LUAVI header ad

Οι συζητήσεις για τετράδα δεν είναι σοβαρές

Δηλαδή με βάση την εικόνα του Παναθηναϊκού, την άμυνα που (δεν) παίζει, την soft αγωνιστική του λειτουργία που διοργανώνει πάρτι στους αντιπάλους, το θέμα είναι αν θα μπει τετράδα ή πιο σοβαρό; Γράφει ο Νίκος Μπουρλάκης
Οι συζητήσεις για τετράδα δεν είναι σοβαρές

Όσοι θέλουν να δουν ότι ο Παναθηναϊκός έχασε ευκαιρία να πατήσει στην πεντάδα ενώ απομακρύνθηκε από την τετράδα, μπορούν ευχαρίστως να το κάνουν. Θα μας επιτρέψουν να τους πούμε ότι πρόκειται για μια εντελώς επιδερμική προσέγγιση. Διότι το θέμα του Παναθηναϊκού δεν είναι η πεντάδα, η τετράδα και διάφορα άλλα ηρωικά που περισσότερο προσφέρονται- ανά περιόδους- ως επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Όταν μια ομάδα δέχεται… χαλαρά πάνω από 90 πόντους και παρουσιάζει την χειρότερη άμυνα της ιστορίας της (και 3η χειρότερη στην φετινή Euroleague) με παθητικό 86,7 πόντους, τότε δεν έχεις και πολλά να πεις. Διότι πολύ απλά διαπιστώνεις ότι η επίθεση των 89,4 πόντων (η καλύτερη στην φετινή διοργάνωση πάει περίπατο).

Όταν οι αντίπαλοι του Παναθηναϊκού έχουν κατά μέσο όρο περίπου 95 στο σύστημα αξιολόγησης… Όταν μαζεύουν 12,8 επιθετικά ριμπάουντ ανά αγώνα, όταν σκοράρουν 11 τρίποντα με ποσοστό πάνω από 38% και έχουν 18,5 ασίστ για μόλις 10,4 λάθη (!!!) τότε δεν έχεις και πολλά να σχολιάσεις.

Όταν οι παίκτες που έρχονται από τον πάγκο της Βαλένθια πετυχαίνουν τους 50 από τους 94 πόντους της ομάδας τους και οι αντίστοιχοι του Παναθηναϊκού τους 29 από τους 87, τότε δύο εξηγήσεις υπάρχουν: ‘Η ότι η Βαλένθια έχει μεγαλύτερο βάθος στον πάγκο από τον Παναθηναϊκό ή ότι οι παίκτες της Βαλένθια ήταν περισσότεροι έτοιμοι από τους αντίστοιχους του Παναθηναϊκού.

Οι «πράσινοι» με το που… μπήκαν στον αγώνα δέχθηκαν 27 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο. Τόσους ακριβώς είχαν δεχτεί στο ίδιο διάστημα από την Ζαλγκίρις. Από τη Μπάγερν δέχθηκαν 35 στο δεύτερο δεκάλεπτο. Από την Βιλερμπάν30 στο τέταρτο. Από την Αρμάνι 25 στο δεύτερο και 29 στο τρίτο. Από την Μακάμπι 30 στο δεύτερο. Και είναι τόσα τα παραδείγματα που δεν θα χωρέσουν να τα γράψουμε. Πολλές φορές οι «πράσινοι» δέχονται σε ένα δεκάλεπτο ένα σκορ που θα έπρεπε να είναι…ημιχρόνου.

Η άμυνα δεν υπάρχει. Οι προσωπικές μονομαχίες είναι κατά 95% χαμένες καθώς οι «πράσινοι» είναι μια ομάδα soft. Ούτε πιέζουν τον αντίπαλο, ούτε και βγάζουν επιθετικότητα απέναντί του. Με την Βαλένθια… επτά λεπτά αποφάσισαν να παίξουν με περισσότερη ενέργεια και γύρισαν από το -16.

Όταν όμως έχεις τόσο λανθασμένη προσέγγιση σε παραπάνω από τα 3/4 του αγώνα, τότε δεν μπορείς να θεωρείς ότι αδικήθηκες από το σκορ. Διότι δεν είσαι μόνος σου, παίζει και ο αντίπαλος. Και κάποια στιγμή, εδώ στην Ελλάδα, ας το καταλάβουμε αυτό.

Ουδέποτε υπήρξα θαυμαστής του «μόνο άμυνα». Πίστευα και πιστεύω ότι θα πρέπει η άμυνα να βοηθά την επίθεση και η επίθεση την άμυνα, ώστε να υπάρχει ισορροπία. Ποτέ δεν μου άρεσαν οι ομάδες που είχαν στόχο «να μην δεχτώ καλάθι» από το «να πετύχω καλάθι». Όμως να μην φτάνουμε και στο άλλο άκρο του «όσα βάλω κι όσα δεχτώ». Ο Παναθηναϊκός, αρχικά, πρέπει να γίνει πιο σκληρή ομάδα, διότι έτσι θα είναι πάντα ευάλωτος. Κι αν θέλετε την άποψή μου, εξακολουθώ να πιστεύω ότι χρειάζεται έναν ακόμα γκαρντ, καθαρά άσο και σκληρό αμυντικό στο ρόστερ του.

Παρεμπιπτόντως απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα την Τετάρτη…απαγορεύεται να παρουσιαστεί soft ομάδα. Πολύ περισσότερο απ’ ότι στην Βαλένθια. Αν κι εκεί ο Παναθηναϊκός (ενώ όλοι ξέρουν) παρουσιαστεί soft τότε το πρόβλημα θα είναι περισσότερο βαθύ απ’ όσο νομίζουμε.

Πολύ πιο βαθύ από το αν θα μπει ή όχι στην τετράδα ή στην εξάδα και όλα τα άλλα που συζητούντα χωρίς να έχουν κανένα νόημα με βάση την εικόνα που βλέπουμε.

Tags:

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο