Το Ηοοpfellas μετά από πολύ δουλειά, σας παρουσιάζει και φέτος τις λίστες με τους “εκλεκτούς”, τα λαβράκια Μade in USA. Σε μια εποχή που συμπίπτει με την πιθανότητα  επιλογής 6 Αμερικανών στην Α1 καταλαβαίνει κανείς ότι η ομάδα με το καλύτερο scouting παίρνει αυτομάτως κεφάλι στη μάχη του επόμενου πρωταθλήματος.

Ενδεχόμενη απόφαση για απόκτηση 6 Αμερικανών  αλλάζει πολλά δεδομένα στην Ελληνική λίγκα. Έρχεται σε μια δύσκολη οικονομικά εποχή για τη κοινωνία και το μπάσκετ (μετά από μια σεζόν μάλιστα όπου ο Ολυμπιακός των νεαρών Ελλήνων σάρωσε τα πάντα..) αλλάζοντας πολλές ισορροπίες  και οικονομικά δεδομένα. Πλέον αυτός που θα κάνει τις καλύτερες και προσεκτικότερες επιλογές μπορεί χωρίς πολλά πολλά να βρεθεί πραγματικά πολύ ψηλά (σε σημείο εκπλήξεως…) και να ξεχωρίσει άμεσα από τον ανταγωνισμό.

Φέτος και με δεδομένη τη μείωση στα μπάτζετ των δύο αιωνίων, αποφασίσαμε να μη βγάλουμε πρώτα τη “λίστα των ακριβών παικτών” αλλά να κάνουμε μια μίξη με παίκτες για όλα τα γούστα και πορτοφόλια. Επίσης προσπαθήσαμε να μη βάλουμε παίκτες από τις περυσινές λίστες, ώστε να υπάρχει μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα. Το scouting base μας περιέχει πραγματικά πολύ (πάρα πολύ..) υλικό, απόφθεγμα δουλειάς χρόνων. Με γνώμονα την αγορά, τη παρούσα κατάσταση στις ελληνικές ομάδες, τη προοπτική και πάντα τη δική μας εκτίμηση (μετά από ατελείωτες ώρες μπάσκετ κάθε εβδομάδα και πέρυσι) σας παρουσιάζουμε τις επιλογές μας..

Οι περυσινές λίστες βρίσκονται εδώ..
http://hoopfellas.blogspot.gr/2011/07/ade-in-usa.html
http://hoopfellas.blogspot.gr/2011/07/made-in-usa2-gerrod-henderson1.html

Randy Culpepper (23, 1,80): Κόπια του Τζέρεμι Πάργκο (πρώην της Μακάμπι). Φοβερά αθλητικά προσόντα, σκόρερ ολκής. Πολύ δυνατό πρώτο βήμα, έκρηξη, καλοπροπονημένος, επιδιώκει την επαφή. Καλό τζαμπ σουτ, υστερεί όμως στο shot selection. Χρειάζεται πολύ δουλειά στο μυαλό του, με έναν προπονητή που θα τον μάθει να διαβάζει και μετά να επιλέγει αφού ελέγξει τον παρορμητισμό του. Κλασσική περίπτωση σούτινγκ γκαρντ σε κορμί “άσσου”. Προϊόν του UTEP δέσμευσε την Ουκρανική Φέρρο, με την οποία αγωνίστηκε φέτος να τον χρησιμοποιεί 30′ ανά ματς στο “1” γιατί με το 1.80 του μόνο για τη θέση αυτή θα τον κοιτάξουν οι ομάδες του ΝΒΑ. Στην Ουκρανική λίγκα, 22.4π. (51.1 % 2π.-34.5% 3π.-78.6% 1π.) 2.5 ριμπ. 3.6 ασ. 1.7 κλεψ.2.6 λάθη.

