Τα γκαρντ είναι κοντά για το σύγχρονο μπάσκετ. Ο προπονητής κάνει λάθος αλλαγές και οι συνεργάτες δεν τον βοηθάνε. Οι ψηλοί λίγοι, τα φόργουορντ πολλά αλλά ντεφορμέ, η ομάδα έχει συνωστισμό και όλα αυτά μαζί, βγήκαν στη φόρα και δικαίωσαν όοοοολον τον κόσμο που ξέρει καλύτερα. Πώς είπατε; Κερδίσαμε τους Κροάτες μέσα στο Ζάγκρεμπ; Ελα τώρα, κόφτε το. Και τα φέισμπουκ τι έγραφαν στη διάρκεια του αγώνα; Ψέματα; 

Η Εθνική δεν κέρδισε κάτι ουσιαστικό βαθμολογικά με την σημαντική αυτή νίκη της. Τι πρώτος, τι δεύτερος σε έναν όμιλο που δεν ξέρεις τι θα σε βρει στα προημιτελικά, αν με το καλό φτάσεις εκεί, αφού θα εμπλακεί ο όμιλος του… θανάτου του Βερολίνου. Κέρδισε όμως πολλά άλλα ουσιαστικά. Και όχι, δεν πρόκειται για την ησυχία της σε σχέση με τους παντογνώστες, αφού αυτούς και τους έχουν συνηθίσει και δεν τους παίρνουν στα σοβαρά.

Κέρδισε ένα παιχνίδι ψυχολογίας, το οποίο πρέπει να την ακολουθήσει σε όσο δρόμο έχει μπροστά της και πρέπει να το «εξαργυρώσει» και τις βραδιές που δεν θα υπάρχει μπασκετικό αύριο. Εψαχναν πολλοί ν α θυμηθούν την τελευταία μεγάλη ανατροπή της Εθνικής. Ισως να μην έχει σημασία ενώ «τρέχει» ένα Ευρωμπάσκετ να σκαλίζουμε το παρελθόν. Σημασία έχει ότι το έκανε στο παρών και ακόμα μεγαλύτερη, ότι κανείς από όσους το χαρήκαμε δεν το θεώρησε έκπληξη. Και κυρίως, δεν το θεώρησαν έκπληξη αυτοί που το έκαναν.

Ο Κατσικάρης και ο Ζήσης δεν έκαναν κανα… ψυχικό όταν στις δηλώσεις τους αναφέρθηκαν εκτενώς στον Καϊμακόγλου, τον Περπέρογλου, τον Παπανικολάου, όλους όσοι έπαιξαν λιγότερο αλλά πρόσφεραν εξίσου πολλά. Ούτε όταν επισήμανε ο Ζήσης ότι όσοι είναι στον πάγκο… κουράζονται σα να έχουν παίξει 35 λεπτά αφού ενθαρρύνουν διαρκώς και με την ψυχή τους.

Όταν ο Μάντζαρης μπαίνει χωρίς να έχει δευτερόλεπτο και ευστοχεί σε τρεις βολές, αντικαθιστώντας τον Σπανούλη που κέρδισε το φάουλ αλλά μάτωσε, τότε καταλαβαίνεις πολλά.

Όταν ο Ζήσης αρχίσει με σουτ που δεν του πάνε και μετά… αφηνιάζει και πηγαίνει τους Κροάτες μέχρι μέσα βάζοντάς τους στη μούρη, τότε καταλαβαίνεις πολλά.

Όταν ο Μπουρούσης που έχει παλέψει σαν σκυλί με τον Τόμιτς βάζει το τρομερό σουτάκι στην εκπνοή και γυρίζει στον πάγκο πανηγυρίζοντας σα να πήρε κύπελλο, τότε καταλαβαίνεις πολλά.

Όταν ο Σπανούλης την ώρα που έχει πάρει… φωτιά, μανουριάζει με τον Ζόριτς που του κάνει μαγκιές ενώ εκτελεί βολές, τότε καταλαβαίνεις πολλά. Κι όταν ο Μπουρούσης μπαίνει στη μέση και ζητάει τα ρέστα από τον Κροάτη που του έθιξε τον συμπαίκτη, τότε καταλαβαίνεις περισσότερα.

Όταν οι διαιτητές έχουν πάθει… τενοντίτιδα για να κάνουν νοήματα στον πάγκο να καθίσει κάτω την ώρα που οι Κροάτες ήταν με δέκα μπροστά, τότε καταλαβαίνεις πολλά. Είναι αυτό που έλεγε ο Ζήσης.

Κι όταν κάποια στιγμή τελειώνει αυτό το ματς, με αυτή την ανατροπή και αυτή τη νίκη και έρχεται η ώρα των δηλώσεων, τότε καταλαβαίνεις τα πάντα. Χαμηλά η μπάλα, πλήρης συνείδηση του ποιοι είναι, του πού στοχεύουν, αλλά και του τι έχουν να αντιμετωπίσουν μπροστά τους.

Η Εθνική έκανε το 2/2 και μάλλον πάει για πρώτη στον όμιλο. Το Ευρωμπάσκετ έχει μεγάλες ομάδες με τεράστιες ικανότητες. Η Εθνική δεν εξασφάλισε τίποτα νικώντας την Κροατία. Φαίνεται όμως ότι είχε εξασφαλίσει πολλά από την ώρα που μαζεύτηκε, άρχισε να δουλεύει και τα έβαλαν κάτω όσοι είναι εκεί και συμφώνησαν σε δυο – τρία βασικά. Τα υπόλοιπα, θα τα δούμε στην πορεία.