Trace N Chase (top)

H Aγγελική Νικολοπούλου στο basketblog.gr: «Πάρα πολύ καιρό κλειστός ο αθλητισμός, πάντα θα ανατριχιάζω στον εθνικό μας ύμνο»

Η αθλήτρια του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας μίλησε αποκλειστικά στο basketblog.gr για όλα τα τεκταινόμενα στον ελληνικό αθλητισμό, τις ακόμα ισχύουσες ανισότητες ανάμεσα στα δύο φύλα στην ελληνική κοινωνία, την λύση του εξωτερικού, αλλά και τη μεγάλη στιγμή των Γυναικών της χώρας μας, μιας πραγματικής παρέας, που δεν έχει ανάγκη από ηγέτες, αλλά από ρόλους και όρεξη.
H Aγγελική Νικολοπούλου στο basketblog.gr: «Πάρα πολύ καιρό κλειστός ο αθλητισμός, πάντα θα ανατριχιάζω στον εθνικό μας ύμνο»

Είναι δίχως αμφιβολία ένα από τα πρόσωπα των τελευταίων ημερών, τόσο για τα κατορθώματά της εντός αγωνιστικού χώρου με την Εθνική ομάδα των Γυναικών και τη διθυραμβική πρόκριση στο επερχόμενο EuroBasket, όσο και για την εξωαγωνιστική της δράση στο κίνημα των απανταχού Ελλήνων αθλητών και προπονητών ενάντια στα μέτρα της Κυβέρνησης ελέω κορονοϊού, και το «λουκέτο» που έχει επιβληθεί σε κάθε μήκος και πλάτος των μικρότερων και γυναικείων κατηγοριών της χώρας -όχι μονάχα στο μπάσκετ- στα περισσότερα εγχώρια σπορ.

Η Αγγελική Νικολοπούλου δε δίστασε να βροντοφωνάξει για τα δημοκρατικά δικαιώματα των ανθρώπων του χώρου -που εδώ και τρεις μήνες δε μπορούν καν να συμμετέχουν σε ατομικές προπονήσεις- στην εργασία, μόλις λίγες ώρες μετά την επική νίκη επί της Βουλγαρίας και την εξασφάλιση ενός πολυπόθητου εισιτηρίου για την τελική φάση της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής μπασκετικής διοργάνωσης εθνικών ομάδων, και έκανε αισθητή την παρουσία της στο μακροχρόνιο αγώνα της διεκδίκησης, της ισότητας και της ανατροπής με τη φωνή της και το περίσσιο θάρρος της.

Η αθλήτρια του Ολυμπιακού και της Εθνικής ομάδας μίλησε αποκλειστικά στο basketblog.gr για όλα τα τεκταινόμενα στον ελληνικό αθλητισμό, τις ακόμα ισχύουσες ανισότητες ανάμεσα στα δύο φύλα στην ελληνική κοινωνία, την λύση του εξωτερικού, αλλά και τη μεγάλη στιγμή των Γυναικών της χώρας μας, μιας πραγματικής παρέας, που δεν έχει ανάγκη από ηγέτες, αλλά από ρόλους και όρεξη.

 

Η Αγγελική Νικολοπούλου αποκλειστικά στο basketblog.gr:

 

Κεφάλαιο Αθλητισμός

 

 

-Ποια είναι η εικόνα που έχεις για την κατάσταση στον ελληνικό αθλητισμό;

Ζούμε κάτι πρωτόγνωρο. Μια παγκόσμια πανδημία είναι κάτι που κανείς δεν περιμένει. Η ζωή μας άλλαξε από τη μια στιγμή στην άλλη. Οφείλουμε να τηρήσουμε τα μέτρα που παίρνουν οι ειδικοί. Όμως, η άποψή μου είναι ότι ο αθλητισμός έχει παραμείνει πολύ καιρό στον πάγο. Ο αθλητισμός είναι υγεία και έχει αποδειχθεί με παγκόσμιες έρευνες ότι η μεταδοτικότητα είναι αρκετά μικρή. Κατά την άποψη μου, θα έπρεπε να έχει ανοίξει και στην Ελλάδα, όπως γίνεται σε πολλές άλλες χώρες!Στο σύνολο του λοιπόν, ο αθλητισμός βιώνει τεράστια κρίση, τόσο σε ερασιτεχνικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.

 

-Πότε προβλέπεις πως θα μπει ξανά σε τροχιά το μπάσκετ στις μικρότερες κατηγορίες;

Πραγματικά δεν έχω ιδέα. Είναι όλα τόσο ρευστά. Καθημερινά αναμένουμε αποφάσεις, μέτρα, άρσεις χωρίς να γνωρίζουμε το χρονικό ορίζοντα όλων αυτόν. Δείχνει να γίνεται τμηματικά το άνοιγμα ορισμένων κατηγοριών. Δυστυχώς, πιστεύω ότι για να μην έχει γίνει ακόμα το άνοιγμα όλων των πρώτων κατηγοριών, θα αργήσουν ακόμα περισσότερο οι μικρότερες.

 

-Είναι αρκετά διαφορετική η κατάσταση για τις γυναίκες συγκριτικά με τους άντρες αθλητές (συμβόλαια κλπ);

Είναι! Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η Α1 γυναικών παραμένει ανενεργή σε αγωνιστικό επίπεδο συγκριτικά με αυτή των ανδρών που λειτουργεί κανονικά. Μπάσκετ παίζουμε και οι μεν και οι δε. Το πρωτόκολλο τηρείται και στις δυο περιστάσεις. Ωστόσο, εμείς παραμένουμε κλειστοί. Φυσικά όταν τα συμβόλαια των ανδρών αγγίζουν υψηλά επίπεδα, το κόστος του να μείνει κλειστό το πρωτάθλημα τους είναι τεράστιο σε σχέση με το δικό μας.
Έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας, με αυτές τις ανισότητες.
Το θέμα λοιπόν, δεν είναι αν θεωρό ότι είναι διαφορετική η κατάσταση άλλα το ΑΝ θα έπρεπε να είναι!!

 

-Πιστεύεις ότι αυτή η κατάσταση θα αφήσει κουσούρια στο ελληνικό μπάσκετ;

Παντού θα αφήσει. Είναι μια κατάσταση που θα κάνει κακό σε πολλούς τομείς, ανεξαρτήτως χώρας. Το δύσκολο με μας είναι ότι η Ελλάδα έχει ήδη παραμελημένο τον αθλητισμό και σίγουρα το μπάσκετ γυναικών. Ενώ παλεύουμε να το πάμε ένα βήμα παρακάτω με την επιτυχία της εθνικής γυναικών, μένει στον πάγο και αυτό δε βοηθάει.
Ας ελπίσουμε κάποιοι άνθρωποι που ασχολούνται και μας στηρίζουν, δεν θα απογοητευτούν τόσο ώστε του χρόνου να φύγουν.

 

-Έχοντας μιλήσει με αρκετούς αθλητές στην αρχή της νέας καραντίνας, οι περισσότεροι μου είπαν πως είχαν διαβεβαιώσεις για κανονική πληρωμή, χωρίς να υπάρχει πρόβλημα που δεν θα παίζονται οι αγώνες. Έχει αλλάξει δραματικά αυτό τώρα;

Ας μη γελιόμαστε.. Όταν αυτοί που ασχολούνται με τις ομάδες, έχουν και οι ίδιοι επηρεαστεί από τα μετρά, προφανώς αλυσιδωτά αυτό θα επηρεάσει και εμάς. Φυσικά αυτό έχει να κάνει και με την κάθε ομάδα και την πολίτικη της.
Δυστυχώς, η πολιτεία ακόμα δεν έχει φροντίσει τα χρήματα που χάνουμε ή που θα χάσουμε να αντισταθμιστούν σε ένα βαθμό από κάποια οικονομική στήριξη.
Ίσως είμαστε και ο μοναδικός κλάδος. Θέλω να πιστεύω ότι θα αλλάξει άμεσα αυτό!!

 


-Θα σκεφτόσουν ποτέ το εξωτερικό με τα νέα δεδομένα;

Όταν ουσιαστικά μένεις άνεργος στην ίδια σου τη χωρά ή θα πεινάσεις ή θα ψάξεις σε κάποια άλλη αγορά. Δεν μας αφήνουν περιθώρια και το εξωτερικό θα αποτελέσει λύση για πολλές αθλήτριες.
Σίγουρα είναι κάτι που σκέφτομαι και εγώ!

 

 

Κεφάλαιο Εθνική ομάδα

 

 

-Πώς ένιωσες στο γκολ φάουλ της Μαριέλλας Φασούλα στο φινάλε του αγώνα με τη Βουλγαρία; Σκέφτηκες κάτι ή κυριάρχησαν τα συναισθήματα;

Όταν είδα τη μπάλα να καταλήγει αρχικά στα χεριά της Μαριέλλας και από εκεί και πέρα στο καλάθι, το πρώτο συναίσθημα ήταν η ανακούφιση. Είχαμε σίγουρους τους 2 πρώτους πόντους από τους 3 που χρειαζόμασταν.
Από εκείνη τη στιγμή όμως και μετά, παύουν τα συναισθήματα.
Πρέπει να υπάρξει επικοινωνία με τους προπονητές για το πως θα συνεχιστεί το παιχνίδι και να το μεταφέρεις στην υπόλοιπη ομάδα. Τι κάνεις αν μπει η βολή και τι κάνεις αν δεν μπει η βολή.
Τα συναισθήματα μπορούσαν να περιμένουν για λίγα δευτερόλεπτα ακόμα, όπως και έγινε με την λήξη του αγώνα.

