Trace N Chase (top)

Το preview των Ντάλας Μάβερικς

Η απόφαση του Mark Cuban να αφήσει τον Tyson Chandler (και άλλους παίκτες με σημαντική συνεισφορά στο πρωτάθλημα όπως ο J.J Barea) έγινε με γνώμονα την  ελάφρυνση του salary cap ώστε ν...
Το preview των Ντάλας Μάβερικς

Η απόφαση του Mark Cuban να αφήσει τον Tyson Chandler (και άλλους παίκτες με σημαντική συνεισφορά στο πρωτάθλημα όπως ο J.J Barea) έγινε με γνώμονα την  ελάφρυνση του salary cap ώστε να δημιουργηθεί χώρος για κινήσεις στην επόμενη offseason. Πίστεψε ότι θα ήταν σε θέση να φέρει στο Τέξας τον Howard ή τον Deron Williams (ή και τους δύο μαζί), να δημιουργήσει έναν πυρήνα με δύο ή τρεις superstars και να διεκδικήσει ξανά το πρωτάθλημα στα πλαίσια των Celtics ή των Heat.

Το ρίσκο του Cuban δεν απέδωσε. Όχι μόνο δεν κατάφερε να προσθέσει στο ρόστερ έναν από τους δύο αλλά πλέον από την ομάδα που κατέκτησε το πρωτάθλημα, δύο χρόνια πριν, έχουν απομείνει μόλις τρεις παίκτες (Dirk, Marion, Beaubois). Η περσινή χρονιά δεν ήταν καθόλου τιμητική για μια ομάδα που υπερασπίζεται τον τίτλο της. Γερασμένη, με απουσία ενέργειας και μεταμορφωμένη σε μέτρια, τουλάχιστον, επιθετική ομάδα.

Η απουσία του Chandler, όπως φάνηκε, στοίχισε περισσότερο στην επίθεση παρά στην άμυνα. Σχεδόν όλοι οι παίκτες σούταραν από μέση απόσταση, σπάνια πήγαιναν κοντά στο καλάθι, ακόμα πιο σπάνια πήγαιναν στη γραμμή και ‘ποτέ’ δεν πίεζαν το επιθετικό ριμπάουντ.

Ο Mark Cuban όμως είχε πλάνο, θεωρούσε αρκετά πιθανό τον "επαναπατρισμό" του Williams και πίστευε ότι αργά ή γρήγορα η ομάδα του θα επιστρέψει σε υψηλό επίπεδο. Στην προσπάθεια του να δώσει ακόμη μεγαλύτερη ευελιξία στο cap, αλλά και να κάνει πιο νεανικό το ρόστερ, άφησε δύο ακόμα key players, τον Jason Terry και τον Jason Kidd.

Αποφάσισε την παραχώρηση του Lamar Odom ώστε να γλιτώσει τα 2.4 εκατομμύρια δολάρια του συμβολαίου του και έδωσε αμνηστία στον Brandan Haywood ώστε να απαλλαγεί το cap κατά $27 εκατομμύρια για τις τρεις επόμενες χρονιές. Και ενώ το Dallas είχε προετοιμαστεί κατάλληλα για να προσφέρει max offer στον Deron Williams αυτός αποφάσισε να παραμείνει στο Brooklyn. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον Steve Nash ο οποίος προτίμησε το Hollywood και τους Los Angeles Lakers.

The Newcomers

Μετά την αποτυχία απόκτησης του Deron ο επόμενος στόχος του front office έμοιαζε με αυτόν της προηγούμενης σεζόν, να παραμείνουν ανταγωνιστικοί παίρνοντας παίκτες με μικρής διάρκειας συμβόλαια ώστε να υπάρχει ευελιξία το επόμενο καλοκαίρι. Με αυτή τη λογική οι κινήσεις που πραγματοποίησαν δεν ήταν κακές.

Η αντικατάσταση του Kidd έγινε με τον Darren Collison, έναν ταλαντούχο guard που έχασε μεν τη θέση του starter στην Ιντιάνα αλλά παραμένει εξελίξιμος και έτοιμος να κάνει το βήμα παραπάνω. Η απόκτηση του έγινε μέσω Sign N Trade που έστειλε τον Ian Mahinmi στους Pacers με αντάλλαγμα τον Collison και τον Dahntay Jones.

Ο Collison είναι από τους πιο γρήγορους παίκτες της λίγκας (η μητέρα του και ο πατέρας του ήταν sprinters) αλλά δεν είναι τόσο ικανός στο transition κυρίως λόγω μέτριου finishing. Είναι ικανός στο P&R, τις περισσότερες φορές όταν δημιουργεί το δικό του σουτ, όμως δεν φημίζεται για το court vision που διαθέτει. Στο αμυντικό κομμάτι του παιχνιδιού αντιμετωπίζει προβλήματα λόγω έλλειψης δύναμης απέναντι σε δυνατότερους αντιπάλους, είναι όμως αρκετά δραστήριος και πιεστικός.

O Dahntay Jones είναι καλός αμυντικός και αρκετά αθλητικός για να έρχεται από τον πάγκο και να αντιμετωπίζει τους καλούς wingers της αντίπαλης ομάδας. Στην επίθεση δεν μπορεί να προσφέρει πολλά εκτός από ένα σεβαστό περιφερειακό σουτ και ικανότητα να κερδίζει φάουλ και να τα μετατρέπει σε πόντους από τη γραμμή.

Ενδιαφέρουσα ήταν η απόκτηση του Chris Kaman, σε μια ομάδα μάλιστα που τα τελευταία χρόνια δεν μας έχει συνηθίσει σε post-up centers (Dampier, Diop, Haywood, Chandler).

O Kaman μπορεί να παίξει κοντά στο καλάθι με πλάτη ή και πρόσωπο και να εκμεταλλευτεί το ποιοτικό ρεπερτόριο που διαθέτει. Παρόλα αυτά δεν είναι αποτελεσματικός (προέρχεται από δύο συνεχόμενες σεζόν με κακό TS%) και κάνει πολύ εύκολα το λάθος. Μπορεί να σταθεί αμυντικά και να βοηθήσει με τα μεγάλα του χέρια στο ριμπάουντ και στην παρεμπόδιση των σουτ του αντιπάλου. Έχει όμως άλλες αμυντικές αδυναμίες (αργά πόδια και αντιδράσεις) που ίσως θα στοιχίσουν σε πολλά σχήματα.

Ο O.J Mayo ήταν μια low risk-high reward επιλογή αφού αποκτήθηκε μόλις για $8 εκατομμύρια για τις επόμενες δύο σεζόν (η δεύτερη είναι player option). Μέχρι τώρα δεν έχει καταφέρει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που έχει γι’αυτόν ο μπασκετικός κόσμος του ΝΒΑ. Παραμένει όμως ένας ικανός σκόρερ με τη μπάλα στα χέρια, με σεβαστό τρίποντο και δυνατότητα να κερδίζει φάουλ και να οδηγείται στη γραμμή. Είναι επίσης δραστήριος αμυντικός και δεν έχει πρόβλημα να "τσαλακωθεί" στο παρκέ προκειμένου να περιορίσει τον αντίπαλο του.

Η μεγάλη πτώση στο salary cap έδωσε στους Mavs τη δυνατότητα να εντάξουν στο δυναμικό τους έναν amnestied παίκτη. Ο Elton Brand παραμένει ένας από τους καλύτερους αμυντικούς ψηλούς του ΝΒΑ κάτι που απέδειξε και την περσινή σεζόν όταν οδήγησε τη Φιλαντέλφια στην 3η θέση σε defensive rating (95.6), πίσω μόνο από Σικάγο και Βοστόνη.

Θα μπορούσε να ταιριάξει καλά με τον πρώην συμπαίκτη του, Chris Kaman, και να παρέχει αμυντική ασφάλεια με τις εξαιρετικές του τοποθετήσεις και την άψογη χρήση των τεράστιων χεριών του. Επιθετικά είναι πλέον μόνο ένας αξιόπιστος jump shooter από μέση απόσταση.

Τη νύχτα του draft πρόσθεσαν τρεις rookies, τους Bernand James, Jae Crowder και Jarred Cunningham. O James είναι σκληρός (βετεράνος πολέμου στο Ιράν και στο Αφγανιστάν με την Air Force-27 χρόνων), διαθέτει μεγάλα άκρα και αθλητικά προσόντα. Μπορεί άμεσα να βοηθήσει στο αμυντικό κομμάτι αφού δεν έχει μόνο τα προσόντα αλλά διαθέτει και υψηλό μπασκετικό IQ.

