Ποια είναι, λοιπόν, τα στοιχεία που χρειάζονται στην ομάδα για να επανέλθει άμεσα στην κορυφαία κατηγορία, με πολλές ομάδες να ξεκινούν την επόμενη σεζόν ισχυρές στην Α2;

Θέλω πάνω απ’ όλα, να επισημάνω ότι είμαι μεν επαγγελματίας και οικογενειάρχης και τα χρήματα που άφησα να είναι περισσότερα από αυτά που τελικά πήρα τώρα, αλλά δεν είναι εκείνος ο λόγος που έφυγα. Αυτό που επιθυμούσα από τη δική μου πλευρά, ήταν η εγγύηση για μία σωστή λειτουργία της ομάδας. Ελπίζω να βρεθούν άνθρωποι που θα βοηθήσουν να εξαλειφθούν τα χρέη του συλλόγου και να υπάρξει ένα ικανοποιητικό μπάτζετ για την νέα σεζόν. Αυτό, πιστεύω, θα είναι η πρώτη βάση για μία αγωνιστική περίοδο πολύ δύσκολη.

Κάτι τέτοιο, θα του δώσει ξανά την ευκαιρία να αποκτήσει την οντότητα και την προσωπικότητα που έχει σαν Πανιώνιος. Κι αυτό θα συμβεί, με το να συμβάλουν άνθρωποι που πραγματικά αγαπούν την ομάδα και δε θα αναζητήσουν ξεκάθαρα το προσωπικό τους όφελος. Ο κόσμος είναι πολύ πικραμένος και δίκαια. Πρέπει να γίνει νέα προσπάθεια, ξεκινώντας τις υποδομές του συλλόγου και προσθέτοντας ποιοτικούς και εγνωσμένους παίκτες, ώστε το κοινό να επανέλθει επίσης δυναμικά.

Σε επόμενο κάλεσμα της ομάδας θα επέστρεφες;

Έχω πει ότι είμαι πάντα μέσα σε αυτήν την ομάδα, δεν έχω φύγει ποτέ ουσιαστικά από τον οργανισμό που λέγεται «Πανιώνιος». Βρέθηκα, είτε ως παίκτης, είτε ως προπονητής σε πολύ μεγάλες επιτυχίες και δεν είχα πρόβλημα να… βάλω το κεφάλι μου στον ντορβά. Και δεν νομίζω ότι αυτοί οι δύο μήνες μπορούν να επηρεάσουν αυτό που έχει «χτιστεί» μεταξύ εμένα και του συλλόγου αυτά τα 35 χρόνια, με τα παιδιά μου επίσης να είναι στις υποδομές. Πάντα θα είμαι κοντά σε αυτή την ομάδα, μέχρι να μην μπορώ άλλο και να αναγκαστώ να σταματήσω το μπάσκετ!

Βρέθηκες αντιμέτωπος με σχεδόν όλες τις ομάδες του πρωταθλήματος. Ποιο είναι το γενικότερο σχόλιό σου για την φετινή Basket League;

Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός, σίγουρα κινούνται σε διαφορετική ταχύτητα από τις υπόλοιπες ομάδες. Ο Ολυμπιακός, έχει μία φοβερή ομοιογένεια, ώστε να παίξει ένα δυναμικό και ομαδικό μπάσκετ που τον έφερε μέχρι τον τελικό του Final-4 της Ευρωλίγκα, ενώ ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μία νέα φάση, όπου προσπαθεί να τροφοδοτήσει το ρόστερ του με νέα πρόσωπα. Αυτό είναι μία πολύ σωστή πολιτική, η οποία χρειάζεται όμως μεγάλη υπομονή.
Είναι πολύ ευχάριστο, ταυτόχρονα, το γεγονός ότι δυναμώνει η ΑΕΚ, μαζί με τον ΠΑΟΚ και τον Άρη, με τις τρεις αυτές ομάδες να δείχνουν να έχουν μία σταθερότητα. Μπορούμε να προσθέσουμε σε όλο αυτό το σκηνικό, βέβαια, την πολύ καλή εμφάνιση επαρχιακών ομάδων, όπως το Ρέθυμνο, ο Κολοσσός και ο Κόροιβος.

Σχετικά με το ζήτημα των υποδομών, πόσο σημαντικό είναι να στηρίζει μία ομάδα τη δύναμή της στους νέους της παίκτες, στο «αύριο» της; Πρόκειται, δηλαδή, για τους παίκτες που θα τη στελεχώσουν μελλοντικά και για πολλούς έπρεπε να έρθει η στιγμή της κρίσης για να γίνει αντιληπτό.

Έχω περάσει από το στάδιο του νεαρού αθλητή και γνωρίζω πολύ καλή τη «δίψα», το πάθος και την ορμή που μπορούν να δώσουν αυτά τα παιδιά, εφόσον αξίζουν κιόλας να βρίσκονται στο ρόστερ. Έχω ως φιλοσοφία, να δίνω ευκαιρίες σε πολλά παιδιά, κάτι που έκανα όχι μόνο στον Πανιώνιο, αλλά και όσο δούλεψα στην Κύπρο ή την Καβάλα. Όπως ανέφερα, όμως, αυτό είναι κάτι που χρειάζεται πολλή υπομονή. Στα χρόνια που δουλεύω ως προπονητής, είναι αλήθεια πως έχω αναλάβει πολύ δύσκολες καταστάσεις. Όταν προσθέτεις τα νέα παιδιά, πρέπει να είσαι συμφιλιωμένος με το ότι θα πρέπει να τους επαναλαμβάνεις συνέχεια τις βασικές αρχές, τη μεθοδολογία δηλαδή του αθλήματος, μέχρι να τους προχωρήσεις σε επόμενα επίπεδα. Δυστυχώς, όμως, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει υπομονή. Νομίζω, ότι πρέπει ειδικά σε αυτήν την χώρα να επιμείνουμε στα νέα πρόσωπα, είτε πρόκειται για παίκτες, είτε προπονητές.

Ένα τελευταίο σχόλιο για τον Πανιώνιο και την πορεία του από εδώ και στο εξής.

Είναι πολύ λυπηρό, είναι η αλήθεια, αυτό που βιώσαμε όλοι μας φέτος. Πρέπει όλοι να αφήσουν στην άκρη τους εγωισμούς και όποιες προσωπικές επιδιώξεις και συμφέροντα. Αν, πράγματι, αγαπούν αυτήν την ομάδα πρέπει να συμβάλουν, ώστε να λειτουργήσει ξανά ως υγιής οργανισμός και να μη γίνουν απατηλά όνειρα. Μία ομάδα, δηλαδή, που θα κερδίσει με τον καιρό ξανά τη θέση που της αξίζει.

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο