Η δεύτερη φάση του Ευρωμπάσκετ δεν άρχισε καλά για τους εκ του Ζάγρκεμπ ορμώμενους. Οι Σλοβένοι έγιναν η πρώτη ομάδα που αποχαιρετούσε τη συνέχεια με την ήττα τους από τους Λετονούς και κάπου έπρεπε να… μπει ένα φρένο.

Καλά, μην το πάρετε και τοις μετρητοίς ότι αυτό ήταν που έδωσε κίνητρο στους διεθνείς μας. Αυτοί σηκώθηκαν με το μάτι να γυαλίζει και μόνο όταν έληξε το παιχνίδι με τους Βέλγους επανήλθαν σε ρυθμούς… κανονικών ανθρώπων. Αυτή η ομάδα παραείναι φιλόδοξη για να εμπλακεί σε Βέλγικα ανέκδοτα και παραείναι σοβαρή για να πάρει αψήφιστα τον οποιονδήποτε αντίπαλο ειδικά σε νοκ – άουτ παιχνίδι.

Αμέσως μετά τη λήξη, οι Ισπανοί έπεσαν σαν τις… ακρίδες πάνω στους δικούς μας. Φώτα, κάμερες, πάμε. Ελάχιστα ασχολούνταν με το δικό τους ματς με την Πολωνία που ακολουθούσε. Το είχαν τελειωμένο από πριν, οι δημοσιογράφοι για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις, αφού ο Σκαριόλο και οι παίκτες του είναι βέβαιο ότι ξέρουν τη δουλειά τους.

Κακά τα ψέματα βέβαια, και οι δικοί μας κάπως έτσι το αντιμετώπιζαν. Όχι μόνο εμείς οι δημοσιογράφοι, αλλά και μέσα στην ομάδα. Το να άρχιζαν τις… ευχές εξάλλου θα υποδήλωνε και φόβο. Και σ’ αυτή την ομάδα η λέξη είναι άγνωστη. Ισπανία λέει το πεπρωμένο; Ισπανία θα αντιμετωπίσουμε. «Ξέραμε από πριν τι θα γινόταν να βγούμε πρώτοι στον όμιλό μας. Και βγήκαμε γιατί είμαστε έτοιμοι για τα μεγάλα παιχνίδια», είπε στη συνέντευξη Τύπου ο Κατσικάρης. Αυτό που δεν είπε επί λέξει, αλλά το λένε όλοι στην ομάδα, είναι ότι για να φτάσεις ψηλά, πρέπει να κερδίσεις και μεγάλους. Τόσο απλά είναι τα πράγματα.

Το 40ωρο της… φωτιάς λοιπόν τελείωσε για την Εθνική. Όχι φυσικά και το Ευρωμπάσκετ, όπως για τους Σλοβένους που ακόμα δεν πρόλαβαν να βγάλουν τα πράγματα από τις βαλίτσες και γυρίζουν για το πικρό ταξίδι της επιστροφής. Το οποίο Ευρωμπάσκετ παρεμπιπτόντως δε φαίνεται να προβλέπεται να τελειώσει ποτέ και για τους Γάλλους διοργανωτές. Θα φύγουν όλες οι ομάδες κι αυτοί ακόμα θα… φτιάχνουν.

Οι ΦΙΜΠΑίοι νιώθουν άβολα και φαίνεται. Κάτι ψελλίζουν στα διαρκή παράπονα που ακούνε ότι «δουλεύουν οι άνθρωποι, προσπαθούν, να οι πρώτες μέρες είναι δύσκολες». Σήμερα έτρεχαν να βρουν χώρο να κάθονται τα μέλη των αποστολών που δεν είναι στον πάγκο. Διότι οι Γάλλοι είχαν προβλέψει έναν στο μεσαίο διάζωμα των κερκίδων και τόσο γωνία που έβλεπες… από τις οθόνες το ματς. Οπου μέλη που δεν κάθονται στους πάγκους για παράδειγμα, είναι οι σκάουτερ που πρέπει να «ακτινογραφούν» τα άλλα ματς και τους αντιπάλους. Ο,τι να ‘ναι.

Όχι ότι αυτές που βρήκαν ήταν και… φιλέτο. Μια σειρά μόνο για τις αγωνιζόμενες ομάδες και αρκετά εκτός πεδίου δράσης. Λίγο οι σεκιούριτι, λίγο οι καμεραμέν, νάτη πάλι η ανάγκες για τις οθόνες. Εκεί κάθισε σήμερα και ο πιο… διχασμένος Ελληνας. Ο γενικός γραμματέας της βέλγικης ομοσπονδίας, Στέφανος Γκαραλέας, ο οποίος όσο πλησίαζε το ματς τόσο και λιγότερο μιλούσε με τους Ελληνες φίλους του. «Με περιμένουν στη γωνία μερικοί δημοσιογράφοι για να πουν ότι νιώθω πιο πολύ Ελληνας από Βέλγος», εκμυστηρεύτηκε. Όχι, για να μη λένε μερικοί μόνο για τους Ελληνες δημοσιογράφους δηλαδή…

Το ματς εξελίχθηκε φυσιολογικά και ο Στέφανος από αύριο θα μπορεί να εκδηλώνεται… άνευ αντιπάλου. Όπως εκδηλώνονταν και σε όλη τη διάρκεια του αγώνα οι Ελληνες που ξεπέρασαν κάθε προσδοκία με τη μαζική παρουσία τους στο γήπεδο. Εκτός των 70 που συνεχίζουν το ταξίδι από την Αθήνα, ήρθαν από Παρίσι, Βρυξέλλες, Λονδίνο, Ολλανδία και όπου αλλού υπήρχε πρόσβαση. Την Τρίτη με το καλό, αναμένονται ακόμα περισσότεροι. Αντε να ευχηθούμε και το Σαββατοκύριακο… να μη χωράνε στο γήπεδο. Σκόρδα, κι όλα καλά θα πάνε. Για την ώρα, ας αφοσιωθούμε στο δεύτερο ημίχρονο του Ισπανία – Πολωνία. Παραείναι ενδιαφέρον αυτό το ματς…