Lacedarius Dunn (25, 1.93): Πολύ γρήγορο release, “γλυκό” σουτ, όταν ζεσταθεί “γράφει” ασταμάτητα φτιάχνοντας από το πουθενά το δικό του σουτ (step back, fadeaway). Δυνατό πάνω μέρος κορμιού (του επιτρέπει παρά το όχι μεγάλο ύψος του να δέχεται τη μπάλα στο ποστ συχνά), αδύνατα πόδια. Υστερεί σε αθλητικά προσόντα. Καλός ριμπάουντερ αλλά λίγο μονοδιάστατος. Καθαρά “πλάγιος” παίκτης, δεν είχε σχέση παρά το ύψος του, με το “1” ποτέ. Θέλει η ομάδα να δουλεύει  για αυτόν ώστε να αποδώσει. Αυτό του κόβει “ματιές” από καλά κλαμπ. Απόφοιτος του Μπέιλορ, τελείωσε τη χρονιά στη Χασαρόν. Φέτος στο Ισραήλ, 18.2 π. (46.8% 2π.-41.9% 3π.-81.6% 1π.) 5.6 ριμπ. 1.7 ασ. 1.5 κλεψ.

Davon Jefferson (26, 2,01): Κυριάρχησε φέτος στη Ρωσία με την Τριούμφ, τελειώνοντας 1ος σε σκορ-ριμπάουντ-μπλοκ στη λίγκα. Παίκτης με μέσα-έξω παιχνίδι, με πρόσωπο και πλάτη, που όμως με το πέρασμα του καιρού μονιμοποιείται πλέον στη ρακέτα. Αξιόλογο σουτ από μέση απόσταση, όχι τρίποντο όμως που αποτελεί σημαντικό μειονέκτημα. Πολύ σπουδαία αθλητικά προσόντα τα οποία τον βοηθούν πολύ σαν finisher, χτυπάει αρκετά και με ντράιβ τα αντίπαλα “4” με γρήγορο πρώτο βήμα. Κατηγορείται συχνά πάντως για τεμπελιά και νωχελικότητα. Φαίνεται πολλές φορές από τη συμπεριφορά του στην άμυνα, όπου δεν είναι κακός απλά μερικές στιγμές αδιάφορος. Φοβερό δίδυμο με τον Ντορόν Πέρκινς στη Χάιφα, πέρασε και από τη Βιλερμπάν πριν καταλήξει στη Ρωσία, όπου αυτό το καλοκαίρι  μπορεί να πάρει καλύτερα λεφτά πλέον. 20.3 π. (54% 2π.-21.4% 3π.-73.5% 1π.) 7.9 ριμπ. 2.6 ασ. 1.5 κλεψ. 1.0 μπλοκ.

Justin Dentmon (27, 1,80): Κλασσική περίπτωση scoring PG, πραγματικά καλός. Πλούσιο επιθετικό ρεπερτόριο, μπορεί να σκοράρει από οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου με κάθε τρόπο. Εξαιρετικός μηχανισμός στο σουτ. MVP της D-League φέτος, πρώτος σκόρερ στο Ισραήλ το ’09. Γρήγορος, με πολύ καλά πόδια. Έχει βελτιώσει πάντως τα playmaking abilities του σταδιακά. Στην εποχή μας που τα σχήματα των two-guard κάνουν θραύση παίκτες με τα χαρακτηριστικά του Ντέντμον έχουν αυξήσει τη ζήτησή τους. Στην Αμερικανική αγορά βέβαια υπάρχουν με το… κιλό αλλά ο συγκεκριμένος επαναλαμβάνω είναι πραγματικά καλός. Στους Όστιν Τόρος, 22.2π. (48.9% 2π.-41.9% 3π.-87.3% 1π.) 3.6 ριμπ. 5.3 ασ. 1.5 κλεψ. Μέσα στη χρονιά υπέγραψε ολιγοήμερα συμβόλαια στο ΝΒΑ και πέρασε το Μάιο και από το Μιλάνο για 3 ματς.

Andre Smith (27, 2,03): Προϊόν της σχολής “Καρσίγιακα”, του μεγαλύτερου εργοστασίου παραγωγής και μεταπώλησης Αμερικανών στην Ευρώπη. “Φοίτησε” 2 χρόνια εκεί. Βρίσκεται πλέον στη καλύτερη φάση της καριέρας του και σε διαρκή άνοδο τα τελευταία χρόνια. Έξυπνος παίκτης. Ξέρει να παίρνει καλές θέσεις στη ρακέτα με σωστές τοποθετήσεις. Πολύ καλός σκόρερ και στο ζωγραφιστό και από μακριά καθώς έχει στο οπλοστάσιό του ένα πολύ αξιόλογο σουτ τριών πόντων. Αθόρυβος. Εξαιρετικός ριμπάουντερ. Τελείωσε τη χρονιά ως 1ος σκόρερ και 4ος ριμπάουντερ στην Ιταλική λίγκα με την Καζέρτα. Δεν έχει πιάσει ακόμα το ταβάνι του… 18.4 π.( 62.8% 2π.-36.3% 3π.-75% 1π.) 7.7 ριμπ. 1.1 ασ. 1.4 κλεψ.

Elton Brown (29, 2,06): Γνωστός μας από το πέρασμά του τη σεζόν 2005-06 από τον Μακεδονικό, από όπου “χαιρέτησε” νωρίς όντας όμως 1ος ριμπάουντερ στην Α1 (και ο μοναδικός με μ.ο. νταμπλ νταμπλ). Παίκτης εγγύηση, θα στη κάνει τη δουλειά ότι και να γίνει. Θηριώδης σέντερ, εκμεταλλεύεται πλήρως τον όγκο του μέσα στη ρακέτα. Έχει μεγάλη γκάμα στα τελειώματα του, κάνοντας το δύσκολο να μοιάζει υπερβολικά απλό. Γρήγορα πόδια σε σχέση με το παρουσιαστικό του που του επιτρέπουν σε συνδυασμό με τη δύναμή του να δημιουργεί συνεχή μις-ματς στα αντίπαλα “5”. Σουτέρ ελευθέρων βολών κάτω του μετρίου, σχεδόν σε όλη του τη καριέρα σουτάρει από το φάουλ με ποσοστό μικρότερο από αυτό των δίποντων..  Έκανε “σαματά” φέτος στη Τουρκία, όχι όμως και η Τραμπζονσπόρ που δε πήγε καλά. 18.1 π.(57.9% 2π.-56.7% 1π.) 12.2 ριμπ (1ος στην TBL) 2.0 ασ.

Jimmy Barron (26, 1,91): Ο “Κάρολ των φτωχών”, συμπαίκτης του Παπαμακάριου στην Λαγκούν Άρο. Pure shooter. Ένας από τους πιο κλασσικούς σουτέρ αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη, θυμίζει έντονα στο τρόπο εκτέλεσης τον αντίστοιχο του Πέτζα Στογιάκοβιτς. Σουτάρει με κάθε τρόπο, είτε μετά από ντρίμπλα, στημένος ή στο τρανζίσιον. Τη δεύτερη χρονιά του στο Ρόουντ Άιλαντ εκτελούσε με περίπου 48% για τρεις πόντους ενώ πέρυσι στη Λαγκούν πάλι είχε το εξωφρενικό 45.5% με μ.ο. πάνω από 6 σουτ ανά ματς και 98.6% στις προσωπικές.. Το παιχνίδι του δεν έχει να προσφέρει κάτι άλλο. Έχει όμως αυτήν την εξειδίκευση που μπορεί να αποτελέσει διαβατήριο για τα καλά κλαμπ, σαν παίκτης ρόλων. Φέτος στην ACB, 11.9π.(52.8% 2π.-32.8% 3π. 88.2% 1π.) 2.4 ριμπ. Ελαφρά πεσμένος σε σχέση με πέρυσι.

Austin Freeman (23, 1,90): Μέλος των Χόγιας του Τζορτζτάουν, ολοκλήρωσε την πρώτη του επαγγελματική χρονιά στη Φορλί και την αρκετά ανταγωνιστική Lega 2 της Ιταλίας. Αθλητής με υψηλό μπασκετικό IQ, παίζει “υπόγειο” μπάσκετ χρησιμοποιώντας πολύ το μυαλό και τη σωματική του δύναμη για να νικήσει τον αντίπαλο. Βελούδινο σουτ. Δεν είναι κακός στο αμυντικό κομμάτι αλλά δυσκολεύεται να μείνει μπροστά από πιο γρήγορα γκαρντ. Φτιαγμένος για Ευρώπη. Καλή και οικονομική επιλογή. 20,9 π. (51.6% 2π.-27.2% 3π.-79.9% 1π.) 4.5 ριμπ. 2.9 ασ. 1.9 κλεψ.

Raymar Morgan (2.02, 24): Ο μόνος παίκτης που συμμετείχε στις περυσινές μας λίστες, αλλά τον έβαλα μπας και ξυπνήσει κανένα “τσακάλι” και τον πάρει (ούτε μάνατζέρ του να ήμουν). Δε χρειάζονται πολλές κουβέντες, μπορείτε να βρείτε το scouting report του στα λινκ από πάνω. Πρωτοπαλίκαρο του Άιζο στους Σπάρτανς, κόμπο φόργουορντ που μαρκάρει και στις 5 θέσεις της πεντάδας, σκληροτράχηλος, ακούραστος εργάτης που τα δίνει όλα και δε ζητάει τη μπάλα στην επίθεση. Έχει περάσει λίγο από την Καρσίγιακα και από δύο ομάδες του Ισραήλ (Ρισόν, Ασκελόν) όπου έσκασαν δύο βόμβες σε σημείο πολύ κοντινό με αυτό που βρισκόταν. Τον Δεκέμβρη τραυματίστηκε στον επιγονατιδικό τένοντα σε προσπάθεια για κάρφωμα και έμεινε έξω. Εμείς λέμε είναι ακόμα ευκαιρία… 14.6 π. (65.7% 2π.-65.4% 1π.) 6.9 ριμπ. 1,7 ασ. 0.9 κλεψ.

Malkolm Thomas (24, 2,07): Απόφοιτος του Σαν Ντιέγκο Στέιτ, ο αθλητικός φόργουορντ με το μεγάλο wingspan πήρε χοντρό -για ρούκι που δεν επιλέχτηκε στο ντράφτ- πακέτο υπογράφοντας για 350 χιλ. δολάρια σε ομάδα της Κορέας. Αμυντικό εργαλείο, γεμάτο ενέργεια. Τρέχει καλά το παρκέ και εκμεταλλεύεται την αθλητική του ικανότητα για να τελειώσει φάσεις κοντά στο καλάθι. Αδύνατος επιθετικά. Αρκετά αδύνατος. Υπέγραψε πέρυσι κάποια ολιγοήμερα συμβόλαια στο ΝΒΑ. Στην Ευρώπη μπορεί να είναι το γρήγορο 4-5 που θα μαρκάρει καλά, ειδικά σε κόουτς που παίζει αλλαγές στο πικ εν ρολ. Έφυγε από τους Mobis Phoebus της Β. Κορέας με μ.ο. 21π.-11ριμπ.-3ασ.-3 μπλόκ..

Dwight Hardy (25, 1,86): Ή αλλιώς “Hardy boy”. Ο κλασσικός εκπρόσωπος των πλέιγκράουντς της Ν. Υόρκης που μάλιστα φοίτησε και στο St. Johns. Σπουδαίος σκόρερ, χρησιμοποιεί πολύ την εκρηκτικότητα του για να περάσει και να τελειώσει με ντράιβ μέσα στα χαρακώματα ή να πάει στις προσωπικές (συχνό φαινόμενο). Το σουτ του είναι “ασανσέρ”. Δυάρι, που θέλει ένα ψηλό “άσσο” δίπλα στην Ευρώπη για “φρένο”. Έχει καρδιά, μπορεί κάλλιστα να ηγηθεί μιας μικρομεσαίας ομάδας στο πρωτάθλημά μας. Ένστικτο σκόρερ. Πολύ κακή αναλογία ασίστ/λαθών. Θέλει δουλειά στη λήψη αποφάσεων. Δεύτερος σκόρερ στη Lega 2 με την Pistoia, 22.2 π.( 52.3% 2π.-35.7 3%- 78.9% 1π.)3.1 ριμπ. 2.2 ασ. 1.9 κλεψ.

Aubrey Coleman (25, 1,93): Τον είχαμε πρώτη μούρη στη λίστα αυτή αλλά μας πρόλαβε η Σιένα που δείχνει να τον καπαρώνει και ξενερώσαμε. Πολύ σπουδαίος σκόρερ με μεγάλη ποιότητα στο παιχνίδι του. Το ότι επιλέχτηκε από την Αλιάγα Πετκίμ και φυσικά τη Μπιέλα (ομάδες με κορυφαίο σκάουτινγκ παραδοσιακά, ειδικά οι Ιταλοί) σίγουρα λέει κάτι. Θυμίζει έντονα τον Αλφόνσο Φορντ, ειδικά στον τρόπο που επιτίθεται στο καλάθι, πατάει και τελειώνει. Μάστορας στο isolation ειδικά από την κορυφή της ρακέτας δύσκολα κόβεται. Καλό σουτ από μέση απόσταση, μικρή αδυναμία στις βολές. Πολύ δυνατός, στην ουσία πρόκειται για γκαρντ-φόργουορντ με ύψος 1.93. Πρέπει να βελτιώσει το court vision του. Συνεπής αμυντικός, κλέβει τις περισσότερες μπάλες από τον καθένα. Ίσως ο καλύτερος παίκτης αυτής της λίστας, παίζει άμεσα οπουδήποτε και μπορεί να αποτελέσει ένα από τα νέα αστέρια σε επίπεδο Ευρωλίγκας. Στη Μπιέλα, 18.2 π. (53.6% 2π.-24.6% 3π.-70.7% 1π.) 4.5 ριμπ. 2.0 ασ.  3.3 (!) κλεψ.

Quincy Douby (28, 1,89): Απλά χαραμίζεται στην Ευρώπη ή στις… Κίνες που τραβιέται. Ταλέντο μόνο για το ΝΒΑ γεγονός που πρέπει να τον κάνει να συζητήσει με τον ίδιο του τον εαυτό τι πραγματικά φταίει. Κόμπο γκαρντ με τεράστια ευχέρεια στη προσωπική φάση. Εκπληκτικός σουτέρ τριών πόντων με μηχανισμούς στο σουτ για σεμινάριο. Όταν ξεκινήσει να βάλει απλά δεν αστοχεί είτε έχει απέναντι του τον Κασουρίδη είτε τον Κόμπι Μπράιαντ. Αδύνατος σωματικά (κάτω από 80 κιλά..) με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται ακόμα περισσότερο στο αμυντικό κομμάτι. Ξέρει να πασάρει καλά, αλλά όχι και να οργανώσει σε αντίστοιχο επίπεδο. Στην Νταρουσάφακα το 2009 έδωσε σόου τελειώνοντας με 23.6 π. (1ος σκόρερ της TBL) και 4.9 ασ. Νο19 του ντραφτ από τους Κίνγκς το 2006. Τον έφερε στην Ισπανία η Μούρθια πέρυσι τον Μάρτη όπου είχε 13.4 π. (40.6% 2π.-32.6% 3π.-73% 1π.)1.3 ριμπ. 1.9 ασ. 1.7 κλεψ. σε μόλις 22.0′. Φημολογείται ότι έχει βρει καλό συμβόλαιο στη Κίνα για τη νέα σεζόν.

Ακολουθεί η λίστα Νο2…

Πηγή: Hoopfellas