 

-Ποιες χώρες θα ήθελες να αντιμετωπίσετε; Κάποιος συγκεκριμένος αντίπαλος;

Σίγουρα μια καλή κλήρωση επηρεάζει την πορεία. Όμως σε ένα Εurobasket όλες οι ομάδες είναι καλές και επικίνδυνες. Άλλες περισσότερο άλλες λιγότερο.
Αυτό που σκέφτομαι πάντα είναι ότι δεν πρέπει να κοιτάμε ποιον έχουμε απέναντι μας, άλλα να κοιτάμε την ομάδα μας. Να δουλεύουμε και να προπονούμαστε σωστά, να μπαίνουμε και να παίζουμε στο 100% και τα υπόλοιπα θα έρθουν από μονά τους.

 


-Έχει ξεκάθαρο MVP αυτή η ομάδα; Ξεχωρίζεις κάποια συμπαίκτριά σου;

Όχι, δεν θεωρώ ότι έχει. Είμαστε πλέον μια αρκετά νεανική ομάδα που δεν έχουμε βρει καλά καλά τους ρόλους μας. Βρισκόμαστε σε στάδιο ανανέωσης και αυτό από μόνο του χρειάζεται χρόνο και δουλειά. Σίγουρα έχουμε πολλές ταλαντούχες παίκτριες άλλα αυτό από μόνο του δεν αρκεί.
Κάθε ομάδα έχει μια ταυτότητα, κάτι που θεωρώ ότι δεν έχουμε βρει ακόμα εμείς. Όμως η όρεξη για δουλειά που έχουμε θα οδηγήσει εκεί σίγουρα.

 

-Έχετε θέσει κάποιον στόχο για την πορεία σας στο Ευρωμπάσκετ; Είναι απλά επιτυχία η πρόκριση ή δεν μένετε εκεί;

Σίγουρα η πρόκριση είναι από μονή της μια επιτυχία έτσι όπως ήρθε. Από την άλλη όμως, ποιος θα έμενε μόνο εκεί;
Όντας αθλητής/άρια το μόνο που θες είναι κάθε φορά να ξεπερνάς τον εαυτό σου. Θες να δοκιμάζεις τις δυνάμεις και τις δυνατότητες σου και να προχωράς ένα βήμα παραπέρα.
Θεωρώ λοιπόν, ότι σε μια τόσο καινούργια ομάδα, ο στόχος που μπορεί να μπει είναι να δεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις. Εύχομαι... μακριά!

 

-Είναι προσιτός στόχος η επόμενη Ολυμπιάδα (στο Παρίσι δηλαδή);

Θα το ξαναπώ! Είμαστε σε περίοδο ανανέωσης, είμαστε νέα ομάδα. Θεωρώ ότι είναι δύσκολο να συζητάμε για τέτοιους στόχους. Όμως, είμαι από τους ανθρώπους που θεωρώ ότι τα όνειρα δεν έχουν ταβάνι. Μακάρι να είμαστε άξιες και ευλογημένες να καταφέρουμε κάτι τέτοιο.
Θα ήταν ονειρικό!

 


-Ήταν πάντα στόχος για σένα η Εθνική ομάδα ή απλά προέκυψε ευχάριστα;

Είναι η υπέρτατη τιμή για κάθε αθλητή/ρια. Το να φοράς το εθνόσημο κ να παίζεις για τη χωρά σου είναι ένα συναίσθημα που δεν περιγράφεται. Ανατριχίλα στο άκουσμα του εθνικοί ύμνου κάθε φορά. Όταν ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ, δεν πίστευα ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο.
Από τη στιγμή όμως που συνέβη, φρόντιζα να είμαι κάθε φορά στο επίπεδο που χρειάζεται για να μπορώ να είμαι μέλος της αγαπημένης μου ομάδας.

 


Διλήμματα/ γενικής φύσεως

 


-Πρόταση από WNBA με σοβαρό ρόλο στο rotation ή πάντα πρωταθλήματα στην Ελλάδα;

Πρόταση από WNBA! Είναι το ανώτατο πρωτάθλημα παγκοσμίως.

 


-Μετάλλιο με την Εθνική χωρίς να έχεις σημαντικό ρόλο ή μέχρι 8αδα ούσα η κορυφαία παίκτρια;

Δεν τίθεται τέτοιο δίλημμα. ΜΕΤΆΛΛΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΉ!!

 


-Έχεις πρόσκληση για ένα 3ον3. Η μία παίκτρια είσαι εσύ. Ποιες δύο θα επέλεγες από την εθνική ομάδα;

Θα διαλέξω τις 2 συμπαίκτριες μου και στον Ολυμπιακό, Άννα Σπυριδούλα και Άννα- Νίκη Σταμολάμπρου.

 

-Τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου και διασυρμός από τις ΗΠΑ ή «απλά» 4αδα και αποκλεισμός με buzzer beater;

Ασυζητητί τελικός!

 

-Παρακολουθείς WNBA; Στηρίζεις κάποια ομάδα ή συγκεκριμένη αθλήτρια;

Sue Bird και Courtney Vandersloot είναι δυο από τις παίκτριες που μ' αρέσει να βλέπω πιο πολύ.

 

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο