Trace N Chase (top)

O Derrick Jones Jr μπορούσε να πεθάνει, αλλά επέλεξε να ζήσει

Το ταξίδι ζωής του Derrick Jones Jr. δεν ήταν στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά με δηλητηριώδη καρφιά, που προσπαθούσε να αποφύγει για να μην πεθάνει, για να μη χαθεί, για να ζήσει.
O Derrick Jones Jr μπορούσε να πεθάνει, αλλά επέλεξε να ζήσει

Το ταξίδι ζωής του Derrick Jones Jr. δεν ήταν στρωμένο με ροδοπέταλα, αλλά με δηλητηριώδη καρφιά, που προσπαθούσε να αποφύγει για να μην πεθάνει, για να μη χαθεί, για να ζήσει.

 

  • Από τους επικίνδυνους δρόμους του Chester της Pennsylvania στην ελευθερία της Florida και του Oregon.
  • Από τους πυροβολισμούς και τον απόλυτο τρόπο στη γειτονιά του, στην ηρεμία και την ασφάλεια, που ο ίδιος κατάφερε να επιβάλει.
  • Από Undrafted στη G- League, και από εκεί σημαντικός ρολίστας στο ΝΒΑ.

 

Υπάρχουν πάμπολλοι άνθρωποι με περίσσιο κουράγιο που αξίζουν να θαυμαστούν, και να ακούσουν, επιτέλους, καλές και ταπεινές κουβέντες.
Και ένας από αυτούς είναι ο Derrick Jones Jr, με την εκκωφαντικά δύσκολη παιδική ζωή του να μην του στερεί εν τέλει μια χαρούμενη ενήλικη.

Τα παιδικά του χρόνια ήταν γεμάτα συμμορίες, σφαίρες και άσφαιρα όνειρα. Κάθε φορά που έπαιζε μπάσκετ με τους φίλους του, ένας πυροβολισμός θα τάραζε τη νηνεμία τους. Κάθε φορά που προσπαθούσε να κάνει αυτό που λάτρευε, το Chester, η γενέτειρά του, θα έκανε τα πάντα για να του το στερήσει, και να του το αρπάξει μέσα από τα ιδρωμένα από το άγχος για επιβίωση χέρια του.

Μέχρι που έφυγε από την πόλη του, από την οικογένεια, από τους φίλους του, και "μετανάστευσε" στο Las Vegas, για χάρη του μπασκετικού προγράμματος του UNLV, ενός από τα πιο διάσημα και ποιοτικά αθλητικά προγράμματα σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ
Στη Nevada, o Derrick θα είχε επιτέλους τη δυνατότητα να παίζει άφοβα το αγαπημένο του σπορ, να κερδίζει, να χάνει, να σκοντάφτει και να σηκώνεται περήφανα. Πλέον, δεν υπήρχε κανένα όπλο, καμία συμμορία, κανένας τρόμος και σκοτεινό μέλλον.
Όλα αυτά έδωσαν τη θέση τους στην ηρεμία και σε έναν κόσμο, όπου μόνο το μπάσκετ μετρούσε.

Ουσιαστικά, ο αθλητισμός θα του χάριζε απλόχερα την ευκαιρία να γνωρίσει μέρη και ανθρώπους, που δεν θα μπορούσε ποτέ να συναντήσει αν παρέμενε στην κατάθλιψη της Pennsylvania. Αλλά και κάτι πολύ περισσότερο.
Το κίνητρο να μη γυρίσει ποτέ πίσω, να μη βιώσει ποτέ ξανά τα συναισθήματα που ντρόπιαζαν κάθε ίχνος αυτοσεβασμού και αυτάρκειας.

 

 

 

Ωστόσο, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές του στο ΝCAA -όπου σε μια μόνο χρονιά πρόλαβε να μετρήσει 11.5 πόντους, 4.5 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο και 1 τάπα ανά 21.5 αγωνιστικά λεπτά- ο Derrick δεν επιλέχθηκε από καμιά από τις 30 ομάδες της λίγκας στο Draft του 2016, και θέλησε να προσπαθήσει μέσω της Summer League του Las Vegas, όπου θα συμμετείχε όντας μέλος των Sacramento Kings, να βρει ένα πολυπόθητο συμβόλαιο στο ΝΒΑ.
Ωστόσο, ένας σοβαρός τραυματισμός στα γεννητικά όργανα του στέρησε την πρώτη -για πολλούς τελευταία- ευκαιρία να δείξει την αξία του, να δείξει πως είναι κάτι περισσότερο από ένας (πολύ) καλός dunker.

Βέβαια, αυτή η ικανότητά του στα καρφώματα ήταν που τον έκανε γνωστό παγκοσμίως, και του χάρισε ένα μέλλον στο πρωτάθλημα...

 

 

 

Το 2017, και παρά το γεγονός πως αγωνιζόταν κυρίως στη G- League, έχοντας παίξει ελάχιστα ματς στο ΝΒΑ με τους Phoenix Suns, η επίσημη αρχή του ΝΒΑ αποφάσισε να τον προσκαλέσει στον ετήσιο διαγωνισμό καρφωμάτων, αφού είχε εντυπωσιαστεί από τις φοβερές του πτήσεις καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν στη θυγατρική της λίγκα, εκεί όπου δε δίσταζε να ρημάζει κάθε ίχνος άμυνας και στεφάνης!


Παρά την ήττα του στον τελικό από τον Glenn Robinson III, ο πρώτος στα χρονικά παίκτης της G-League που συμμετέχει σε ένα ΝΒΑ All Star Game κατάφερε να γίνει γνωστός στο φίλαθλο κοινό, και να αναγκάσει τα media των ΗΠΑ να τον προσέχουν αποκλειστικά, καθότι κάθε ένα του νέο κάρφωμα θα μπορούσε να γίνει viral άμεσα.

 

 

 

Και έτσι έγινε.

 

Μετά το τέλος της χρονιάς, μετακόμισε στην τρίτη διαφορετική πολιτεία τα τελευταία 3 χρόνια, και έφτασε στο πάντα καλοκαιρινό και ηλιόλουστο Miami της Florida. Εκεί, θα αποδείκνυε επιτέλους πως μπορεί να συνεισφέρει με πολλούς τρόπους στο παιχνίδι της ομάδας του, και όχι απλά καρφώνοντας δυναμικά μια μπάλα.

Από τα 19 λεπτά, στα 23 και από εκεί στα 26.
Από τους 3.7 στους 7, και από εκεί στους 8.5 πόντους ανά βραδιά.
Από το 39% εντός πεδιάς στο 49%, και από εκεί στο 53%, με περίπου 5.5 επιθέσεις ανά αγώνα.

Στα 3 του χρόνια με τη φανέλα των Heat, αγωνίστηκε σε περισσότερα από 140 παιχνίδια (38 ως βασικός), μέτρησε 7 πόντους, 4 πόντους, 1 κλέψιμο και 1 τάπα, αλλά κατάφερε πολλά περισσότερα από τη στατιστική απεικόνιση.
Κατάφερε να επιζήσει σε μια ανθρωποφάγα λίγκα που δε δίνει δεύτερες ευκαιρίες, και σε πετάει με μανία από το παράθυρο άμα δεν είσαι σύγχρονος, πρόθυμος και ορεξάτος. Ο Derrick Jones Jr είχε το πλήρες αθλητικό πακέτο για να μείνει για καιρό στο ΝΒΑ, το οποίο ήταν εμποτισμένο από το ζοφερό παρελθόν του, αλλά και το τεράστιο κίνητρό του να μην ζήσει ποτέ ξανά κάτι αντίστοιχο.

Πλέον, είναι αυτάρκης, παίζει στο καλύτερο πρωτάθλημα μπάσκετ του κόσμου, διεκδικεί την πρώτη τετράδα της Άγριας Δύσης με τη φανέλα των Portland Trail Blazers, έχει κατακτήσει έναν διαγωνισμό καρφωμάτων -τον περσινό, κόντρα στον Aaron Gordon των Orlando Magic-, έχει υπάρξει συμπαίκτης με τους Damian Lillard, Jimmy Butler, CJ McCollum, Dwayne Wade, Devin Booker, Goran Dragic και Bam Adebayo, και έχει μετατρέψει το πάθος του σε καθημερινότητα και ρουτίνα.

 

 

 

Καθόλου άσχημα για έναν Undrafted Forward που κινδύνευσε πολλάκις να χάσει τη ζωή του στους πατρικούς του δρόμους, και που δεν έπεισε κανέναν ιθύνοντα του ΝΒΑ μέχρι και το All Star Game του 2017...

Σήμερα, ο Derrick Jones Jr. γίνεται 24 ετών, και μπορεί να βροντοφωνάξει με θάρρος πως τα δυσκολότερα, ο φόβος και ο θάνατος έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. 
Καιρός να ζήσει ελεύθερα.

ΣΧΟΛΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας
Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορτάζ και ειδήσεις απο όλο τον μπασκετικό κόσμο