O Cunningham δεν αναμένεται να πάρει αρκετό χρόνο συμμετοχής με την ομάδα και ίσως να τον δούμε στο D-League όπου θα προσπαθήσει να μάθει καλύτερα το επαγγελματικό μπάσκετ και να είναι ετοιμοπόλεμος όταν τον χρειαστεί ο Carlisle. Εκεί θα διαπιστώσουμε αν μπορεί να σταθεί ως PG και κατά πόσο μπορεί να είναι ο ιθύνων νους μιας ομάδας. Ο Crowder είναι undersized για τη θέση 4 και λίγο‘περιορισμένος’ για τη θέση 3 που θυμίζει στο παιχνίδι του αρκετά τον Kenneth Farried καθώς διαθέτει εντυπωσιακά αθλητικά προσόντα και βγάζει τρομακτική ενέργεια στο παρκέ.

Θα έχει ενδιαφέρον η χρήση του από το προπονητικό τιμ, όπως και η εξέλιξη του κατά τη διάρκεια της σεζόν ώστε να δούμε σε ποιον ακριβώς ρόλο μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στο επίπεδο του ΝΒΑ.

The Team

Όλες οι ομάδες στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στους ηγέτες τους, λίγες όμως έχουν την εξάρτηση που είχε, και συνεχίζει να έχει (σε μεγαλύτερο βαθμό μάλιστα), το Ντάλας με τον Dirk. Ο Nowitzki όταν είναι υγιής είναι ο καλύτερος ψηλός σουτέρ της λίγκας, ικανός ριμπάουντερ και εξαιρετικός πασέρ. Οι άμυνες προσαρμόζονται πάνω του με βοήθειες, double teams, match-up ζώνες και λοιπούς τρόπους, και ο ίδιος καταφέρνει να κάνει πάντα το σωστό play. Το αποτέλεσμα είναι τα αναρίθμητα καλά σουτ όλων όσοι βρίσκονται στο παρκέ μαζί του.

Δυστυχώς θα χάσει τουλάχιστον τον πρώτο μήνα της σεζόν, λόγω τραυματισμού στο γόνατο, και η ομάδα του θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση αφού ο ανταγωνισμός στη Δύση είναι ιδιαίτερα υψηλός. Υπάρχουν αρκετοί παίκτες που επιστρέφουν για τη νέα χρονιά και θα είναι αυτοί που θα επωμιστούν το μεγαλύτερο βάρος στα παιχνίδια που θα απουσιάσει ο Γερμανός.

Ο Shawn Marion παραμένει καλός ριμπάουντερ και αμυντικός, και είναι ένας από τους λόγους που το Ντάλας παρέμεινε μια καλή αμυντική ομάδα παρά την αποχώρηση του Chandler, αλλά πέρσι έδειξε σημάδια αγωνιστικής υποχώρησης. Στα 34 του φαίνεται ότι θα είναι ο επόμενος υποψήφιος να αποχωρήσει ώστε να φύγει το συμβόλαιο του από το salary cap της ομάδας.

Οι Vince Carter και Delonte West παραμένουν δύο έμπειροι βετεράνοι που μπορούν να βοηθήσουν στην εκτέλεση και ενίοτε στη δημιουργία, ενώ παράλληλα διατηρούνται σε καλό αμυντικό επίπεδο και βοηθούν πολύ με την έφεση τους στο ριμπάουντ.

Ο Brandan Wright είναι ικανός finisher και καλός blocker και σίγουρα μπορεί να βοηθήσει ερχόμενος από τον πάγκο και παίζοντας δίπλα σε έναν εκ των Brand και Kaman. Ο Rodrigue Beaubois θα αναλάβει το ρόλο του backup point guard προσπαθώντας να κάνει μια χρονιά στο ίδιο επίπεδο με την περσινή, και γιατί όχι να πιάσει τα standards της rookie season του.

Οι Mavs είχαν την 2η καλύτερη επίθεση στο ΝΒΑ τη σεζόν που πέρασε γιατί, όπως αναφέρθηκε και πριν, ήταν μια ομάδα που δεν έπαιζε κοντά στο καλάθι (δεύτερη από το τέλος σε σουτ "στη ρακέτα", σύμφωνα με το hoopdata.com), πήγαινε με μικρή συχνότητα στη γραμμή (27η σε Free Throw Rate) ενώ παράλληλα σούταρε κάτω από το μέσο όρο σε FG% και σε 3PT%.

Δύσκολα θα αλλάξει κάτι φέτος, ακόμα και όταν ο Dirk γυρίσει απόλυτα υγιής, εκτός και αν κάποιος από τους νεοαποκτηθέντες guards (O.J Mayo, Collison) κάνει σπουδαία σεζόν και αποδειχθεί κομβικός στο να δημιουργεί σουτ για τους συμπαίκτες του και φάσεις για τον εαυτό του.

Στο αμυντικό κομμάτι θα συνεχίσουν στο καλό επίπεδο που ήταν πέρσι κάτι που οφείλουν πρώτα απ' όλα στον εξαιρετικό προπονητή τους. Ο Rick Carlisle δεν διστάζει να βάζει συνεχώς προβλήματα στις αντίπαλες επιθέσεις με διάφορα αμυντικά σχήματα και πολλές match-up ζώνες, οι οποίες φέρνουν αναταραχή στον αντίπαλο προσπαθώντας κάθε φορά να αναγνωρίσει τι άμυνα έχει να αντιμετωπίσει.

Οι Mavs είχαν την 8η καλύτερη άμυνα στη λίγκα δεχόμενοι 99.7 πόντους στις 100 κατοχές. Οι παίκτες που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια της offseason αφήνουν υποσχέσεις για διατήρηση της ομάδας στο ίδιο αμυντικό επίπεδο. Ο Brand είναι εξαιρετικός αμυντικός, ο Kaman μπορεί να προστατεύσει με επιτυχία τη ρακέτα και οι Collison και Mayo γίνονται αρκετά ενοχλητικοί με την ενεργητική τους άμυνα. Την ίδια στιγμή δεν υπάρχουν στο ρόστερ ο Kidd και ο Terry, παίκτες με αμυντικές αδυναμίες που ανάγκαζαν τους υπόλοιπους (κυρίως τον Marion) να αναλαμβάνουν τα μαρκαρίσματα τους και να σπεύδουν συχνά σε βοήθειες για να τους προστατέψουν.

Expectations

Θα είναι ανταγωνιστικοί όταν ο Nowitzki επανέλθει στα γνώριμα του επίπεδα, εννοώντας φυσικά ότι θα παλέψουν για τις δύο τελευταίες θέσεις που οδηγούν στα playoffs. Μπορούν να το καταφέρουν αν πραγματοποιήσουν ένα 50% στο διάστημα που ο Dirk θα είναι ανενεργός, ώστε να μη χαθεί το καλό πλασάρισμα από την αρχή από ταλαντούχες ομάδες όπως η Jazz ή οι Warriors.

Το ερώτημα για τους Mavs όμως είναι αν αξίζει η 8η ή 7η θέση, καθώς η λογική λέει πως οι δύο πρώτες θέσεις θα καταληφθούν από την Οκλαχόμα και τους Lakers. Και το Ντάλας δεν μπορεί να αποκλείσει αυτές τις ομάδες…

The Coach

Όποιος κάθεται δίπλα σ’αυτόν αργότερα αναλαμβάνει τη δική του δουλειά ως head coach! Πρώτα ο Dwane Casey κάθισε στον πάγκο των Raptors και στη συνέχεια ο Terry Stotts κάθισε στον αντίστοιχο των Blazers. Αυτό δείχνει πόσο μεθοδικά στελεχώνεται το τεχνικό τιμ της ομάδας και πόσο προσεκτική δουλειά γίνεται στην παραμικρή λεπτομέρεια.

Ο Rick Carlisle είναι εξαιρετικός προπονητής και το έχει αποδείξει, όχι μόνο με την εξαιρετική ομάδα που δημιούργησε και έφτασε να κατακτήσει το πρωτάθλημα, αλλά και με την περσινή καλή αμυντική παρουσία παρά την αποχώρηση του, μετέπειτα, καλύτερου αμυντικού της χρονιάς Tyson Chandler.

Φέτος έχει να ενσωματώσει αρκετούς νέους παίκτες και να εφαρμόσει μια διαφορετική φιλοσοφία στις θέσεις των ψηλών τοποθετώντας ένα δίδυμο που δεν είχαμε δει στο παρελθόν (center με έφεση στο παιχνίδι με πλάτη στο καλάθι). Την ίδια στιγμή είναι αναγκασμένος να ξεκινήσει τα πλάνα του χωρίς τον καλύτερο του παίκτη ενώ παράλληλα πρέπει να διατηρήσει επαφή με τις θέσεις που οδηγούν στα playoffs.

Roster

Guards: Darren Collison, Rodrigue Beaubois, Jared Cunningham, Delonte West
Wings: Shawn Marion, O.J. Mayo, Dahntay Jones, Vince Carter, Dominique Jones, Jae Crowder
Inside: Dirk Nowitzki, Chris Kaman, Elton Brand, Brandan Wright, Bernard James

Πηγή: Theweakside

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο