Trace N Chase (top)

Πρέπει να πανικοβάλλονται οι Celtics από τις συνεχείς ήττες ή όχι;

Πρέπει να πανικοβάλλονται οι Celtics από τις συνεχείς ήττες ή όχι;

Οι Boston Celtics έχουν αυτήν τη στιγμή το δεύτερο χειρότερο σερί στο ΝΒΑ -μετά από ομάδες όπως oι Charlotte Hornets και οι Minnesota Timberwolves- αφού μετρούν 3 συνεχόμενες ήττες, από τη στιγμή που ανιχνεύτηκε θετικός στον κορονοϊό ο καλύτερος παίκτης τους, ο Jayson Tatum, που μέχρι στιγμής ήταν άκρως απολαυστικός, μετρώντας 26.9 πόντους (career high), 7.1 ριμπάουντ (career high), 3.8 ασίστ (career high), 1 κλέψιμο και 0.8 τάπες, την ίδια στιγμή που σουτάρει με 47% εντός πεδιάς και με 44% από τη ζώνη του τριπόντου (8 προσπάθειες).

 

H πρώτη ανάγνωση

Με μια πρώτη ματιά, η πρόσφατη αγωνιστική κατάπτωση της ομάδας του Brad Stevens δεν είναι κάτι τρομακτικό για την ίδια, δεδομένης της απουσίας του αποφοίτου του Duke, αλλά και του γεγονότος πως οι Κέλτες αντιμετώπισαν στις 2 από τις 3 φορές τους Philadelphia 76ers, την πρωτοπόρο δηλαδή ομάδα στην ανατολή, αλλά και τους New York Knicks, που, χάρις την τρομερή τους αμυντική υπόσταση στην περιφέρεια, ταιριάζουν απόλυτα στο matchάρισμά τους.

Πιο συγκεκριμένα, είναι πρωτόγνωρα δύσκολο για μια ομάδα που έχει σφυρηλατηθεί στα πρότυπα ενός scoring first σούπερ σταρ, να είναι το ίδιο αποτελεσματική εν τη απουσία του, ειδικά κόντρα σε ομάδες με αμυντικές...τανάλιες, όπως οι Ben Simmons, Danny Green, Matisse Thybulle (76ers) και RJ Barrett, Elfrid Payton, Κevin Knox (Knicks), αφού δημιουργήθηκε ουσιαστικά για να μην έχει παίκτες που προσδοκούν -και είναι ταυτόχρονα ικανοί- για πολλές επαφές στην επίθεση.

Ταυτόχρονα, ο περιορισμός στα λεπτά συμμετοχής του Kemba Walker, που επέστρεψε στον αγώνα με τη Νέα Υόρκη, έπειτα από έναν τραυματισμό που «κουβαλούσε» από τη «φούσκα» του καλοκαιριού, σίγουρα δε δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες ευδοκίμησης των πλάνων της ομάδας.

 

Η πιο προσεκτική ματιά

Ωστόσο, αυτή η καθίζηση ελέω της ατυχίας με τον Tatum δίνει σάρκα και οστά στους φόβους των φίλων των Κελτών από την off-season κιόλας, οι οποίοι επαφίονταν με το γεγονός πως βρίσκονται ένα μόλις τραυματισμό μακριά από μια αποτυχημένη σεζόν!

Θεωρητικά -και όχι μόνο-, οι Jayson Tatum και Jaylen Brown αποτελούν ένα από τα καλύτερα δίδυμα στο ΝΒΑ και σίγουρα αυτό με το μεγαλύτερο potential στην Ανατολική περιφέρεια, αφού αμφότεροι έχουν τρομερά περιθώρια εξέλιξης σε κάθε μήκος και πλάτος του παρκέ, ενώ την ίδια στιγμή δεν έχουν αγγίξει καν τα 25 έτη στη ζωή τους.

Αθροιστικά, δεν έχουν καμία απολύτως αδυναμία, ενώ το γεγονός πως είναι και κολλητοί φίλοι μεταξύ τους σίγουρα αναβαθμίζει την υπόσταση του μεγαλείου τους, και τους δίνει ένα επιπλέον κίνητρο και όρεξη για το βήμα παραπάνω με τη φανέλα ενός συλλόγου που τους εκτίμησε από την πρώτη κιόλας στιγμή.

Έτσι, γύρω τους δημιουργούν έναν ώριμο περίγυρο, που μπορεί -δυνητικά- να φτάσει μακριά.

Αλλά όχι όσο μακριά θέλει.

Γιατί;

Γιατί οι Celtics είναι λειψοί στο πιο σημαντικό κομμάτι του σύγχρονου μπάσκετ, τους wings

Η απουσία του Tatum αποδεικνύει πως οι Celtics είναι ανίκανοι να καλύψουν ένα τόσο τεράστιο κενό στην περιφέρειά τους, αφού ο κορμός τους δεν έχει ποιοτικό spacing, δεν έχει καμία επιθετική ικανότητα μέγιστου επιπέδου και καμιά στόφα από τον πάγκο τους, με τους Green, Ojeleye και Grant Williams να είναι απλά καλοί -όχι πάντα- αμυντικοί, χωρίς επιθετικές πρωτοβουλίες και ουσία σε αυτή τη μεριά του παρκέ.

Έτσι δε γίνεται να προχωρήσεις όσο θες.
Έτσι δε γίνεται να έχεις την επιτυχία που θες.
Έτσι ο Gordon Hayward γίνεται η πιο τρανή απομάκρυνση παίκτη στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου, αφού η ικανότητά του τόσο από απόσταση, όσο και στη δημιουργία δεν υφίστανται πλέον στα φτερά των Celtics.

 

Πόρισμα

Οι Boston Celtics έχουν πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα από την απλή δικαιολογία της απουσίας του κορυφαίου παίκτη τους, του Jayson Tatum.

Δυνητικά, πρόκειται για μια κατάσταση, που θα μπορούσε να διορθωθεί μόνο μέσω κάποιας ανταλλαγής, αλλά τόσο η επίφοβη τάση του GM τους, Danny Ainge, αναφορικά με τα trades, όσο και το γεγονός πως δεν υπάρχει και το κατάλληλο supporting cast για να «ξεφορτωθεί» δελεάζοντας κάποια άλλη ομάδα, κάνουν το ενδεχόμενο ενίσχυσης των φτερών τους κάτι το μη ρεαλιστικό.

Επομένως, η λύση, πέραν φυσικά της απλόχερης τύχης που θα πρέπει να έχουν με τους τραυματισμούς τους, πρέπει να έρθει εσωτερικά, και ίσως ακούει στο όνομα Romeo Langford.

Ο υγιής Langford έχει όλα τα φόντα για να εξελιχθεί στον πιο σημαντικό παράγοντα της φετινής φουρνιάς της Βοστώνης, αφού είναι ένας παίκτης με έφεση στο drive, που είναι σκόρερ από τη στιγμή που ασχολήθηκε με το άθλημα, ένας παίκτης- ηγέτης από τα χρόνια του στο high school.

Του λείπει μόνο η αυτοπεποίθηση, την οποία αναγκαστικά θα βρει με τον καιρό, και με την «αποτυχία» των υπάρχοντων wings των Κελτών να προσφέρουν σταθερά σημαντικές βοήθειες στον επιθετικό τομέα της παλέτας του Brad Stevens.

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο