Trace N Chase (top)

Nikola Jokic, o MVP που κοιμήθηκε την ημέρα του Draft

Ένας σταρ διαφορετικός από τους άλλους
Nikola Jokic, o MVP που κοιμήθηκε την ημέρα του Draft

Εδώ και λίγες ώρες, ο Nikola Jokic είναι ο MVP της φετινής χρονιάς του ΝΒΑ, με τον Σέρβο να χαρίζει σε μια μαγική ατομική του σεζόν της τάξης των 27 πόντων, των 11 ριμπάουντ και των 8 ασίστ το μεγαλύτερο ατομικό βραβείο στον κόσμο!

Ο center των Denver Nuggets δεν είναι όμως, ο συνηθισμένος MVP.

Δεν έχει το hard work ethic του Γιάννη Αντετοκούνμπο, δεν έχει τη μανιακή προσοχή στο κορμί του του LeBron James, δεν έχει τη μαγική ικανότητα στο επιθετικό κομμάτι των Stephen Curry και Kevin Durant.

Όχι.
Ο Jokic είναι ο... χοντρός της διπλανής πόρτας, ένας κωμικός χαρακτήρας, ένας πρωτίστως συμπαίκτης και μετέπειτα σταρ που είχε τονίσει πριν από 2 χρόνια πως δεν θα είχε κανένα πρόβλημα αν ερχόταν από τον πάγκο αν η ομάδα του κέρδιζε έτσι περισσότερο.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο η αστεία φυσιογνωμία του και η ευρωπαϊκή του κουλτούρα τα στοιχεία που τον μετατρέπουν σε έναν από τους πλέον αξιαγάπητους παίκτες στο ΝΒΑ, αλλά και η εν γένει αφασία του για αυτά που η πλειονότητα θεωρεί άκρως ζωτικά.


Όπως η βραδιά του Draft!

Κατά τη διάρκεια του Draft του 2014 -εξαιτίας της 6ωρης διαφοράς ανάμεσα σε Σερβία και ΗΠΑ- ο Nikola Jokic δεν άντεξε να περιμένει το όνομά του, και αποφάσισε να πάει στο δωμάτιό του και να κοιμηθεί.

Μερικές ώρες και 41 πικ αργότερα, ο αδερφός του, Nemanja, τον ξύπνησε χαρούμενος φωνάζοντας πως ο Nikola είχε μόλις επιλεχθεί στο ΝΒΑ.
Ωστόσο, ο νυν center των Denver Nuggets απλά γύρισε πλευρό και έκλεισε ξανά τα μάτια του, νομίζοντας πως όλα αυτά είναι ένα όνειρο...

Βλέποντας τον Jokic, γίνεται αντιληπτό πως το μπάσκετ -και εν γένει ο αθλητισμός- είναι τέχνη, είναι χορογραφία, είναι γεύσεις, είναι φωτογραφία.
Τόσο οι μαγικές του πάσες όσο και η διθυραμβική ικανότητά του να σκοράρει τη μπάλα με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο στο αντίπαλο καλάθι ιντριγκάρουν να τον παρακολουθεί κανείς δίχως άλλη σκέψη στο μυαλό του.

Ξανά και ξανά.
Και ξανά.


Ο Jokic δεν είναι μπασκετμπολίστας.


Είναι η ανάσταση της κλασικής μουσικής και του Rudolf Nureyev, και η μετενσάρκωσή τους σε ένα ζευγάρι χέρια και πόδια, που τείνουν να περιθάλψουν τη φαντασία στα βάθη της λογικής και του πραγματικού.
Είναι οι κόσμοι του Gaspar Noe που ζωντανεύουν μπροστά μας, γεμάτοι τρέλα, ρυθμό και πολύ πολύ χορό και μπρίο.
Είναι η μανία του Banksy να αλλάξει έναν κόσμο που ποτέ δεν ήταν φτιαγμένος για να αλλάξει τις νόρμες του με ζωγραφιές σε κατουρημένους τ-ύχους.

Ο Nikola Jokic είναι ο φετινός MVP του πρωταθλήματος, κάτι που δεν επαληθεύτηκε από ένα βραβείο στο τέλος της σεζόν, είτε το κέρδιζε είτε όχι.

Ήταν ήδη, και δε χρειάστηκε πότε κανέναν έπαινο, κανένα χειροκρότημα, κανένα σχόλιο.

Γιατί έχει καταφέρει ήδη αυτό που όλοι μας ζηλεύουμε καθημερινά όλο και περισσότερο.
Να κάνει το χόμπι του επάγγελμα και ταυτόχρονα να παραμείνει ένα... φαγανό παιδί, που όσα χρόνια και αν περάσει σε άλλα μέρη, άλλες παρέες και άλλα κρεβάτια, πάντοτε θα είναι μια μικρή ψυχή από το Sombor της Σερβίας, που θα ψάχνει το παιδικό του δωμάτιο για να κλείσει τα μάτια του και να ονειρευτεί.

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο