Trace N Chase (top)

ΝΒΑ vs Α1 Γυναικών

Πώς ένα παρόμοιο περιστατικό στο ΝΒΑ με το χθεσινό στους γυναικείους τελικούς καλλιέργησε την ανάγκη για ριζικές μεταβολές
ΝΒΑ vs Α1 Γυναικών

Κατά τη διάρκεια των Playoffs του 2002, οι 4οι Hornets αντιμετωπίζουν τους 5ους Magic -ή αν θέλετε ο Baron Davis τον Tracy McGrady- σε μια Best of 5 σειρά στον πρώτο γύρο της Ανατολής.

Στα δύο πρώτα παιχνίδια στη Charlotte, η κατάσταση είναι μοιρασμένη στο 1-1 (+7 συνολική διαφορά πόντων οι Magic/1 παράταση), με τη σειρά να ταξιδεύει για τα επόμενα δύο ματς στο Orlando που είχε «σπάσει» το πλεονέκτημα έδρας.

Τότε, στο Game 3 γίνεται το αδιανόητο!

Με μόλις 0.7'' να απομένουν στο ρολόι της 4ης περιόδου και το σκορ ισόπαλο στο 92-92, οι φιλοξενούμενοι έχουν την επαναφορά από την πλάγια γραμμή.
Ο Baron Davis προσποιείται ότι θα δώσει screen και πετάγεται στην κορυφή, αρπάζει τη μπάλα και -εμπρόθεσμα- την αναπαύει στο καλάθι με τη βοήθεια του ταμπλό.

Αυτό ήταν.
Οι Hornets παίρνουν κεφάλι στη σειρά και...

Δεν συνέβη κάτι τέτοιο!

Το καλάθι δε μέτρησε ποτέ, όσο καθαρό και αν ήταν, και οι Magic είχαν ακόμα μια -αντικανονική- ευκαιρία για να υπερασπιστούν την έδρα τους στη δεύτερη διαδοχική παράταση του ζευγαριού.

 

 

 

Οι αλλαγές δραστικές.
Την επόμενη κιόλας χρονιά, η επίσημη αρχή του ΝΒΑ εισάγει στο μπασκετικό κοινό της χώρας το instant replay, το οποίο θα μπορούσε -δυνητικά- να αποτρέψει αντίστοιχα λάθη και να επιβάλλει τις αρχές της δικαιοσύνης.

Όσο τραγικό και αν ήταν το σφύριγμα του Bernie Fryer εκείνη τη στιγμή, μπορεί κάπως να δικαιολογηθεί ελέω της πλήρους ανυπαρξίας κάθε τεχνολογικής αρωγής που αναβαθμίζει το άθλημα και το διατηρεί σώο και αβλαβές στα μάτια όλων.

 

Η φετινή Α1 Γυναικών είναι η πλέον ανταγωνιστική από το 2010 -όταν δηλαδή τέθηκε σε εφαρμογή το σύστημα των playoffs και των playouts, με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό να είναι εξαιρετικοί, μετρώντας ακριβώς πανομοιότυπο ρεκόρ στην κανονική διάρκεια και να δίνουν ραντεβού στους μεγάλους τελικούς για πρώτη φορά στην ιστορία τους.

Ας ξεχάσουμε τα μεγέθη και τα brandnames των ομάδων που απαιτούν την ύψιστη προσοχή από μόνα τους.

Στον αγώνα υπήρχαν αθλήτριες της τρομερής πρόκρισης της εθνικής Γυναικών στο EuroBasket.
Υπήρχαν αθλήτριες που έχουν περάσει από το WNBA.
Υπήρχαν αθλήτριες που έφτυσαν αίμα για να παίξουν κάποτε σε έναν τελικό σε διάφορες αλάνες όταν τα υψηλό σώμα και πιο κρατερά αγόρια τις περιφρονούσαν για το μέγεθος και το ταπεραμέντο τους.

Και δεν υπάρχει ένα instant replay στη γραμματεία.
Και δεν υπάρχει η προδιάθεση να υπάρχει.
Και δεν υπάρχει η ζωτική ανάγκη να υπάρχει.

Δεν έχει να κάνει με το αν μετράει το σουτ ή όχι.
Δεν έχει να κάνει με το ποιος σκόραρε και ποιος όχι.
Δεν έχει να κάνει καν με το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα.

Έχει να κάνει με την «ηθική» και το ζiζάνιο της υποχρέωσης που οφείλει να επικρατεί στο νου απάντων σε ανάλογες περιπτώσεις.

Όπως κάνουν οι παίκτες διατάσεις και προθέρμανση πριν τον κάθε αγώνα, έτσι και οι ιθύνοντες του εκάστοτε πρωταθλήματος πρέπει να ελέγχουν, να υπολογίζουν και να εκτελούν κάθε φορά λες και κρίνεται το μέλλον του σύσσωμου μπάσκετ από τη συνέπειά τους.

Αν δεν υπήρχε διαδικτυακή κάλυψη, όπως στο παιχνίδι του δεύτερου γύρου, τι θα γινόταν;

Ίσως κάποιος τυχαίος φίλαθλος να μαγνητοσκοπούσε τον αγώνα και να έδινε τη λύση...
Ή θα έπρεπε να αρκεστεί το διαιτητικό τρίο στα βίντεο όπου αν και ίδια η φάση, η κόρνα ακούγεται σε διαφορετικό σημείο...

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο